insanlar neden aldatır?

Her nekadar bir ihtiyaç olduğuna inansam da, görüp görebildiğim her yerin ''aşk'' acısıyla dolmasından, cıvık romantizmlerden ve populer kültürün dakka başı pompaladığı sevgi masallarından tiksiniyorum artık.

Yok mu kardeşim bu dünyada yaşayabileceğiniz başka güzellikler, hayatın salt sulu bir göz yaşına indirgenmesinden bıkmadınız mı? Tüm yaşamınızın birkaç kişiye duyduğunuz takıntılı ve arabesk bir masala indirgenmesi sizi rahatsız etmiyor mu? Tanıdığınız mutlu bir bebek yüzü, iyi yazdığınız bir şiir, güzel bir beste yahut zevkle yaptığınız bir hobi sizi tatmin etmiyor mu? Karşı cinse beslediğiniz cinsel açlığınızın illaki sevgiyle mi beslenmesi gerekiyor? Yahut, her şey cinsellikten mi ibaret?

Bırakınız kim nereye isterse oraya gitsin, bırakınız kim kiminle olmak isterse onunla olsun... Özgürlüğünüzün tadını çıkarın, çevrenizdeki onlarca güzel gülüşün, özgürce sohbetin, kasmadan eğlenmenin, kıskanmadan sevmenin tadını çıkarın... Bazen aldatmak diye bir şeyin olmadığına inanıyorum; kim kimi aldatabilir ki? Hasta ruhlu, dengesiz ve doyumsuz bir sığ beyinlinin sizin hayatınızı mahfetmesine izin veriyorsanız bunu en çok siz hakkediyorsunuz ve daha beter olun!!! Eşşek olana semer vuran çok olur... Her insan kendi gelişmişliği ve olgunluğu ölçüsünde insanlarla arkadaşlık kurar. Aşkta mantık aranır mı??? Bal gibi aranır, bunu söyleyen, buna inanan kim varsa süzme salağın ve ot beyinlinin tekidir. Bu adamlar/kadınlar bakkaldan ekmek bile alamazlar , uzak durun onlardan, size hayatınızı zehir ederler

Ohhh, rahatladım Özgürlüğünüzün kıymetini bilin...

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

Hay haklı isyanına AlbatrosS, gece gece toplumdan dem vurma şimdi!!..

Bir gün de cinsellik kökenli sorular duymayayım diye az hayıflanmıyorken, aldatmayı da ondan ibaret sayan yorumlar - düşünceler var maalesef.. Aynı toplumun her şeyi ondan ibaret sanması gibi..

Boşverin en iyisi; anlarınız keyif vererek geçmişinize dönüşsün..

albatros çok dertli gibi. boş ver özgürlüğe devam.

Kimine göre yalnızlık, hasta kişinin kaçışıdır; kimine göre de, hasta kişilerden kaçıştır. (Nietzsche)

Yok be gözüm, keyfim gayet yerinde; ama şu sevgi, aşk ve sulu göz yaşı masallarından gına geliyor sadece. Eğlenmeyi bile bilmeyen bir millet olup çıktık; yaşam kalitesini talep etmeyen, oturduğu yerden kendine ağlayan insanlardan fayda yok, onların yaşadıkları sevgi de sevgi değildir; hastalıklı asalak bir yaşam tarzı sadece. Asalaklıklarına kılıf arıyorlar, hepsi bu

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

Aldatan insan bir enkazdır !
PsikoLojik destege ve manevi yardıma ihtiyacı vardır ;
cünkü , eski hayatından kopup yeni hayat kuracak kadar cesareti yoktur !...

Ben def ettikçe alçak virüsler ürüyor. Ben doğrumu deştikçe onlar komikmiş gibi gülüyor. Bilmiyorlar aslında onlar karşımda yavaşça ölüyor....

Aldatmak derken neden bahsedildiğine bağlı,karşı cinsi yani sevgilini yada eşini aldatma konusunda sorulmuşsa soru ,şöyle cevap veririm:aldatmak kişiden kişiye değişir, bu ifade için sanırsam yeryüzünde "aşk"ın varlığına inanmak gerekir."Aşk" varsa aldatmak o derece acı olur, yoksa zaten yaşadığın bir aşk simülasyonu olduğundan,kuyruğuna basılmış köpek gibi havlamaya gerek yoktur,birazcık aldatılmış rolü yap yeterlidir.İnsanlar tanıdıkça fethedilir,ruhu keşfedilir.Ve dünya çok büyük ve keşfedilecek çok fazla şey var.Bu yüzden bir erkek yada kadın ,sevgilisinin dışında tanımak babında başka birini keşfedebilir ve birlikte olabilir.Bence bir sakıncası yok bunun.Ruhun doyumuyla alakalı bir durum,bir beden üzerinde hakimiyet kurabilirsiniz ama bir ruh üzerinde asla.Eğer ruhunuz fahişeyse,bedeninin bakir(e) olmasına gerek yok.Ki bu durumda dünyada birbirini aldatmayan kişilerin sayısı çok azdır (o da toplum kuralları,gelenek görenek ve din tarafından sınırlandığı içindir)o yüzden dem vurmayı bırakmak lazım.
Beni ırgalayan bir durum değildir şahsen .İsterse beni aldatırken yaptığı fantezileri anlatsın,banane.Kendimi narsistlik derecesinde olmamakla birlikte herşeyden daha çok severim."Ben" ben için önemlidir,ve bir başka "ben"lik için kendimi üzeceğimi sanmıyorum.Zaten bu yüzden ilişkilerim çok uzun sürmez ama eğlencelidir(:Kendimi aldatmadığım sürece sorun yoktur,kim beni kendimden daha fazla aldatabilir ki,bu "aldatma" ifadesi sadece benim için geçerli ve önemlidir,kendimi aldattığım gün dünyanın en çok acı çeken aldatanı olurum kanımca.Saygılar...

Herkesin hayalgücü tükendiğinde artık hiçkimse dünya için tehdit olmayacak ...

yalanın var olmasından kaynaklanabilir aldatmak... yalan yerine o an ki gerçeği söyleseydik yinede aldatmış olurmuyduk?

1 (bir) evet evet bir taneyle yetinen insan gördünüzmü? İnsanoğlunun doğasında var bu. Hep bir adım hatat iki adım ilerisini istemek... Yoksa binlerce yıl önce nasıl yaşıyorsak hala öyle yaşardık. Ancak açgözlülüğümüz ve zevklerimiz bizi daha fazla şeye sahip olma isteğine sürüklüyor. Bence aldatmanın temel nedeni budur.

İnsanın doğasında varsa nasıl aç gözlü olsun, doğal olan açgözlü müdür yoksa? Doğada çok eşli yahut tek eşli birliktelikler vardır; insan da doğanın parçası olduğuna göre şahsen ''her bünyenin tek eşli ilişkiye müsait olmadığını'' düşünüyorum. Tek sorun ''dürüst'' olabilmekte yahut isteklerimizi apaçık dile getirebilmekte...

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

Zaten "bir" le yetinmemek insanın doğasında var demeye çalışmıştım. Yanlış bir anlatım yapmışım galiba...