Ölümden Korkmak ?

"ölümse ölüm ne çıkar/ölümden öte özgürlük var" dizeleri geldi başlığı okuyunca.

hayır.

boşluk, ilginçmiş. hayat ne alemde dolu sence?

"senin yolculuğuna katılamam
ben sadece bir konuğum"
T. Angelopoulos

ne korkacam ölümden, hayatı sevmiyorum ki....

ölmek geride bırakmaktır bişeyleri geride bırakacağımız için korkuyoruz aslında

katılıyorum..

Sevdiğin birileri yaşıyor diye ölmekten korkmak saçma geliyo bana..insan sevdiği içinde toprak altına girmek isteyebiliyor bazen..

Ölüm deyince geçen Denemeler'de gömüştüm bu Montaigne nin sözünü: Ölüm, lahanalarımı dikerken bulmalı beni;
ama ölüm korkusu, hele kusurlu bahçemi yitirme korkusu içinde değil.

Yalnızlık iki satır gibi, iki satır arasına sıkışan ah bu cümlelerin dili bir olsa,konuşsa avutsa umudum olup içime beni tutsa.Hasretiz yeni bir yangına, boşa geçen dünün acısı vurur yine yarına, mutluluk deva olmaz aklıma, yere seren
beni ecel gelir aklıma…
A.Alarm

ne ölümden korkmak ayıp
ne de düşünmek ölümü dizeleri aslında çok iyi anlatır insanların ölüm karşısındaki tepkilerini bide babam ve oğlum filminde sadıkın yeni kitaplar yazılacak okuyamayacaksın yeni filmler yapılacak izleyemeyceksin oğlunu büyürken göremeyeceksin sözleri düşünmeye zorlamıştı beni ve ölümden korkmuştum ama beden zaten bize emanet olarak verilen ve doğal olarak geri alınacak ama ruhun ölümsüzlüğü yaptıklarının öldükten sonra da yaşaması da bu korkuyu hafifletiyo yine de her ölüm erken ölüm olacaktır biz insanlar için çünkü dünyaya fazlasıyla bağlanıyoruz

katılıyorum..
insan bilmediği şeylerden korkar, kimsenin bişey bilmediği bi durumdan daha çok korkar..

dinler, ölüm ve sonrasına hakim gibi göründüğünden (-ki kesinlikle değil ve ölüm bilinmeyeni dinler için büyük bi nimet) insanlar ölüme yaklaştıkça dine sığınır.

ölüm, kirmizi bir elmayi di$lemek kadar kolaydir...Mühim olan ,bu basit faaliyeti mümkün oldugunca erteleyebilmektir..Zor olani sevmez mi insan?Nefes almak bile yeri gelince yormuyor mu zaten bizi? Kokularin bittigi ve ba$ladigi yer aynidir,yani beyin..Ama dü$ünen bir varlik olarak beyine gerekli yada gereksiz korkulari sigdirmak bizim suçumuzdur.Aslinda onlarda olmasa ya$amak için hirslanmak bir bakima imkansiz..$ahsen ölüme kar$i kendimi hiç hazirlamadim ve gelecegi günü dört gözle beklemiyorum..$imdilik misafir olarak bulundugum dünya beni iyi kötü agirliyor.Onun benden ,yahut benim ondan $ikayet etmeye ba$ladigim an yapacagim tek $ey ceketimi alip yerin dibine girmek olabilir sadece

Ben varken ölüm yok, ölüm varken ben yokum..

Bin gölge, bin ağaçtan, bir güneşin gölgesidir.. _/ *

_gölge'li/ *