Yalnızlık neden artıyor?

herşey orda başlıyor havin arkadaş, sessizlik içinde kendinle konuşmaya başlamakla yani.
aynadaki gerçeği görme ortamına sahip olmakla.
kolay değil umutların sorgulanması, en ağır ameliyatıdır kişinin kendi kendine yaptığı..
ama korkulacak olmamalı bu durum, yoksa nasıl keşfederdi insan kendini ve yaşadığı gezegeni.

gücün yalaka şahsiyeti
hangi söz ona ışık olabilir

Tuğrul Abinin düşüncesini gerçekleştirecek benim bir projem var arkadaşlar,
izmir in dağlarında binlerce yıllık canlı yaşam izlerinin tüm doğallığıyla kaldığı,
direkler üzerinde gelen elektirik, asfalt yol, beton, tel örgü vb. insan kirliliğinin olmadığı,
içinde karaca ve ceylanların da yaşadığı gözünüzün görebildiğince devasa meşe, kestane ve çam ormanlarının olduğu bir yerde,
benim de çocukluğumun geçtiği (geçemediği) bu yerde, sürdürülebilen alternatif yaşam projem.
katılımın temel şartı şudur; size ait devletinizin verdiği ve takip ettiği kimlik ve pasaporttunuzu onlara bırakmak.

gücün yalaka şahsiyeti
hangi söz ona ışık olabilir

gerçekleştirilebilir sürdürülebilir alternatif yaşam düşüncelerinizi yazın lütfen.

gücün yalaka şahsiyeti
hangi söz ona ışık olabilir

sürerdurumun hergün bir dalından diğer dalına atlıyarak konular belirleyen şehir saksağanı sözde anarşistlerden bi beklentide bulunmak abes anlaşılan.

gücün yalaka şahsiyeti
hangi söz ona ışık olabilir

Yalnızlığın artışı konusunda somut bir gözlemim olmadı.. Günümüzün klasik söylemleri (özellikle internet) diğerlerinin de bahsettiği gibi buna neden olabilir.. Antisosyallik (ki bence o kadar da kötü sayılmaz) yolunda şikayet edilebilir bir durum olsa da ben yalnızlığımdan (artık ne kadar bir başıma kalabiliyorsam) çok memnunum.. Benim dışımdaki her şey (hatta bazen kendim bile) huzursuzluğumun kaynağı olabiliyor çünkü.. En çok da insanların yersiz meraklarına dair oluşturdukları soru işaretleri ve bunlara cevap arama süreci midemi bulandırıyor.

Bakılan açıya göre yalnızlığın cazibesi veya iticiliği şekillenebilir elbet. Kimi için işkenceden farksızdır. Benim için ise sadece bir sığınak tüm kaçtıklarımdan beni saklayan.

"Eğer insanlar Tanrı olsaydı, kendilerini demokratik olarak yönetebilirlerdi. İnsanlar Tanrı olmadıklarına göre, mükemmel bir devlet insanlara göre değildir."

Jean-Jacques Rousseau

başka başlıkta açsana

You are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun

belkide önce yalnızlık kelimesi yeniden tanımlanmalı. çunku insan yalnız kalmak istiyorum dediğinde eskiden kendi ile başbaşa kalırdı. herhangi bir teknolojik alet hayatımıza bu denli girmemişken( başta bilgisayar ve cep telefonu) ama artık insanlar gorunurde bir yalnızlık yaşarken aslında antisosyalleşiyor. toplumdan kopuyor. kendi ile hiç başbaşa kalamıyor ve belkide en önemlisi bunun farkında olmuyor. ve uzulerek belirtmeliyim ki insanlar bu şekilde de mutlu olabiliyor ne yazık ki. arkadaşlık ilişkileri, ikili ilişkiler hep yeniden tanımlanıyor yeni bir biçim kazanıyor. artık karşındakinin gozlerine bakamadan yada buna ihtiyaç duymadan iletişim kuruyor insanlar, evinde tek başına.

artık bende yalnız kalmak istiyorum ama sanal arkadaşlık sitelerinde kendimi avutarak değil,
kendimle başbaşa, ben , kendim ve düşüncelerim

Bati ulkelerinde bir geriye donus var sanki... Insanlar internetten, televizyondan ve dvdlerden sezon sezon dizi izlemekten bikip tatminsizliklerini bulusma, gorusme ve biraraya gelmelerle tatmin etmeye calismaya basladilar. Simdilik bu sosyallesmeler azami dozda ama umarim cogalir... Londrada okudugumdan biliyorum

belli kesimlerde heryerde var aslında geri dönüşler. amerika'da mesela insanlar gökdelenlerden yine bahçeli evlere geçmeye başladı. avrupa'da keza öyle.. "doğaya dönme" var. ama dikkat edilirse bunlar genelde yüksek statüdeki kesim için geçerli. parası pulu olan 70'de 80'de (hatta daha eski) tırmandığı bina yığınlarını şimdi o zaman kendilerine özenen "alt" sınıfa bırakıp doğaya dönüyor. arada kalan bu sınıf ise çoğunlukla hiç bir şeyin farkında olmadan mutlu mesut yaşamaya devam ediyor. refah seviyesinin izin verdiği ölçüde ve baronların kuklası olarak ne tüketmeleri isteniyorsa onu tüketmeye devam ediyorlar.
ha bir de istanbul'da baya arttı sanıyorum bu durum. ortalık çok para getiren titrli işini bırakıp organik bahçesinde meyvelerini yetiştiren ve butik otel diye bu duruma özenenlere kakalamaya çalışan uyanıklarla doldu

You are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun

yalnızlık artıyor çünkü insanlarda bağımsızlaşma dürtüsü daha da gelişti, özel hayat çok daha fazla ihtiyaç halinde..dışarıda kalabalıklar arasında dolaşıp eve gelip kafa dinlemek istiyor insan..belki bi yakının aradığı telefona bile cevap veremiyor,,off sonra dönerim hiç çekecek kafam yok şu anda gibi yakınıyoruz, sonralar oluyor aramıyoruz sormuyoruz, şartlar herkesi farklı yerlere süpürüp atıyor, aileden ayrılıyorsun, sonra arkadaşlardan, akrabadan..zaman geçtikçe dönüp arkana baktıkça geçmiş zamandaki insanlar daha tatlı gelmeye başlıyor,,anlıyorsun yalnızım belkide herkes yalnız diye avuturken buluyorsun kendini.aslında tüm bunlar kalabalık şehirde yaşayan insanlar için daha da doğru belki,ya da uzak ülkelerde..bilmiyorum ya da benim için öyle..

"Dünya; kötülük yapanlar değil, seyirci kalıp hiçbir şey yapmayanlar yüzünden tehlikeli bir yerdir.!"