King Crimson-Epitaph

Mezar Kitabesi
Üzerine peygamberlerin yazdığı duvar
Damarlarından çatlıyor,
Ölüm aletleri üzerinde
Güneş ışığı pırıl pırıl parıldıyor.
Her insan parçalandığında
Kabuslar ve hayallerle,
Kimse şeref tacı takmayacak
Sessizlik çığlıkları boğarken.

Kaderin demir kapıları arasında,
Zamanın tohumları ekilidir.
Ve sulanmıştır zaferleriyle
Bilen ve bilinenlerin;
Bilgi ölümcül bir dosttur
Kimse kuralları koymadığı zaman.
Görüyorum, bütün insanlığın kaderi
Çılgınların elinde.

Karışıklık mezar kitabem olacak.
Ben çatlamış ve bozulmuş bir yolda sürünürken
Eğer becerebilirsek hepimiz oturabilir ve gülebiliriz.
Fakat korkarım ki yarın ağlıyor olacağım,
Evet korkarım ki yarın ağlıyor olacağım

Herkesin hayalgücü tükendiğinde artık hiçkimse dünya için tehdit olmayacak ...

Akıllara zarar bir King Crimson parçası...
Felaket derecede depresif ve bir o kadar da güzeldir.

Gençlik dönemime ait bir efsane.
Yarınlarımıza korkuyla baktığımız dönemlere...
Her dinlediğimde bana hüznü çağrıştırır.

Ben def ettikçe alçak virüsler ürüyor. Ben doğrumu deştikçe onlar komikmiş gibi gülüyor. Bilmiyorlar aslında onlar karşımda yavaşça ölüyor....

o zamanki kayıt teknolojisinin günümüze oranla çok ilkel kalmasına rağmen,müzisyenlerin bu kadar ruhlu çalması gerçekten etkileyici.. etkisini alkolle arttırmak mümkün yanında gözyaşıda cabası

Ben, neyi seversem seveyim, mutlaka sancılı bir kovalamanın sonunda ulaşabilecektim ona va bu kovalama sırasında, zevk peşinde koşmak yerine, hedefe ulaşmak uğruna zevki feda etmek zorunda kalacaktım..
" Marcel PROUST "

bu iyi geldi işte...

Bir insan bir şarkıyı üst üste 12 sefer dinler mi sorusunun canlı kanlı örneğidir bu şaheser.

cok güzel ya

gercekten cok etkileyici bir parca tesekkurler

"Anarşi taleplerin değil, yaşamın bir meselesidir" Gustav Landauer

ya kumru, ilk eklediğin günden beri sıklıkla dinliyorum. bilmiyodum, öğrendim, çok beğendim. çok saol ne diim..

You are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun