Kendini Kürt Sananlar Raporu - 27 Mayışçıların

kürt oldukları için karadeniz'e alınmayan fındık işçileri....
milletvekili-parti eşbaşkanı ahmet türk'ün ankara'da kiralayacak-kalacak ev bulamaması...
mehmet uzun'un kürtçe kitapları nedeniyle yaşadıkları,yasaklar,sayısız yargılamalar...
yıllardır kürtçe kanal kurmaya verilmeyen izinler...
kürtçe müzik dinlediği için linçe uğrayan 16-17 yaşında çocuklar...
ve en son katliam noktasına varan inegöl,dörtyol vahşetleri...

yeter mi bu kadar örnek...

hiç mi okumazlar...bakmazlar...duymazlar...anlamazlar...5 duyunuz+beyniniz nasıl bu kadar işlevsiz...

yaşadıkları topraklarda her gün gerçekleşen şeyler hakkında bu kadar kör olmayı nasıl beceriyorlar aklım almıyor...

hasankeyf'e elini uzat,ılısu'da boğulmadan...

http://hasankeyf.dogadernegi.org/

http://www.dogadernegi.org/bankalari-durdur.aspx

bu ne bu yazı küfür dolu farkında değilsin. tabi sen çok ahlaklısın belli. senden ayrı olanı sikerken yazılarınla iyi. kendi yalanlarını buradsa sanki analizmiş gibi gösterme. götten atmakla olsaydı sorun kalmazdı dünyada. çözüm üreten götlerden dolayı dünya bu halde. her olaya çözüm üreterek aslında sadece sorun üretiliyor. sadece sıçılıyor sıçılana basılıyor etrafı bok götürüyor.

parçası olmadığın bir yapıyı nasıl oluyorda değerlendirebiliyorsun acaba? tuhaf

Anarşistler kendi davasını bırakmışda ne davası lavuk biz bir dava peşinde değiliz. göt herif anarşistlermi sikti dedeni yoksa kürtlermi sikti bababı nedir bu etnik geyikler. ilke olmaz anarşide ilkeli olmak senin gibi devlet siki peşinde koşanların mahareti.

kardeşlik edebiyatı yok bilmem göt edebiyatı kardeşilik edebiyatına sokayım senin. kardeş deyip insanları sikenler az değil bu dünyada. kısaca siktir git çözüm veya analiz yapma sikerler kelime ve cümlelerini burada öyle demokrasi var. burada sevgi saygı var. göt yalayıp sonrada sikinle aynamak yok. behey behey burası er meydanı sikle gelirsen göt olur soft olarak gidersin.

kıçına sahip çık sıçtıkların önemlidir ama yola değil yol kenarına sıç ki basmayalım.
bir vatanın varsa bir millete dahilsen çoktan sikilmişsin demektir.
soyunda gel deyyuz arında gel
soyun tüm etiketlerden

kısaca diyosunki ben devlet yada ırk gibi kavramlar istemiyorum.buna bişey diyemem. ben bunu dile getirmedim de saten.

evet bazı provake olayları,yanlış amacın etkisiyle yola çıkıp tepki alanları ayıklarsak yazdıklarında doğruluk payı var.bu ülkede milyonlarca kişi yaşıyor.Bunların içinde kendini vatansever sanıp bişey bilmeyen insanlarda mevcut.Onların yaptığını büyük bir olaymış gibi tüm kitleye kesemezsin.(bazı tersi durumlarda oluyor PKK tehdidinden bir hafta sonra imam öldürüldü - Hürriyet Gündem ).Geçmişte yaşananlar iyidi hoştu unutulup gitsin demiyorum ama durumu kan davasına çevirmek mantıklı değil..

sana söyleyecek bişeyim yok yaptığın sadece laf salatası

Heeo

Evet, bir Türk dünyaya bedel, doğruyum, çalışkanım, imambayıldı, sen oyna yani-sen oyna.
Bir salak kalktı-çerkezler sarktı, yani sarktı, sonra papağan gibi duyduklarını tekrarladı. Paranoyak olmasına gerek yoktu ama küçücük bir kabuğu kıçında tutabilmek uğruna poposu yara oldu. Mustafakemal Dersim'de soykırıma soyundu, ahrette nedense Seyit Ali'nin önünde faşişt fikirsizlerle beraber domaldı kaldı.
Var, var, yasak, yasak, ve siktirgit.
Git örneklerini, linç girişimlerini, polis baskını, özel kuvvet işkencelerini kendin bul, bulamazsan yıkanmış beynini piyasaya çıkar.
Hassiktir,hassiktir,haSSsiktir ve kardeşçe zannettiğin yaşamına kardeşçe soksunlar. Al sana laf salatası, üzerindeki yuvarlak turplar da senin gibi mallar.

bazı mı???ya bazı'nın sözcük anlamını bilmiyorsun ya da türkiyede yaşananlardan habersiz yaşıyorsun...ve işin ilginci bu habersiz olma halini nasıl beceriyorsun merak ediyorum...başını çevirdiğin her yerde,okuduğun her satırda,izlediğin her haberde yüzüne çarpmıyor mu bu gerçekler???

daha doğruluk payı var mı diyorsun?ben sana hepsinden sadece birer örnek verdim...yoksa yapılanların hepsini yazmaya ne benim gücüm yeter ne de senin okumaya sabrın...

tüm bu ırkçı olaylar basit kimi iyi niyetli girişimler mi yani???en yakın örnek: iki ilçede binlerce insan ölebilirdi-inegöl ve dörtyol...polisin yaptığı anonslar genel olarak şöyleydi: 'arkadaşlar lütfen dağılın'...nasıl da kibarlar değil mi....şaşırtmadı mı polisin bu inceliği...hatta kimi zaman da linççiler yalvarıyor emn müd ve vali...nasıl da kibarlaşıyorlar-medenileşiyorlar sözkonusu kürt katliamına girişim olunca...nasıl da şefkatli-sevgi dolular linççi ırkdaşlarına...çok iyi niyetli-basit olaylar bunlar değil mi???

hasankeyf'e elini uzat,ılısu'da boğulmadan...

http://hasankeyf.dogadernegi.org/

http://www.dogadernegi.org/bankalari-durdur.aspx

her şayden bunca habersizsin madem yıldırım türker'in şu yazısın okuyuver en azından...


Kahraman ilçe sakinleri

Hep birlikte izliyoruz, yurdun kimi bölgelerindeki linç girişimlerini.
Bunca yol kat ettikten, bunca gözyaşı ve kan döktükten sonra Kürt olmak hâlâ en tehlikeli varoluş serüveni. Hele merkeze uzaksan.
İnegöl ve Hatay Dörtyol’daki ırkçı kalkışmaların, daha önce Karadeniz ve Ege bölgelerinde provası yapılan linç törenlerinden sonra elbette kimseyi şaşırtmamış olduğunu görüyoruz.
Dörtyol, tipik bir linç sahnesi. Toplam nüfusu 144 bin olan ilçede merkezde yaşayanlar 67 bin kişi. Kürtlerin nüfusu 15 bin civarında. Bu nüfusun büyük çoğunluğunu köylerinden, topraklarından edilen göçmen Kürtler oluşturuyor. Genellikle narenciyede çalışan tarım işçileri ve inşaat işçileri. Ilçede az sayıda Kürt esnaf da var. Zaten onların dükkanlarının yerle bir edilişini gördük haberlerde. Dörtyol’da son dönemde BDP örgütlenmesinin güçlendiği görülüyor. Elbette bunun yanı sıra MHP’nin iyice palazlanmış olduğu bir ilçe. Nitekim Belediye Başkanı da MHP’den. Belediye Meclisi’nde 16 MHP’li, 9 AKP’li üye var.
Pekiyi Dörtyol’da olanlar bize, merkezde haber bekleyenlere nasıl yansıtılıyor.
Geçen gece Dörtyol’da olan biteni önce ATV, sonra diğer haber ajanslarından izledim.
Dikkatli bir yabancı göz, bu bizi hemen hiçbir şekilde tatmin etmeyen haberciliğe bakarak memleketimizde serpilen linç geleneği üstüne derin bir fikir edinebilir.
ATV’nin yontu suratlı sunucusu önce Diyarbakır’daki ‘Barış Anaları’nın yürüyüşünü gösteriyor. Fakat o da ne? Barış Anaları kortejinde, onca pankartın arasında KORKUNÇ! bir tanesini yakalayıveriyor haber kameramız. ‘İnegöl ve Dörtyol’un hesabını soracağız’ yazılı pankartta. ATV, bize bu kendine barış anası adı koymuş Kürt kadınların yürüyüşünün ne kadar samimiyetsiz olduğunu kanıtlayıvermiş oluyor bir çırpıda. Hiç de barışçı değilmiş pankartlar. Akıl hocaları olsa ‘rövanşist’ derdi. Düşünün sayın seyirciler, hem barış istiyor hem de yakınlarını linçe teşebbüs eden, dükkanlarını yakan yıkanlardan ve akıl hocalarından hesap sormaktan söz ediyorlar.
Oysa Türk’le barışmanın tek yolu, biliyoruz ki devlete, yerel idarecilere, askere polise hesap sorma niyetinden bir an evvel vazgeçmeyi şart kılıyor.
Diyarbakır daha bitmedi elbet. Orada ‘terör örgütü yandaşlarının’
gösterilerine da tanık ediyor bizi, değerli haber ajanslarımız. Çoluk çocuk ve gençlerin ağırlıkta olduğu bir kalabalık. Diğer taraftan yürüyüşçüler de dahil olmak üzere hepsi terörist, hepsi teröre yandaş. Diyarbakır halkının büyük bölümünün katıldığı, destek verdiği gösteriler bunlar. Diyarbakırlılar silme terörist, silme terör örgütü yandaşı anlayacağınız.
Akabinde Dörtyol’da olanlara yönlendiriliyoruz. Nefretle sıvanmış suratlar, yıkılan, yağmalanan dükkânlar, elinde sopalarla Kürt nöbeti tutan bir kalabalık.
Onların, ‘ilçe sakinleri’ olduğunu öğreniyoruz. Öfkeli milliyetçi gençler, onlar. Kudurmuş sakinleri ilçenin. Sükûnetlerini kaybetmelerinin son derece meşru bir gerekçesi var elbet.
PKK, dört polislerini şehit etmiştir. Dolayısıyla, Kürtlere ölüm!
Diyarbakırlıların terör örgütü yandaşı olmasıyla Dörtyollu linççilerin ilçe sakini olması arasında elbette çok belirgin bir bağ kuruluyor gözlerimizin önünde.
Memleketimizin bir bölgesinde rahatlıkla binlerce toplanıp seslerini duyuran terörist bir halk olunca iş Dörtyol’un, İnegöl’ün sakinlerine kalıyor. O insanları sükûnetlerinden koparıp ellerinde sopalar ve taşlarla Kürt avına çıkaran, Kürtlerin teröre olan yandaşlığı.
Dörtyol’dan biz yansıtılan görüntülerden biri, uzunca tutulmuş. Dörtyol’un emniyet amiri, sesi kısılmış, perişan bir halde görünüyor ekranımızda. Linçe yeminli kalabalığımız, meydanı doldurmuş, gelmesi beklenen BDP milletvekillerini bekliyor. Emniyet güçlerinin bütün ikna çabalarına rağmen bir türlü dağıtılamamışlar. Bunun üzerine bizzat kalabalığa dalan Amir, çocuklarıyla konuşan çaresiz bir baba kıvamında. Çocuklar, diye haykırıyor. ‘N’olur işimi zorlaştırmayın’. Karşısındaki linççiler, ama biz burada olmasak onlar gelebilirdi, mealinde sözler ediyor. “Hayır” diyor amir. “Size söz veriyorum. Onları ilçemize sokmayacağız.” Arada yakaladığı linççilerden birinin başını okşuyor. Onları ne kadar sevdiğini, ne kadar anladığını belirtiyor ikide bir. Linççiler de şımarık kuzucuklar gibi, ‘amaaa..’ diye başlayan cümleler kuruyor, ‘sizin yanınızdayız’ diye bağlılık yeminleri ediyor. Seyretmekte olduğumuz, gerçekten de kan dondurucu. Daha sonra kaymakamın da linççileri öpüp koklamak için alana indiğini göreceğiz. O da bu değerli, milliyetçi, hassas çocukları evlerine yollamaya çalışıyor. Bütün idareciler, o kara kalabalığa ‘size bir zarar gelmesinden korkuyoruz’ kibarlığıyla, kibarlık ne kelime derin bir muhabbet, nemli bir hassasiyetle yaklaşıyor. Eski filmlerde desiseci kötü kadının gırtlağına yapışan yiğidimizi, ‘Değmez, gençliğine yazık’ diye caydırmaya çalışan dostu gibi.
Onların biraz alkollü milliyetçi, kıymetli gençler olduğunu söylüyor bir büyüğümüz. Hani, delikan damarda durmaz, hesabı. Onlar da haklı olarak galeyana gelmişler.
Oysa daha güvenilir tanıklardan öğrendiğimiz, linççi kalabalığın önemli ve öncü bölüğünün, MHP’li ülkücülerden oluştuğu. MHP’nin varoluş kördüğümünü çözebilmek için pazarladığı savaşa linçle katkı programı dahilinde, bu şirin ilçemizde yaşanan kalkışma.
AKP’nin önde gelenlerinin bu incinmiş milliyetçi hassasiyet karşısında boynu dik duramayışları da şaşırtıcı değil. Milliyetçilik sınavında kendileri de son derece iddialılar.
Defalarca aynı şeylerin altını çizedurduk.
Bu toprakların düşünce tarihinde belirleyici olan, kendini sunma konusunda zamanlama-katmanlanma farklılıkları olmakla beraber hemen her görüşün saçağı altında buluşuverdiği milliyetçilik inşaatıdır. Açıkça ırkçı faşist söylemin dolayında örgütlenenlerin karşısında hep onları insanlığa davet eden ‘gerçek milliyetçiler’ olur. Onların da milli menfaatler konusundaki kaygılarının dışavurumu pek farklı değildir. O ‘gerçek, insani milliyetçiler’, o menfaatlerin tehlikede olduğunu sezdiğinde meydanı usulca diğerlerine bırakır. Daha vahşi, daha gözü kara olanlara boyun eğme, onların suyuna gidecek tavra bürünme konusunda bu kadar ustalıklı bir halk daha bulabilmek epeyi güçtür. Milliyetçiliğin, bir zamanlar şirin bir reklam kampanyasıyla üretilmiş sıfatıyla, ‘pozitif’ olanı, faşizmin kıyıcılığına, toplu mezarlar ortaya çıkana dek göz yumanlarınkidir. Onlar, suikastçı bir ülkücü tim olsa da Türk’e dokunulduğunda içi yanıp kıyamet koparanlardır. Onlar, Kürt meselesini, Türk ve Kürt milliyetçiliğinin çatışması olarak özetleyip tarafsız kaldığını ilan edenlerdir. Onlar, on yıllardır serpilip devleşmiş milli hassasiyetin sözcüleri olarak ister ‘tescilli putkırıcı’, ister ‘mazbut demokrat’ olsunlar, katliam girişimleri karşısında bile ‘hırsızın suçu’nu sorgular. Memleketini çok seven, ne kadar eleştirse de yabancıya toz kondurmayan şirin gönül insanlarının ülkesi işte.
Milliyetçiliği, bu milletin mayasında bulunan, gerekli ölçülerde hayata yönlendirilirse pek de hoş ve yararlı bir özellik olarak gördüğümüz ve böyle gösterenlere karşı sessiz kaldığımız takdirde başımıza gelecekleri bilmiyor olamayız. 6-7 Eylül olaylarının galeyana gelmiş çapulcuları da aynı hassasiyetin kışkırtmasıyla yollara dökülmüştü. 1978 yılında Kahramanmaraş’ta yüzlerce insanın katledildiği, evlerin dükkanların yakıldığı vahşetin ardından sırıtan da aynı hassasiyet madalyonunun öteki yüzüydü. 92’de Sivas’ta Madımak Oteli’nde 39 kişiyi yakanlarınki de hakeza. Kitlelerin linç histerisiyle sokaklara döküldüğü, kendilerininkine benzer hassasiyet taşıyan Türk hukukunun hoşgörülü kollarında biraz yatıştıkları durumlarla dolu bu toprakların tarihi.
Dörtyol’da saldırıların başlamasıyla birlikte yoğunluklu olarak yaşadıkları dört mahalleye sığınıp barikatların ardında parçalanmayı bekleyen Kürtlerden birinin gözlerini göremiyoruz. Onlardan birinden dinleyemiyoruz olan biteni. Biz erkek tarafıyız. Bizim kameramız hep linççilerin omuz başında. O barikatın ardında titreşen çocukları, yoksul işçileri hiç merak etmiyor, onlardan haber almaya yeltenmiyoruz.
Işte ilçe sakinleriyle terör yandaşları arasında taraf olmaya çağrılan halkımın hak ettiği.
Kullandığımız dil, yaşadığımızın aynasıdır.

hasankeyf'e elini uzat,ılısu'da boğulmadan...

http://hasankeyf.dogadernegi.org/

http://www.dogadernegi.org/bankalari-durdur.aspx

ademle havva zaten türk

Bu yukarıdakileri tekrar gördüğümde aklıma geldi söylediğin, Benim bu cevap-mesajımdan (Kendini Kürt Sananlar Raporu - 27 Mayışçıların) anlaşılacağı gibi her zaman sabırlar yetmiyor, bazen içler kazınıyor ama ne yapılır ki? Gerçi hiçbir zaman ordularına katılmayı düşünmedim ama, ben halâ MustafaKemal'e 'atatürk' deyip sunulan yalanları şapırşupur yalayıp yuttuğum zamanları hatırlıyorum....
Sonuçta yalanların büyük bir dezavantajı var, ite-kaka tekrar edilmedikçe kendilerinden kaybolup gidiyorlar ya da gülünç duruma düşüp nispet oluyorlar netekim

Başka bir yan etkisi daha var, insanların bu yalanlara inanmaya şartlanması nedeniyle doğal evrimlerini yavaşlatıyor, kitlesel biçimde aptallaştırılmalarına sebep oluyor. O tür şeyleri şapır şupur yuttuğumuz zamanlar bunun yerine tarihi bilen kişiler olsaydık ve bunu tamamen kişisel çaba ile değil de eğitim olarak almış olsaydık bugün batı ile aramızdaki farklar belki ekonomik düzeyde devam ederdi ama zihniyet olarak bu durum sürdürülüp geri kafalı ve kibirli olmayı marifet zannedip yalandan dünyaya kafa tutan, kendini diğer kültürlerden daha ahlaklı,daha terbiyeli göstermeye uğraşan salakların, vaadlerle,inançlarla, kendini bir şey zannetmekle, geçmişle övünmekle vs vs. yani kısaca boş laflarla politikacı olmasını, askerin politikaya kalkışması sosyal hayata müdahale etmesi, onu bunu hain ilan etmesi durumunu sürdüremezdi. Hala istiklal mahkemelerini bile sorgulayamayan netekim paşayı görmezden gelen "demokrat"lar var bu yüzden ülkede. Zaten batı ile doğunun genel itibariyle farkı da bu, onlar neyi nerede yanlış veya eksik yaptıklarını dibine kadar araştırıp, tartışıp daha iyisini planlamaya çalışıyorken doğu tersine hala kendini savunmakla ve yaptığı hataları, başarısızlıkları örtmekle , zıt konuşanı susturmakla, asimilasyonla durumu idare etmekten öteye geçemiyor. Sonrada batıya emperyalist doğuya sömürge diyip çıkıyoruz işin içinden sanki sömürgelerde kapitalist ahlak hiç yokmuş, bıraksan komün yaşayacaklarmış gibi. Tam tersine alası var, bir de üçkağıtçılık gırla. Hala kendine kürt diyenlere niye diye soruluyor olunabilmesi ve bunun sanı olarak asimilasyon merkezli tanımlanması ne kadar vahim bir durum. Batının kafatasçı faşisti bile bu derece salak değil doğrudan doğruya ırkçılık yapıyor o, bizimki hala yoksayarak işin içinden çıkma derdinde bunu gizli ve legalize hale getirmeye çalışıp. Komik ama gülemiyorsun da.