İnsan niçin intihar eder?

Soluk soluğa peşinden koştuğumuz hayat ağacın çarmıha mı geriyor bizi
Bizi tüketerek mi çoğalıyor zaman

Biraz farklı bir konu olabilir ama gerçek.

Böyle bir gerçeğimiz mevcut, belki hayatımızın geri kalanının istediğimiz gibi olmamasından korkup bu yola başvururuz yada, büyük bir cesaret örneği gösterdiğimizi zannederek intihar etmeye heveslenirirz(!

Ben def ettikçe alçak virüsler ürüyor. Ben doğrumu deştikçe onlar komikmiş gibi gülüyor. Bilmiyorlar aslında onlar karşımda yavaşça ölüyor....

etrafındaki herşey onu gereksizleştirmiştir.ve o kişi yaşasada yaşamasada hayatta kendisine lüzum olmadığını hisseder.bu hissi ona veren çervesindekilerden başka hiçkimse değildir.bu his onların aklına intihardan başka hiçbirşey getirmez.çünkü(bu nasıl bir mantıktır bilmiyorum ama)intihar tek çözüm yolu gibi gözükür.akıl mantıklı olan herşeyi reddeder kabullenmez.bu insanların gözleri intihar haricindeki bütün çözüm yollarına kapanmıştır.bu aşamadan sonra intihara bir dayanak aranır.sanki ondan başka bir çözüm yokmuş gibi.aklını ruhunu düşüncelerini ve en sonunda da bedenini bu lanet işe adar.

"sapasağlamlığınız karşısındaki bu özrümü affedin..sizin nehrinizde küçük bir taş olabilirim ancak söküp götürün beni durduğum yerden..gökyüzüne dokunabilirim dersem bir uçurumdan bırakın beni.nereye ait olduğumu anlatın bana..bir deliyim ben dehalarınız karşısındaki bu özrümü affedin.. herşeyi düşünmek geliyor içimden ölen her çocuğu yaşayan her katili yazılmış her sayfayı..sizi seviyorum..bütün bu özürlerimi affedin"

korkak olduğu için, gerçeklerle yüzleşecek gücü olmadığı için, yaşamının karartısındn bunalıp aydınlaığa erişeceğini sandığı yolun ölüm olduğunu düşündüğü için(!) ölümü kurtuluş sandığı için..
ölümü huzur sandığı için, ölümü lanet bedeninden kurtulmak sandığı için... kendi iradesiyle gelmediği bu iğrenç dünyadan kendi iradesiyle siktirip gitmenin gururnu yaşamak için..

lethe sana katılıyorum son dediğinde
iğrenç dünyadan kendi irademle siktirip gitmek daha zevkli daha şehvetli ve daha güzel gibi duruyor.
5 kez deneme yanılma ile bunu pekiştirdim...Dersime iyi çalıştım.Sağlam notlar aldım bu konuda evet...
Şu an için aptalca o an için en doğrusu diyebilirim.
-Belki ölümün tadına merakımdan
-Belki inançsız kaldığımdan
-Belki zihnimin mantıklı olanı kabullenmemesi...

fakat şunu çok iyi biliyorum ki ölüme olan merak en berbatı

intihar etmek istediği için. Eder bayaa

tırmandım, tırmandım, düşledim, düşündüm; ama her şey sıkıYoRDu beni. Ağır işkenceden yorgun düşmüş ve daha beter bir düşle uykusundan uyandırılmış bir hasta gibiydim..

intihar etmek aklıma hep gelmiştir ama hiçbir girişimde dahi bulunamadım çünkü hep geleceğe dair düşüncelerim oldu hayatım şuan berbat olabilir hiçbişey istediğim gibi gitmiyo olabilir. ama bunu değiştirmekte benim elimde diye düşünüyorum. hayatımı iyileştirmek yada daha kötü etmek bana bağlı benim hayatım ve ben ne yaparsam o şekilde yöneliyor herşey. hayatımı güzelleştirebilecek gücüm ve iyi olacağına dair inancım, umudum beni intihardan alıkoyan. sanırım insanlar bu umudu yitirdiklerinde intihar ediyorlar..

Sizi tanımıyorum! Sizin yasalarınızı, nizamınızı, kuvvete dayanan yetkinizi tanımıyorum! Bu yüzden asın beni! Louis Lingg

HAYAT ZORLAŞTIKÇA ÖLÜM İNSANLARA GÜZELLEŞİYODA ONDANDIR BELKİİ

Devam etmek için neden bulamadığında ama şahsi görüşüm böyle bir neden bulamamanın kaçak güreşmekten farkı olmadığıdır çünkü her zaman bir neden vardır