İki PAPAZ !

Fatih Sultan Mehmet İstanbulu fetheder ve tüm zindanların boşaltılmasını emreder Herkes bu olaya sevinir tüm mahkumlar zindanlardan çıkar ancak 2 papaz zindandan çıkmak istemez.
Bunu duyan Fatih İki papazı görmek ister. Onların yanına gider Ve neden dışarı çıkmıyorsunuz diye sorar. Papazlar biz Tanrıya ibabadetten başka iş yapmayız bizansta dışarısı çok adaletsiz olduğu için buraya kendmizi kapattık derler.
Fatih burası artık bizans değil burası benim ülkemdir Çıkın dışarıya gezin eğer bir adaletsizlik görürseniz tekrar gelir girersiniz.
Papazlar dışarıya çıkarlar ve bir köyde bir mahkemeye rastlarlar.
Mahkemede iki köylü ve bir kese altın vardır Kadı Onları yargılar Hikayeyi anlatmalarını ister .
1. adam Kadı efendi bu altın küpü benim arazimden çıktı ama ben bu araziyi Filanca kişiden aldım der .Bu altın küpünün arazisinde olduğunu bilse araziyi bana satmazdı der. Yani 1. kişi altın küpünü istememek tedir diğer kişi ise Altın hazine bulanındır ben onun hakkını yiyemem der her iki kişide Altın küpünü istemez Papazlar buna çok şaşırır. Kadı ise sizin çocuklarınız varmı der iki köylünün birinin kızı birinin ise oğlu vardır . evlilik çağına gelmiş bu gençlerin evlendirilmesi altınında Onlara verilmesi kararına Varılır.
Bu olaya şahit olan Papazlar Osmanlının adaletine güvenir ve Zindana geri dönmezler.

bu ne yaman çelişkilidir ki fuzuli de osmanlı döneminde yaşamış ve demiştir ki
selam verdik rüşvet değildir deyü almadılar =)

Vay be aynı insanların evlatları o ülkeyi bu hale mi getirmişler..

uboat.. mütüşsün.. hık..

** Gözlerinin benimle konuşabilmesi amacıyla; dudaklarını birleştirdiğinde bin yüzlü bir aynayla yakaladım bakışlarını. Ve gözleri benimle konuştu... Nietzsche

selam verdik rüşvet değildir deyü almadılar

sadece gülüyorum, anlayana

ehehehe süperR

Ben bir yalancıyım ama sadece gerçekleri anlatıyorum...

Kimin hangi suçtan orada olduğuna bakılmaksızın tüm mahkumların bırakılması adaletsizlik değil mi ? Bizans'ı işgal edip kafa kesmek adaletsizlik değil mi ? Sorup soruşturmadan "evlilik çağı gelmiş bu gençler" denilip "birbiri ile evlendirilmeleri kararını vermek" adaletsizlik değil mi ? Kim neyin adaletini görmüşte zindanına - o da bi ayrı abukluk - dönmemiş anlamadım . Hadi ben anlamadığım için komikte bulmadım . Siz ne anladınız da gülüyorsunuz arkadaşlar bi anlatın yahu .

Sıkıntı, gerçekliğe sinmiş hiçliğe dayanır . - Kierkegaard -

bence bu tarih başlığı altında değil de komik şeyler başlığı altında açılsa daha iyi olurdu...hem o zaman gülmek için de daha güzel sebeplerimiz olurdu...arkadaş başında padişahın olduğu bir ülkede adaletmi olurmuş?adaleti kim kaybetmiş ki osmanlı bulsun...

la Beaute est Dans Larue...(güzellik sokaktadır)

Kanuni Sultan Süleyman Avusturya üzerine sefer düzenlemiştir. (Mohaç Savaşı) Osmanlı ordusundaki yeniçerilerden bir kaçı yol üzerindeki bağlarda salkım üzümler görürler. İçlerindeki isteğe engel olamayıp bağa girerek, bir kaç salkım üzüm alırlar. Ancak üzüm bağında bir köşeye de, aldıklarının karşılığı olarak para bırakırlar.

Bağın sahibi, bu durumdan çok hoşnud olup, askerleri ödüllendirmesi için sultanın huzuruna gider. Ancak, Kanuni bunu duyunca, -her ne kadar ücretini ödemiş olsalar bile- sahibinden izin almadan bağa girdikleri için yeniçerileri ordudan atar.

Şimdi bu da açılan konuya benzer bir hikâyedir. Bizde eğitim askerlik usulü "Emir-komuta" zinciriyle gerçekleşitirlip, özellikle ilk okuldan itibaren her sabah "Türküm-doğruyum" geyiği ile çocukların beyni yıkandığı için, çok az öğrenci de çözümlemeli düşünme (Analitik) yeteneği gelişebilir.

Yedikleri üzümün karşılığını bıraktıkları iddia edilen yeniçeriler, devlet içerisinde en önemli güç olduklarını anladıklarından ititbaren Osmanlının başındaki en büyük dert olmuşlardır. Aylıkları zamanında ödenmedi diye çocuk padişah (IV. Murad) önünde Sadr-ı Âzâm parçalayan, Genç Osman'ı işlerine gelmediği için öldüren de yeniçerilerdir.

Hatta "Fatih" ünvanıyla Türk tarihinde pek bilinen, Istanbul'u fethederek büyük ün yapan II. Mehemed Han İkinci defa tahta çıktığında, yeniçeriler "Cülûs bahşişi"ni az görerek ayaklanmışlar,istedikleri kendilerine verilmek suetiyle ayaklanma bastırılabilmiştir.

Diyelim ki yeniçerilerin hepsi aynı karakterde değil ve yukarıda özetlediğim olay gerçekten yaşandı. Fakat bir kaç dürüst yeniçerinin bu davranışına bakarak, bütünü hakkında nasıl karar veilbilir ?

Hele hele Osmanlı Tarihinde yeniçerler nedeniyle başlayan isyanlarda dökülen kanlar bilinip dururken.

İşin özü maalesef okullarımızda sebep-sonuç ilişkisine daynan gerçekçi bir tarih öğrenimi yerine, daha ziyade kişileri ve devleti ululamayı hedefleyen, ezberci, lüzumsuz bir yığın "Bilgi"(!) ile öğrencilerin öğrenmesine değil de kafalarını karıştırmaya yönelik bir tarih öğrenimi yapılmaktadır.

Bir çok öğrenciye "En sevmediğiniz ders hangisi ?" diye sorulduğunda, "Tarih" demeleri sebepsiz değildir.

Ahlaki temeli sağlam olmayan bir toplum, -ruhunda arta kalmış barbarlık duygusunun da tesiriyle- soyguncularına karşı hayranlık duyar.
Andre Maurois