Yardım edin! Deliriyorum!

Merhaba diğer deliler ve akıllılar(?)

şu anki ruh halim içerisinde, büyük küçük harfe dikkat etmeden yazmaya karar verdim. noktalama işareti de kullanmayacaktım ama o zaman kimse anlamıyor. şu üç cümleyi yazana kadar belki elli kere silip silip yazdım.

ben uzun süredir takıntıları olan birisiyim. bir çeşit yalnızlık ve takıntı manyağıyım denilebilir. takıntılarım ilk başlarda eğlenceli ve güzeldi. çünkü takıntılarımın büyük çoğunluğu düzenlilik ve planlılık gerektiriyordu. ancak diğer herşey gibi düzenlilikte %100 olamıyor. hiçbir zaman olmuyor. yaptığım herşeyi yeniden ve sürekli yapmak, klavyeyi sürekli ekranın kenarlarına paralel ve sağdan-soldan 2cm arayla tutmak, sürekli mause'un kablosunu düzeltmek, ayakkabılarını aynı hizada kapnın soluna bırakmak için dakikalarca uğraşmak, öss hazırlık sınavında soru kitapçığının hatalarıyla uğraşmak, ayrıntılara bakmaktan dizi,film vb. şeyler izleyememek, -en önemlisi bu galiba- : sürekli merak ve soru sormak isteğiyle düzen sağlamaya çalışarak arkadaşlarını, çevresini yok edip yalnız kalmak... inanın kelimelerle anlatamıyorum. buraya bu yazıyı yazmak son çarem. takıntılarım sürekli katlanıp,katlanarak gidiyor. yani bu gün 1se yarın 2ye katlanıp 2 oluyor. sonra 3e katlanıp 6 oluyor. sonra 4 katlanıp...
sanırım durmak bilmeyecek.

ve bunda sorumlu olduğunu düşündüğüm kişiler var. eğerki kontrolden çıkarsa bu takıntı olayı - ki ben bir ömür böyle nasıl yaşarım daha 18 yaşındayım- onlardan öç almalımıyım? bana çocukluğumdan beri "çok değişik birisin" diyen kreş, ilkokul, lise öğretmenlerim; "çok zekisin ama ayrıntılara çok takılıyosun" diyen arkadaşlarım, sevgililerim - ki bu yüzden hep terkedildim (umursamıyorum)- bunun sorumlusudur. onlar söyledikçe psikolojik olarak ben daha çok dedikleri gibi oldum. onların beni bu noktaya getirmeye ne hakkı var? yada onların hiçbir duşu yokmu?

sorular, sorular, sorular....

sorduğum ve muhtemelen soracağımı tahmin ettiğiniz sorularıma lütfen cevap verin.
lütfen yardım edin. ne yapmalıyım?

.psikiyatra gitmelisin

.gölge'li_\

Obsesif kompulsif davranış bozukluğu ile ilgili okumaya başlamalısın ve bu konuda sana yardımcı olabilecek bir profesyonele gitmelisin. Tek başına çözmeye kalkmamalısın.

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Forudaki bu konu ile ilgili yazıları okumuştum. Ancak yazılarda sorun yalnızca takıntılardı. Benim ise yalnız takıntılar değil. Yani ben öyle düşünüyorum. Yaşadıklarımı anlatmaya çalışıyorum. Evde rahat ve yalnızken bile anlatamıyorum. Psikiyatra nasıl anlatacağım bilmiyorum.

4 ay 17 gündür yazdığım yazılar var. Ortalama haftada 1-2 kez yazıyorum. Ve orda sorunlarıma çözüm aradığım aşamaları yazdım. Burada paylaşacaktım. Ancak çoğu yerini kesmem gerekiyor. Kesincede birşey kalmıyor. Sanırım bu yüzden sorunları zinciri halinde giden bu olayı kimseye anlatamıyorum. Kendimi anlatamıyorum...

Psikiyatra hiç gitmedim. Gittiğimde nasıl birşeyle karşılaşacağım? Bu konuda bilgisi olanlar da birşeyler söylerse çok memnun olurum.

EDİT: ÜSTTEKİ YAZININ SONLARINDA "DUŞU" değil "SUÇU" olacaktı. O mesaj değişmesin diye burdan yazıyorum...

az ve öz düsünmelisin...
gelecekte kaygısı olanlar delirecegini düsünür...
kendine güveni olanlar böyle duygulara kapılmaz...
delirecem dersen zaten delirmeye müsaitsindir...
daha cocuksun cocuk ne yükün varda bu kadar takıntılısın...
biz ne desek bos cunku hersey sende bitiyor bizim dememizle olmaz...
bence yaşının güzelliklerini kesfetmelisin...

Sanırsam bu belirli dönemlerde oluyor ,eskiden bende aynı şekildeydim,şuanda azbuçuk kaldı,normale döncem yakında umarım.Ne diyebilirim ki zor dönemler.Bunu sadece sen halledebilirsin.Halledemezsende kendini mahvedersin .Bir öneri hobilerinin üzerine düş.Olmuyorsada zorla yap bunu.

Herkesin hayalgücü tükendiğinde artık hiçkimse dünya için tehdit olmayacak ...

kardeşim bişeyler yazıcam ama; sakın küçümsediğimi sanma...

Bence değişim geçiriyorsun nasıl ki ergenlik döneminde vücut bazı fiziksel değişimler yaşar ve kişi bu değişimler karşısında tedirgin olur işte duygulardada değişimler yaşanır ve kişi bu değişimler karşısında da aynı şekilde tepki verir ...bu duyguları tanımamaktan kaynaklanır...yani kısaca yeni şeyler karşısında affallamışsın biraz

Çevrenin seni bunalıma ittiğini ve bu yüzden çevrendeki insalara zarar vermeyi düşündüğünden bahsetmişsin daha doğrusu böyle bişey yapmalı mıyım demişsin...
geldiğin noktada salt çevrenin etkisi yoktur...çevrenin neden olmadığını söylemiyorum evet dayatmaları vardır işte tam burada kişinin iradesi devreye girmelidir...senin gibi ayrıntılara takan kişinin bunuda düşünmesi gerekliydi.

Bence duygulardan,ayrıntılara takan zekadan korkmamak tam tersine keşfetmek(geliştirmek) lazım...
Bu gelişim içinde okumak lazım yoksa değişen duygularımız karşısında sadece tedirginliğe kapılır korkar ve dinginlemeye çalışırız...işte bu dinginlemede iradeyi etkin kılmaz ve çevreden dayatılan herşeye evet deriz sonrada bunalımlar...

benim yazdığım şeyler senin durumunu açıklıyor, tanımlıyor gibi bir düşüncem yok sadece bir fikirdi...
slogan: oku,düşün ,anlamaya çalış

sevgili fastclick,
öncelikle şunu söylemek isterim; ünlü yazarlar, başarılı yönetmenler... hep böyle sorunlar yaşamıştır; fırtınalar ruhu dinlendirir bir noktada..
kesinlikle kendi başınıza çözüm arayışları çaresizliği yanında getirecektir.profesyonel yardım aldğında ise olay daha basitleşir.çünkü kendi içinizdekiler hep bir karmaşadır, kaostur.bulduğun çözümlerdeki küçük hatalar bile sizi yiyip bitirir.profesyonel yardım aşaması yani bir psikiyatra danışmanız işleri kolaylaştıracaktır.benim de bu yardımı aldığım bir dönem olmuştur, yakın bir dönem..danışmanınız bir profesyonelse ipleri onun eline bırakmak ve rahatlamaktan başka işiniz kalmıyor..ne kadar kapısına gergin gitsenizde her şeyi onun eline bırakmak ve sorulara cevap vermek yetiyor.kesinlikle tavsiye ediyorum.ve seni dinleyen o yabancının küçücük bir artniyet barındırmayan bir dünyası var sana açtığı dünyada..
ve benim en büyük rahatlatıcım -bazende ruhumun sancısı- yazmaktır..yazmak eylemi yeni yarattğınız bir gemiyle okyanusa açılmak kadar tazeliyicidir..yazmaya devam ediniz; inanın günlerinizdeki kötü gidişatı dindirecektir..
inanmasanızda güzelliklere odaklandırın, beyninizi kandırın; bu derinlerde kalmış rahatlatıcılarınızı gün yüzüne çıkaracaktır..
ve bir sorumlu aramayınız, bu çözümü geciktirmeye yarar.sorumluyu bulma aşamasını sonraya bırakın; sizin rahatlamaya ihtiyacınız var çünkü..
ve sn. alchemy nin söylediği gibi; Obsesif kompulsif davranış bozukluğu konusunda bilgilenmekte fayda var ve tabii profesyonel bir psikiyatr..
şunu hep söylemişimdir; kimse dipte değildir...
her şeyin sizin için düzelmesini umuyorum...
ve durumunuz öteki'nin açıklamasından öte bir şey bence, eğer öyle olsaydı bu afallamışlık sizi bu kadar rahatsız etmez daha hoyratça davranırdınız.ruhunuza saygılı biri olun ve ona yardım edin..

afedersiniz eklemeyi unutmuşum,
kendinize somut bir rahatlatıcı keşfedin..basit bir örmek verecek olursak ben büyümenin verdiği sancılar dört bir yanımı sardığında (ne de olsa on yedi yaşımdayım henüz) meyve suyu içiyorum
muhakkak bir yiyecek olması gerekmediği gibi somut bir şey olması da mutlak bence.bu ayrıntılarda boğulmanızı engelleyecektir..

1. Öncelikle yaşadıklarının normal olduklarını bilmelisin(her ne kadar çevreden farklı değerlendirmeler olsa da)
2. Psikolojide anormalliğin yada normalliğin sınırları kesin ve net değildir; yani, kendinle barışmalısın
3. Sürekli ayrntılara takıldığını söylediğine göre; Birincisi, ''odaklanma'' sorunun olabilir. Sana benzeyen bir arkadaşım var. Onda da benzer bir sıkıntı var. Mesela herhangi bir şey konuşurken aniden, konuyla alakasız küçük ayrıntılara yada başka yönlere takılıyor. Kendi gözlemlerimden biliyorum, bu daha çok içe dönük kişiliklerde var.
İkincisi, sendeki bir tür ''arayış''. Ki ergenlik dönemi bireyi kendini arayan insandır zaten, yani anormal bir durum yok
4. Bu durum gerçekten çevrenin sana yüklediği bir davranış mı? Yoksa, kendin mi bunu ortaya çıkartıyorsun?
5. Bir doktora yada uzmana danışmanda fayda var. Çevrende sana bu konuda yardımcı olabilecek donanımlı, kültürlü tanıdıkların varsa onlarla da konuşabilirsin
6. Son olarak hissettiklerini, duygularını doğru tanımlayabilirsin. Sende sıkıntı yaratan düşünceler, davranışları doğru tanımlarsan çözümü kolaylaştırırsın. Değişmek istiyorsan önce bunun ihtiyacını hissetmeli, bunu talep etmelisin.