Ruh Halimize Dair Aforizmalar...

tutunamayanlar · #31 (**permalink**) 13-02-2008, 20:26

neden herşey bana basit görünmeye başladı.

gaz_lambası · #32 (**permalink**) 23-03-2008, 01:07

Yavaş, yavaş erir içinde bir şeyler. Zorluklar atlatılır ama alır götürür bir parçanı. İşte o zaman başlar içinde bir şeyleri yapmak isterken ertelemeler...

Yorgunluk ağır basar; uyumak istersin. Yapmak istediğin hep ertelenir. Sonra ertelediklerinin son kullanma tarihi geçer ama hala yorgunsundur.
Bu hep böyle mi olacak?

Hayır dedik ve böyle başladı “bizim hikâyemiz”…

Zaman bizden aldı bir kısmımızı ama yorulmadık!
Ertelemedik sevdamızı!
Sevginin şafağını yaratmak için, bir karanfil kokusunda karşılamak için sabahı
çıktık yola…

Durmadık! Çocuk gülüşümüzü türkülerle sunmak için dedik ki:

Hadi uyan! Yoksul olsan da uyan, garip olsan da uyan!
Mademki güzelsin güzeli yaşatmak için, mademki umutlusun umudu yaşatmak için hadi uyan!..
Denizi dinle yaşamak desin, toprağı dinle barışmak desin, göğü dinle özgürlük desin.
İşte aşk, işte özlem, işte umudun gücü: Uyan diyor, uyansana!
Hadi uyan!

Lâmekan

bekes · #33 (**permalink**) 04-06-2008, 15:51

her seferinde söz veriyorum kendime..
üstümden çıkaracağım bu karamsarlığı diye..
ben ..yaşamak için herseferinde gülümsetici sebepler bulabilen ben
şimdi ruh halimi tanımlarken koyu renkli cümleler kuruyorum..
her sabah mutlaka kitap okuyan keyifle kahvaltı hazırlayan ben şimdi
bu içine tükürdüğüm hayatına bi kaç dakika daha geç başlamak için yatakla çalarsaatle ve kendimle cebelleşiyorum
keyifle şarkı söyleyerek okula gittiğim günler artık yıldızlar kadar uzak..
geleceğe herzaman umutla ve tebessümle bakan ben.. yok olmak, olmamak istiyorum
yeniden başlama fikri bile öyle zor geliyor ki..
hayat bi yerlerde devam ediyor ve ben şimdi muhtemelen yakmışım mumlarımı odamda ağlıyorum..artık tek satır yazmıyorum..okumuyorum..
hiçlik ve boşluk sarmış dört bi yanımı..sanırım boğuluyorum..

sonsuz · #34 (**permalink**) 07-06-2008, 14:12

yorgunum...dünyaların arasında koyboldum..yolumu bulmak için çabalamaktan bıktım..ama biliyorum..birşeyler yapmalı insan daima..bi karar vermeli erimemek için bu koskaca kalabalıkta..ve kullanılmamk için yorgunluğundan yararlı..

sonsuz · #35 (**permalink**) 07-06-2008, 14:19

Alıntı:

tutunamayanlar´isimli arızadan alıntı

neden herşey bana basit görünmeye başladı.

ne güzel işte.daha neeeee

sonsuz · #36 (**permalink**) 11-06-2008, 13:44

sorular sorular sorular........
zehirleşiyor gittikçe
ana rahmindeki bir bebk kadar muhtacım o zehirli kana
ve gokuzundeki tanrılar kadar guçsuz
birbirimizi yemekle meşguluz arada
kafam ya kafam bunca gurultuden sonra nasıl sakinleşir bir kaç ayla
nasıl durulur dalgalar fırtınadan sonra nasıl gelir eski haline gemim
nasıl düzenlenir ağzımdan çıkan kelimelerim
dişlek imla hatalarım
yorgunum
ana rahmindeki bir bebk kadar muhtacım
senin açlık kokan soluğuna....

Nicotiner_Alcoholer · #37 (**permalink**) 15-06-2008, 20:27

Bir insanın yaşama haskkı,öldüğünde onun için akacak gözyaşlarıyla doğru orantılıdır...

Hayat bir kitapsa çocukluk önsözdür..

Nicotiner....

bu aralar şu iki sözümü çok düşünüyorum bilmem nedendir..

laqrma · #38 (**permalink**) 21-06-2008, 19:13

Bütün benliğinle yöneldiğindi çünkü o ! Kendini tam olarak içine koymak istediğin tamlık- bütünlük; parçalarını bağlayacak bağlam... Hiç ummadığın anlamlılık- yaşamının tam anlamı işte...
Ne çok dağıldın oysa, o günden- öncesinden de- bu yana, ne çok koptun ve parçalandın...

-Oruç Aruoba-

mavisyan · #39 (**permalink**) 30-07-2008, 13:26

KENDİMİ İHBAR EDİYORUM.

Cürüm İşledim
yazılar yazdım mavi yeşil sulara
kahramanı oldum söylemedik masalların
rüyalar gördüm gün ortasında
hayal sinemasında roller oynadım
onaylanmış normallere meydan okudum....
insanım suçluyum!
kendimi ihbar ediyorum....

"ADI YOK" Dergisinden Alınmıştır

Vos Amo · #40 (**permalink**) 01-08-2008, 15:48

son çığlığı olmuştu Yeterrrr..bu yükü kaldıramacağı için şimdi burada değilmiydi..umutsuzca karanlığa, boşluğa atmıştı titrek adımlarını..ne aradığını, ne ile karşılaşacağını bilmeden..durdu öylece salınmaya başladı olduğu yerde, seyre daldı bir süre sonra karanlığı, bir film gösterisi gibi gözünün önünden geçiyordu tüm ayrıntılarıyla sahneler ve zaman..işte zamanın durduğu , gecenin ilk yarısında başlamıştı herşey ve bitmişti..yitirildiğinde saat bile isyan etmişti.. 02:17.. kayıp bir cenneti aramıştı o soğuk, o ölümün nefesini hissettiği gecede..yarım kalmıştı şiiri oysak ki ne kadar çok istemişti bitirmeyi..mumların alevlerinin yaktığı gibi masayı, o da yanmıştı, o da yoğrulmuştu acılar denizinde, kıyıda kopan fırtınanın öncesi gibi sessiz ve ürkek aramıştı o gözleri..bir hikaye başlangıç ve bitiş..duygularını körelten, yaşamaktan umudunu kaybetmesine neden olan, yağmurların bile dindiremediği, susuzluğu içinde kaybolan..pişmanlık yok, sadece öfke.. o sığdıramadığı dünyası, ulaşmayı istediği yolda rotasını kaybetmiş, dümeni kırılmış bir hayalet yelkenli gibi..o sesi duymak istiyordu devamlı beyninin içinde yankılanan..bir alev topu sarmıştı dört bir yanını..bedeni yorulmuş, tutsak olmuştu güçsüzlüğüne, benliği tutuyordu sadece zihninin açıklığını..yalnızlık..kaybettiği hayat..sevgiye dair her geri kalan kırpıntıları gömmemişmiydi toprağına..yine esirdi..esir olmuştu..yangın yerinin küllerini eşelemişti toğrağı bile ihanet ediyordu şimdi yüzü gibi..bu belkide bir korkuydu..yoo değildi bu anlamsızca içinde kıpranan his..kendisinle yüzyüze gelmenin verdiği o kıpranan his..ölümü daha yakın hissediyordu..karşısında beliren o pusun ardındaki gözler, onlar acıyı, umudu, umutsuzluğu, yaşamayı, ölümü hepsini birarada yaşatan gözler..Yeterrrr!..dediği o son cümleydi dudaklarından dökülen..