sıradan insanlar

dünya:birçok gerçeği içinde barındıran fani bir mekan...ister içinde ol,ister dışında,hesabı sorulacak her nerede olursan ol

Sıradan insanları dahilerden ayırıyorum yalnızca. Üstelik "sıra-dışı" olmayı da kutsamıyorum, ne çilelidir kimbilir.

Nazım'ın bir kıssadan hissesini, Bursa cezaevine gelen Adalet Bakanlığı müfettişiyle arasında geçen olayı anımsıyorum, usumda kaldığı kadarını anlatayım; Müfettişe Nazım'ın da o cezaevinde yattığı söylenince, zat Nazım'ın ayağına çağrılmasını buyurur.
Müfettiş müdürün koltuğuna kurulmuş ve Nazım'a da yer gösterme nezaketinde bulunmadan kısa bir konuşmadan sonra gitmesini söyler, duruma içerlenen Nazım, çıkmak üzereyken Hayyam'ı bilip bilmediğini sorar, Müfettiş elbetteki bildiğini söyler. Peki Hayyam zamanındaki İran şahını bilip bilmediğini sorar ve ekler; "Sizi ve Adalet Bakanını ileride de dünya bilmeyecek ama benim adımı bilecekler" der.
Şimdi buna benzer bir mevzuyu paralelleyerek bugün Radikal'de okudum. Enerji Bakanı Hilmi Güler'in edebiyatçılara ironik bir bakışla mecliste "Bu roman değil, Türkiye'nin jeotermal kaynak envanteri..." demesini. İleride de Güler'i kimse hatırlamayacak ama "romancıları" dünya bilecek. Makalenin tamamını okumak isteyenler için: Radikal-çevrimiçi / Politika / Enerji Bakanı'ndan tuhaf sözler

Sıradan insan ve sıradışı dışı insanı günlük yaşam faaliyetlerinde değil, dünyaya miras bırakabilecekleri değerlerle ayırmak lazım.

tamamen katılıyorum.. Haklısın.. Güsel yorum

her sıradan insan ,aslında insanlar arasındaki yerini almaya çalışırken yapar ,bütün aklı bir karış havada davranışlarını...anlatmak lazım,söylemek lazım,göstermek lazım ve tabiki de bir öğretmen olarak eğitim şart...