The White Stripes- One More Cup of Coffee

Bir fincan kahve daha..

Şimdi, zamanın çizgiselliğini kaybettiği bu anda, olası geçmiş ve gelecekler öylesine karmaşık bir ağda kıpraşıyorlardı ki buradan gitmek istiyordu canı. İki nefeslik bir arada maddelikten istifa, istif edilmişlikten istifade bütün yaşam eskizlerini yakmakta derin bir arzuydu gönlünden geçip giden. Aslında ben, yani o, farketmezdi onun için hiçbirşey..

Hani derler ya bir şarkıyı ilk duyduğun kişiden başkasını sevmezsin, hep ilk tınıyı ararsın diye.
Nedense ben Bob Dylan sevme sebeplerimden biri olan bu şarkıyı The White Stripes coverında daha da bi sevdim!

Ben, neyi seversem seveyim, mutlaka sancılı bir kovalamanın sonunda ulaşabilecektim ona va bu kovalama sırasında, zevk peşinde koşmak yerine, hedefe ulaşmak uğruna zevki feda etmek zorunda kalacaktım..
" Marcel PROUST "

Bob Marley'in coverı tırmalıyor nedense bu şarkıda kulaklarımı.

çok güzelmiş... bazı coverlar orjinalini aşıyorlar bu onlardan biri mi karar veremedim ama imagine'nin a perfect circle coverı öyle mesela bence.