Sivas katliamını unutmadık!!!!

sivas'taki madımak oteli'nin önünde toplanan güruh, insanlık dışı gösterisini sürdürürken, otelin merdivenlerinde kurtulmayı bekleyenlerden biri olan yazar lütfi kaleli sorar: “ bunlar ikindi namazına gitmeyecekler mi?”...

yanıt karikatür sanatçısı asaf koçak'tan gelir: “ anlaşılıyor ki, bu namazı kaza ile eda edecekler.”

yıllar öncesinde, yurdumuzda turizmin gelişmesi için bestelenen şarkıda şöyle bir söz vardı: “düşün antalya'da mutlu bir hollanda'lı”...

hollanda'nın amsterdam havaalanı'nda bir genç kız, o gün yaşadıklarını günlüğüne yazarken heyecanlıdır: “türkiye'ye giden uçakta adım yoktu. birkaç dakika korktum: gidemeyecek miydim?”

carina thuys adlı kızın korktuğu başına gelmez ve istanbul'a doğru havalanan uçağın penceresinden bulutları seyre dalar!..

annesi genç kızın ölüm haberine inanmaz ve şunları söyler: “o her zaman söylediği saatte eve gelir. döneceğini söylediği gün onu havaalanında karşılamaya gideceğim”...

kadın, istanbul'dan gelen yolcuların arasında kızını arar... ve son yolcu çıktığında şunu söyler oğluna: “kızımın öldüğüne şimdi inandım!”

asaf koçak'ın da aralarında bulunduğu sivas'ta yakılan 37 insandan biri olan carina thuys'un, ülkesine gönderilen eşyaları arasında günlüğü de yer alır. günlüğün son sayfası “2 temmuz 1993” tarihini taşır: “şimdi durum kritik. bir süreden beri oteldeyiz. dışarıda büyük bir güruh bağırıyor. bu otelde, özgür düşünür, laik yazar aziz nesin kalıyor. o, şeytan ayetleri'ni yayınlamayı düşünüyor. durum hiç de hoş değil. kendimi gergin hissediyorum. çünkü ne olacağını hiç bilmiyorum. bu durum aşırı dincilerin bir oyunudur. slogan atıyor ve tahribat yapıyorlar. oldukça polis var. ama ben ne yapabilirim ki? bağırılıyor, çağırılıyor ama ben anlamıyorum!!!

yedi kova su yeterliydi
sivas'taki ateşi söndürmek içim
oysa her biri
devlet dairesindeki kovaların
üstünde yazılı
altı harfli bir sözcüktü yangın

g harfi boştur kovaların
ki okununca dolu olanları
ortaya çıkar
madımak oteli'nin merdivenlerinde
kurtulmayı bekleyenler için
verilen karar: yan ın

dostları, sivas'ta yakılan ankaralı şair behçet aysan'ın kapısında unutulmuş bir not bulurlar: “yarım saat içinde geliyorum. bekleyin.”
sunay akın

37 Can,37 Gül Çatlamış Susuzluktan Sivas'ın İçinde,
Döne Döne Semah'a Duranlar Tutuştu Önce,Sonra Türküler...
Sonra da Şiir Çığlıksız Düştü Türkülerin Yanıbaşına...'
OY SİVAS SİVAS....
demiş ya bir yürek..
ölmedi onlar ölümsüzleşti..gerici oligarşik diktatörlüğe yenik düşen nice canlar gibi..

ilgili bir konuya daha önce yazmıştık sanıyorum. Ama konuyu bulamadım.
e bir kez daha yazmakta da zarar yoktur galiba.

hep derim sivas katliamı türkiye miladi bir olaydır. Tam da grevlerin eylemlerin yoğunlaştığı, ardarda 4 hükümetin devrilmesiyle sonuçlanan bir sürece denk gelir..
böl parçala yönet.
birlik varsa nifak sok. iki kukla bir kaç piyon..
devlet eliyle işbirliğiyle ne de güzel yaktılar oteli elleri göbeklerinde ağzı kulaklarında....

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

sivas! şair atlasından çıkartılan şehir! kuşaktan kuşağa lanetleneceksin! hiçbir şair kafiye etmeyecek sözcüklerini adına! faşizmin kalesi olacaksın! kumdan kalesi! yıkılacaksın! bir gün sen de kurtarılacaksın! ve göğsünde katledilenlerin heykelleri dikilecek girişine!
küçük iskender

sivası dökülmüş kahpe bir duvar gibi...
sivas’ı dökülmüş bir türkiye kaldı içimizde...

Sivas katliamı nasıl unutulabilir ki...gericilere,yobaza savaşımız devam ettikçe Sivas katliamı nasıl unutulur..

vermediğiniz bir şeyi alamazsınız, kendinizi vermeniz gerekir. Devrim'i satın alamazsınız. Devrim'i yapamazsınız. Devrim olabilirsiniz ancak. Devrim ya ruhunuzdadır, ya da hiçbir yerde değildir...

madımak otelini yakan yobazların yanında,komer'in arabasını yakanlar ne kadar
masumlardı....

Sivas'a otobüslerle provokatör taşındı demişti bir kişi geçtiğimiz Temuz ayındaki yıldönümünde. Otobüs şöförlerinden biriydi yanlış hatırlamıyorsam.
Ayrıca bir çok insan, olayın bilerek ve isteyerek dinci kesime yıkıldığını savunuyor.

düşündükçe tüylerimi diken diken eden türkiye utancı olay.çocukken yaşadığım o yerler gezdiğim o cadde o otelle birlikte çocukluğumu da yaktılar masumiyetimi de türkiyenin aydınlık tarafını da kararttılar.inandıkları şeyler uğruna...sadece onların inandıkları şeyler..