|
Zaten yok o dağların ardında bişey.
Çevrende gördüğün şeyler de yok.
Baktığın monitör de yalan, bu mesajda bir yok.
Ben de yokum.
Yokum abi yok!!!
Şakası bir yana. Küçükken bende böyle hissederdim. Evimizin karşısında toros dağları vardı. Ve o dağların ötesini görmemiştim. Bir süre sonra o dağların ardında birşey olduğuna inanmamaya başladım. Ve sanki gördüğüm hiçbirşey yok ve ben gördükçe varoluyormuş hissine sık sık kapılırdım. Torosları aştığım da ne mi oldu? Bi bok olmadı. Sanki ben yolda ilerledikçe gördüğüm şeylerin ben gördükçe var olduğunu hissetmeye devam ettim. Hatta bazen de o an görüşmediğim arkadaşlarımın var olup olmadığı düşündürdü beni. Yani sanki ben görüştüğüm için/ben görüştükçe var oluyorlar ben görüşmediğim sürece öyle birileri yokmuş hissine kapıldığım bile oldu. Şimdi ne mi düşünüyorum? Siktir et ne düşündüğümü de NTV yayınlarından "Kanıtı Olmayan Gerçekler" kitabını al oku. Bu hissin üzerine çok ciddi bilimsel teoriler var. Hatırı sayılır ölçüde bilim adamının aynı hissi yaşadığını, buna inandığını ve bunu bilimsel olarak açıklamaya çalıştıığını ancak kanıtlayamadığını göreceksin. Kitapta bazı bilim adamları da "Sırf kendi düşündüğü/gördüğü/istediği için bazı şeylerin var olduğunu hissetmek saf bencillikten başka birşey değildir" diyor.
Velhasılı kelam. Bu hisse kapılanların çoğu Matrix, Truman Show gibi filmleri veya Akıl Oyunları gibi şizofren filmlerini izleyip bunları düşünür. Eğer gerçekten böyle hissediyorsan NTV yayınlarından "Kanıtı Olmayan Gerçekler" kitabı ufkunu! genişletebilir.
|