Ayna-Anlatmalıymış Meğer

Dün gece seni gördüm yine bembeyaz bir yağmur içinde
Bir rüya değil sanki gülüyordun gözlerime
Her damla bir keder gözlerimde yaş oldun
Yetti bundan fazlası ölüm
Gelme artık gecelerime
O günlerden bir rüzgar eser
Ümitlerin seni terkeder
Senden o bakışları gizler kapkaranlık bir keder
Hayatta paylaşmaya değer
Bildiğin bir sır varsa eğer
Haykırıp dağlara taşlara
Anlatmalıymış meğer
ŞİİR:
Artık çıkmıyorum İstiklal'e
Sabah Fatma Hanım uyandırıyor
Helva, ekmek, çay bana onlar bakıyor
Odanın hali perişan ben perişan kimse yok işime karışan
Arasıra balkona çıkıyorum fesleğenler kuruduğunda ocaktı
Ben baharı bekliyorum
Ne olduğunu bilmediğim bir umudum var hala
Gözüm şişelere takılıyor becerebilseydim ne ala
Bugünlerde böyleyim ben, yas denen şiirdeyim
Bir köşede gülüşün var, sırtımda kanlı bıçağın
Hiç bir zaman duymayacağın duysan da anlamayacağın bir çığlıkta
Sana birikiyorum