Ne kadar kendi tercihlerimizle yaşıyoruz?

Tercihlerimz sadece bizi yansıtan bir çok iç ve dış faktörden arınmış özgün bağımsız tercihler mi? Yoksa içinde bulunduğumuz kültür ortamı ve bilinçaltımız her yönüyle tercihlerimizi şekillendirmekte mi?

tırmandım, tırmandım, düşledim, düşündüm; ama her şey sıkıYoRDu beni. Ağır işkenceden yorgun düşmüş ve daha beter bir düşle uykusundan uyandırılmış bir hasta gibiydim..

İçinde bulunduğumuz toplum kültür tercihlerimizi şekillendirmek için kurulmuş olsa da direnmek en büyük erdem olur. Kulaklarımızı dış seslere kapatmak gerek, kendi kararlarını vermeli insanoğlu. Şöyle böyle olmalı deriz tabi mühim olan yapabilmek elimden geldiğince kendi hayatımı tercihlerimi yaratıyorum kendi sahnemdeyim senaryoyu her ne kadar kendim yazmış olsam da maddi destekler yüzünden sponsorların da fikirlerini almak zorundayım. Onun dışında başkalarının yargılarını düşünmek bataklıkta çırpınmaya benzer çeker içine alıp götürür. Onları dinlediğimiz sürece çırpınırız sanarız ki iyi yaptık güzel sonuçlar elde etcez ama sonumuz yavaş yavaş saç tellerine kadar batmak olur. Kapattım kulaklarımı yaşıyorum

GÜR IRMAKLAR KENDİLERİYLE BİRLİKTE BİR ÇOK ÇAKIL VE ÇALI ÇIRPIYI DA SÜRÜKLER; GÜÇLÜ RUHLAR DA BİR ÇOK APTAL VE MANKAFAYI... Nietzsche

neredeyse hiç biz sadece yaşıyoruz sorarsanız kimse yaşamak istemez hatta doğmamış olmak için neler vermezler,kararları veren ne biziz ne de bi başkası bir döngü içerisindeyiz sadece en küçük harekette çarka yön veriyoruz ve dönüp kendimzi sorguluyoruz ya da en kolayını yapıp başkasını suçluyoruz sonra dönüp işimizi yeniden büyük bir içtenlikle,iştahla belki bir kere de isteklerimizi-nasıl oluştuğunu bilmediğimiz-yerine getirebiliriz umuduyla çabalıyoruz...

Evet bunu kaç kişi soruyor ki kendisine acaba? "Ben ne zaman tercih yapmış olurum?"

Ne zaman ki özgür iradeden bahsedebiliriz, ve de düşüncesi bağımsızlaşabilen bir zihinden, belki o zaman...

Şimdi, diyelim pazarda domates var ama bereli... Patlıcanlar baya sağlıklı gözüküyor, domates yerine patlıcan mı alalım, onlar daha kaliteli ya...

İyi de, biri diğerinin ikamesi mi?

Diyelim patlıcandan nefret ediyoruz ve domatesi hem seviyoruz hem de ihtiyacımız var... Şimdi tercih ne?

Açlık bastırmak mı?

Eğer sağlıklı bir kilo patlıcan yerine çürümeye başlamak üzere ya da berelenmiş bir kilo domates alırsak nasıl bir "tercih" yapmış oluyoruz?

Pek çok tercihimizi Maslow'un hangi basamağında aç kaldığımızın belirlediğini düşünüyorum.

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Benim hiç inanasım gelmiyor "özgür irade" denen şeye. Düşünsene, içine doğacağın ülkeyi, aileyi, cinsiyetini, sosyal çevreyi, dinini, genetik şifreni yani hiç bir şeyi seçmiyorsun. Seçmediğin bu iç ve dış faktörler seni bu yönde veya tepkisel olarak ters yönde şekillendiriyor, seçmediğin bir karakterin ve bunun uzantısı bir dünya görüşün oluyor. Belki Gandhi oluyorsun belki piskopat bir tecavüzcü olup Pippa Bacca’yı öldürüyorsun.

Özgürlük istediğimi yaparım, istemediğimi yapmam değil, bir şeyi yapmamı veya yapmamamı sağlayan istek, nefret vs nin sebebini algılamak olabilir belki. Yani özgürlük olsa olsa, özgür olmadığının bilincinde olmaktır. Yani yine bilinç işte...

aileler,toplum,devlet ve tüm diğer kurumlar bencilliklerini ortaya koyarak herkesi aynı kalıpta yetiştirmeye çalışıyorlar..Herkes kendi dünyasını hayatından aldığı tecrübelerle kurmalı bence..kurallar yıkılmalı ve her zaman da yıkılacaktır zaten...kendi özgür irademizi elde etmenin yolu..ve de o kuralları yıkma isteği yaratan tek şey kuralların varlığıdır..eğer kuarl yoksa onu yıkn-ma isteği de olmaz..özgürlük denen şeye inanmamız da bu yüzdendir..

''umudunu kaybetmek özgürlüktür' demiştir..Herşeyini kabetmek özgürlüktür demiştir...FİGHT CLUB

ne de doğru söylemiş...

başkalrının tercihleriyle yaşamakta bizim tercihimizdir sonuçta evet veya hayır demek bizim elimizdedir suçluluk psikolojisine girip yaptım ama bunlar itti demek çocukcadır bence

Ama bu olgunluk ve güçtür... İçsel güvendir, bu aşamaya gelmeyi bu kadar küçümsememek lazım...

Çünkü çok sert şekilde ve mutlakmışçasına yapılan çok deklarasyon, hatta manifesto da özgür iradeyle değil, aynen bu tarife göre ifa edilmiştir.

Uçmayalım o kadar...

Tercihler, ancak "ne yaptığımızın farkında" olabiliyorsak gerçek tercihtir. Diğer her tercih bir tercihimsidir ve bir çatışmalar çözümüdür. Çokluk bilinç dışı yapılır...

Bilinçdışıma sahip çıkmam. Ama bir noktadan itibaren ondan haberdar olmakla yükümlüyüm. ve amaç da zaten o noktaya varabilmektir. Ve bu ikisi baya farklı şeylerdir...

O kadar da deklare etmeyin yaaa, elde kılıç!! ... Anladık, savaşçı toplumların ürünüyüz ama... Böyle değil bu işler....

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Senin galip basladigin bu askta ,

yenile yenile seni yenmeyi ögrendigim bu savasta ,

seni icimde bitiriyorum ..

insanlar hep birşeyler için çabaladıklarından her şeyde seçım yapmak zorunda kalıyor ki buda insanların kendı hayatlarını özgurce yaşamasını engelliyor.keşke hiçbişi için çaba harcamasak ugraşmasak o zaman gerçek tercıhlerım olmuş olurdu.