insanlar neden aldatır?

aldatmanın altında yatan dürtülerimiz nedir?

sanırım biz erkeklerin genlerinde var...çok kadınla beraber olmak sanki bir marifet yada güç gösterisi. ama malesef erkeklerin çoğu karşı koyamıyor buna. karşı koyamayınca da 'aldatmak' kelimesini sorgulamaya başlar benim yaptığım gibi. neden aldatmak yanlış kabul edilir? bu olmalı. insan istediği biriyle bir şeyler yaşamalı. ama kendisine yapıldığında da bunu kabüllenemez aldatan erkek.

güç gösterisi terimi banada mantıklı geldi evet bir sebep güç gösterisi olabilir. ama sadece erkekleri düşünmeyelim bayanlarda buna dahil. bayanlarda güç göstermek aldata bilir. kendine güven gösteriside diyebiliriz. evet yorumlara devam edelim.

bu bir güç gösterisi mi?bu kendi gücünü kendine kanıtlamaktan başka birşey değil..ewt bu konuda cinsiyet ayrımına gerek yok zaten.. ama sanırım aldatmak zevk werio bazen...ve birde aldatılan insan aldatmak istiorda olabilir..belkide herşey bir kıyaslamayla başlıyor ve sen ötekini tercih ediyorsunn.."aldatıyor olma" ithamını kendine konduramamakla birlikte yinede dewam ediyorsun...bizi ne olursa olsun dewam etmeye zorlayan duygunun adı nedir bilmiyorum..ama sanırım insan aldaatırken bu ithamı hafifleştirmek için kafasının içinde "hayır aldatmıyorum sadece bir değerlendirme yapıyorum "da diyebilir...
"ya o daha iyiyse?ya aradığım oysa?"ya...ya...ya...
ya...lar böyle uzayıp giderse aldatmak bir "itham" olmaktan çıkıwerir.
we birde sebebi intikam olan aldatmalar wardır.içinde duygu barındırmayan...
ama bir bakarsın intikam diye girdiğin bu işe aşık olup çıkıwerirsin dünya hali hiç belli olmaz..

"sapasağlamlığınız karşısındaki bu özrümü affedin..sizin nehrinizde küçük bir taş olabilirim ancak söküp götürün beni durduğum yerden..gökyüzüne dokunabilirim dersem bir uçurumdan bırakın beni.nereye ait olduğumu anlatın bana..bir deliyim ben dehalarınız karşısındaki bu özrümü affedin.. herşeyi düşünmek geliyor içimden ölen her çocuğu yaşayan her katili yazılmış her sayfayı..sizi seviyorum..bütün bu özürlerimi affedin"

Temel Demirer, okurken bizim fakülteye konferansa gelmişti. Onu dinlemiş olanlar yahut tanıyanlar bilirler, eşine büyük hayranlık ve sevgi duyduğunu büyük bir keyifle anlatan bir yazardır ki hayatında yaptığını söylediği en önemli iki şeyden birinin ''marksist'' olmak olduğunu, diğerinin de eşi Sibel'li tanımak olduğunu söylüyordu hep.

Bir saati aşkın konuşmasında defaatle eşi Sibel'e(Özbudun, eşi de öğretim görevlisi entellektüel bir kadındır) olan sevgisini sürekli tekrarlamıştı ve aynı insan eşine şu oldukça çarpıcı bulduğum cümleyi kurduğunu söyledi:'' Seni çok seviyorum, hayatımda tanıdığım en muhteşem kadın sensin; ancak, senden daha iyisini bulursam çekip giderim!!!''...

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

kadınlar güzelliğini erkekler yakışıklılığını kanıtlamak için bu tip davranaışlara girebilirler ama bence bu davranışların esas temelini dişilik ve erkeklik hormonları oluşturur. hormonlar insan duygularını yönlendirir.

Aldatmak insanın doğası....

delibasozi
çok kısa bir cevap pekte açıklayıcı değil.sadece cevap yazayım diye yazmışsın gibi bir izlenim var.

Kimine göre yalnızlık, hasta kişinin kaçışıdır; kimine göre de, hasta kişilerden kaçıştır. (Nietzsche)

belkide bencil bir insan olduğu için aldatır..
sırf kendine "en" layığını bulmak içinn..çorap değiştirir gibi bu mu yani?
aldatma sonucu oluşan ama bi gram fedakarlık bile içermeyen seçmece bir ilişki mi?
bizim doğamız bu kadar küçülmüş olamazz

"sapasağlamlığınız karşısındaki bu özrümü affedin..sizin nehrinizde küçük bir taş olabilirim ancak söküp götürün beni durduğum yerden..gökyüzüne dokunabilirim dersem bir uçurumdan bırakın beni.nereye ait olduğumu anlatın bana..bir deliyim ben dehalarınız karşısındaki bu özrümü affedin.. herşeyi düşünmek geliyor içimden ölen her çocuğu yaşayan her katili yazılmış her sayfayı..sizi seviyorum..bütün bu özürlerimi affedin"

insanın kendine en layığını bulmasının yolu aldatmak mı sence?

Kimine göre yalnızlık, hasta kişinin kaçışıdır; kimine göre de, hasta kişilerden kaçıştır. (Nietzsche)