obsesif kompülsif bozukluk

ezim'e...
"izin verme diyosun ..6 senedir yaşıyorum bende, başka bir versiyonunu ve bana göre daha berbatını..ilaç kullan olmuyo,terapi yap olmuyo...yaşıyormuyum anlamadım.rezil bi yaşam.her an her dk tetikteyim.buna rağmen yaşıyorum ama nereye kadar bilemiyorum...ilaçları dahil herşeyi bıraktım bi sene oldu.değişen hiç bişey yok.Allah yardımcımız olsun.bir mucize bekliyorum yaşayabilmek için..."

tedavi ve ilaç kısmında bir gelişme olmadığına şaşırmadım... ilacı bırakalı bir sene olduğunu söylemişsin... vücudun tamamen o ilaçlardan arınana kadar bir süre daha geçmesi gerekiyor... temizlendiğin zaman savaşmaya başlamalısın... rahatsızlığın konusunda daha ayrıntılı birşeyler anlatabilirsen belki bir yardımı dokunacak birileri vardır... yaşayabilmen için...

BENDEDE PANİK ATAK DENEN İLLET VAR HER AN ÖLÜM KORKUSU SANKİ BİRAZDAN ÖLECEKMİŞİM HİSSİ BİRİNDE Bİ HASTALIK OLSA ACABA BENDEDE O HASTALIK VARMIDIR DİYE KENDİMİ KEMİRİR DURURUM NEFESSİZ KALIYOMUŞŞ HİSSİİ DERİN DERİN NEFES ALMA İSTEĞİİ BAYILACAK GİB OLMA OTOBÜSE BİNEMEZ HEMEN İNERDİMM SIKINTIDAN... 1 SENE OLDU BU İLLETLE UĞRAŞMAYA BAŞLAYALI HAYATIMI ALT ÜST ETTİ İLÇALARINDA Bİ FAYDASI OLMUYOO GERÇİ GÜNÜNÜ GÜNÜNE KULLANIYORUM AMA DEĞİŞEN BİŞEY YOK GİBİ... BENİM GİBİ PANİK ATAĞI OLAN ARKADAŞLARA EN İYİ TAVSİYEMM PANİK ATAK ANINDA TELKİNDE BULUNMANIZZ VE DAHA KÖTÜ TELAŞA KAPILMADAN DERİN NEFES ALIN VE BIRAKIN VE HASTALIĞINIZI DÜŞÜNMEYİN BİDAHA NEZAMAN NÖBET GEÇİRİRİM DİYE DÜŞÜNMEYİNN BIRAKIN HERŞEY İNCELDİĞİ YERDEN KOPARR SONUÇTA ÖLÜM HERKEZ İÇİNN İNANIN BANA OZAMAN RAHATLICAKSINIZZ AMA ALLAH DÜŞMANIMA BİLE VERMESİN.....

okb bende de var, yapman gereken şey kendine uğraş ve arkadaşa edinmek, kendine güvenmek,korkuya kapıldığında, aldırmamak, çok sıkıntıda kalınca bol bol telkinde bulunmak, mümkünse zihninde oto kontrol mekanizması oluşturmak, düşünceni kontol etmeye çalışmak. İlaçlar çok faydalı olmuyor, asıl hayata sarılmak, hayatta doğru yanlış iyi kötü gibi kavramlara felsefeye kafayı takma, arkadaş çevrendeki insanlara ayak uydur çok sorgulama, hayatla dalga geç, kendinin hayatın bir parçası olduğunu unutma kendinle dalga geç, düşüncelerinin ne kadar aptalca olduğunun farkında ol, kendine güven, hayatın boş olduğunu bilsen bile inadına yaşama tutun,umutsuzluğa kapılma, hayatta hep kendini kandır çünkü diperleri böyle yapıyor, kendine şöyle yapacam böyle yapacam diye hayaller koy, sıradışı olmaktan korkma, resim, müzik, elişi, düşünce gerektirmeyen aktivitelere katıl, aktif ol sohbet et. Ve en önemlisi kafandaki düşünceleri kaygıları daha da düşünüp büyütme, sorun yaratıcı değil çözücü ol, unut, aklına müzik getir, sanırım sen biliyosun ne yapacağını. komedi filmlerine devam, gazetedeki haberleri salla okuma, abuk sabuk tv programlarını izleme, platonik aşık olma sakın ha,iyileşmeni geciktirir.Başını ağrıtacak şeylere kalkışma, hiçbir şeye çok bağlanma. Çok fazla şey bekleme hayattan, basit şeylerden mutlu olmasını bil, sana önerilen fikirlere olumlu ol, tekliflere açık ol, kendini çok kasma, rahat rahat yavaş yavaş çık merdivenlerden keyif alarak.

aslında okb çoğu insanda var, onlar düşüncelerini biliçaltına bastırabilecek şekilde yaşamasını öğrenmişler, okb ve major depresyon rahatsızlıklar seratonin hormonu eksikliğine bağlanıyor, muz,çikolata bu hormonun salgılanmasına yardımcı oluyormuş. birde freudcu bir yaklaşımla anksiyete sonucunda çocukluğunuzdaki kökenini bilirseniz ve o sorun ettiğiniz,genelde cinsel olay ne ise onu diğer insanlarla paylaşabilirseniz onla barışık yaşamasını öğrenirseniz çok daha kolay olur sizin için.

anlatmayı isterdim fakat hem anlatması hem de anlaşılması zor bi durum.her nedense kimse doğru düzgün anlamış değil ben bile..bu aralar kendimi son olarak hipnoza adadım.1 defa gittim daha tam bişey olmadı .yakında gidicem.bakalım hipnozun okb ye bi faydası olacak mı ya da ruhuma,her neyse.fakat şu an öyle zor bi durumdayım ki geleceğimle ilgili bi karar alıyorum ve bu takıntımın, verilen kararı ne kadar etkileyeceğini bilemiyorum..düşüncelerle korkularla boğuşuyorum sadece..

ezim'e...
"anlatmayı isterdim fakat hem anlatması hem de anlaşılması zor bi durum"


zor olduğu için mi anlatmıyorsun...? yaşadıkların daha mı kolay...? o halde öyle büyük bir sorun yok..! ne gerek var tedaviye, ilaçlara hatta hipnoza...?

sırf anlatmadığın yada anlatamadığın için bu aşamalara kadar gelmiş olmayasın...?

çok kez anlattım ,anlamaya çalışşan çoğu kişiye..bu aralar sadece doktorumun biraz anladığını düşünüyorum..neyse bu konu benim hayatımda çok uzadı,bari burda uzamasın..

burada yada başka bir yerde doktoruna bile olabilir gerçekten anlatırsan veya anlatmayı başarabilirsen(tabi önce kendin anlamışsan) uzamaz en kısa sürede dilediğin ruh halinde olursun... önce kendini bi dinle bak ne diyor...? sonra duyduklarını anlat, kime istersen...! ee tabi yardımcı olabilecek birilerini tercih edersen daha anlamlı olur... kendine iyi davran... senin için senden değerli hiç birşey olmamalı...!

Kelin ilacı olsa kendi takkesine sürerdi Azizim, boş ver kim neye nasıl takıldıysa orda kalsın

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

Bende de sosyal fobi vardı , daha yeni kurtuldum doktora gittim. Sosyal fobi ve aşağılık kompleksi. Mesela şöyle oluyordu; insanlar anılarını anlatırlar bir ortamda, ben sosyal fobik ve aşağılık kompleksli olduğumdan insanlardan kaçıyordum veya insanların içinde sorulmadıkça konuşmuyordum konuşursamda çok kısa kesiyordum, bu yüzden anılarım çok az ve sığ oldu, ve ben bunu çok fazla takıyordum, insanlardan kaçıyordum çünkü benim anılarım yoktu, geçmişim koskoca bi karanlık boşluk gibi. şimdi ise tedavi oldum rahat kafam ama yinede fazla konuşamıyorum çünkü geçmişim boş; eğlenmedim gezmedim, arkadaşlıklarım çok az, onlarda bana saygı duymuyor bü yüzden anlatacak fazla bişeyim yok. Aşağılık kompleksi yüzündende fazla kitap okuyamadım, inanamıyordum kendimi geliştirebileceğime... Hayatın sonumu değil tabii, tedavi oldum ve hayata silbaştan başladım, kimse böyle bi dert çekmesin dilerim