Normal

Ynt: Çeşitlemeler
« Yanıtla #61 14 ekim 2007 02:02:48 ÖÖ »
________________________________________
Normal


“Toplumla uzlaşmak lazım” demiş ona psikolog… Takmış o da bu işe… “Neden” diye soruyor… Neden uzlaşmak lazım?

Öyle ya, bence de çok haklı… Neden?

Çünkü : normal olmak için! Yoksa uzay yaratığı olursun…

Normal… “Norm”al demektir, yani “norm”a dair, “norm” içi. Norm ne demektir? Ha ha, elimde Longman’in Çağdaş İngilizce Sözlüğü var, oradan bakıp yazıyorum çokluk bu “lexicographic” yani sözlüksel açıklamaları; ama gördüğüm önyargı beni de güldürdü valla şimdi… Aman da ne yazmışlar, hele de sıralamayı nasıl yapmışlar bakın bu normal sözcüğünü açıklarken : 1) (a standard of proper behavior or principle of right or wrong) : Düzgün davranışın ya da doğru-yanlış ilkesinin standardı 2) (a usual or expected number, amount, pattern of action or behavior; average) : Bir (durum), edim ya da davranışla ilgili olarak alışılmış ya da beklenen sayı ya da miktar, ortalama…

İşte “önyargının” daniskası burada yatmakta! Şimdi anladım ben benim de onun da neden bu kadar tepkili olduğumuzu! Bir kere bu iki açıklama YER DEĞİŞTİRMELİ kardeşim: 2 1, 1 de 2 olmalı!

Bakınız da normal olmak ne demekmiş meğeer: “Düzgün davranışın ya da doğru yanlış ilkelerinin standart olması durumu” imiş… Ama burada öyle bir ifade var ki, sanki standart olan “olması gereken”, ya da “üstün” olanmış gibi… Ya da düzgün olan hep rastlanılagelenmiş gibi..! (ilk açıklama) Yok ki öyle bir şey halbuki… O (normal) sadece, toplumun büyük çoğunluğu “öyle” düşünüyor demek… Oysa ikinci açıklama biraz daha ehven bence, rastlanılması daha olası olan bir ortalamaya işaret etmiş, aslında o da sadece standart demek, ama hiç değilse yargı katılmamış bir matematiksel ifadedir yani…

İstatistikte ise normal, bir çan eğrisidir, ve anormal olan da çan eğrisinin sağ ve sol eteklerindeki (+) (-) %5lik kısımdır. Ve sadece durum tespiti için kullanılır, “eğilim dışı”na işaret eder. Asla “iyidir, kötüdür” demez!!

Oysa bunlar utanmadan, normali “iyi ve güzel” şeklinde niteleyecek bir ahlaki savcılığa soyunmuş yahu… Herkes yapıyorsa iyidir diyor kısaca… Bu nasıl bir mantık?? Bu ne cesaretsizlik ve ne kadar bir yabancılaşma insanı insan yapan düşünme edimine?

Siz zekanızın hiç mi hakkını vermezsiniz?

Normal demek, sadece “çoğunluğun, herkesin yaptığı” demektir. O kadar. Başka hiçbir yargı olamaz bu konuda, herkesin yaptığıdır o, sadece o kadar… Ne iyidir, ne de kötü. Ama bana sorarsınız çokluk kötü ve eksiktir, cahilcedir ve yoksundur… Öznel düşüncemdir bu, kimseler kusura bakmasın…

Saçmalığa da bak sen… Yani bekareti babaların bozduğu bir toplumda olsak, normal olan, “proper behavior” yani “düzgün davranış” olan, babanın kızını “kadın” yapması mı olacak şimdi? Ortaçağ’da dünyayı bir öküzün iki boynuzu arasında yer alan pizza olarak algılayan zihniyet herkesin kafasında idi diye, dünyanın elipsliği mi değişti sanki?

Ben bir “bilmeyen” adamla neden uzlaşacakmışım yahu, pek sayın psikolog? Sakın sen de acaip bir NORMAL olduğun için olmasın??

Ayşen Akgül
kaynak: www.seeurchin.blogspot.com

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

süpersin sen..muhteşemsin...

"Normal" olmak,en azından aykırı olmamak insanları daha kolay mutluluğa götürür ve biz insanlar hep mutlu olmaya odaklı olarak yaşarız,yöntemler farklıdır ama amaç aynıdır.Piskoloğun yöntemi de normal olmaktan geçiyor olsa gerek.

“Yumruğumda bir ordu hissediyorum - ya ölüm ya özgürlük!”
Friedrich Schiller

Oy oy... Şu narsisist egom sana bir teşekkür etsin hele

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Ortalama, yani "normal" insanlar için haklısın muhtemelen sevgili lunatic, ama inan bana +- %5 için değil...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Bu konuda aynı fikirdeyim

“Yumruğumda bir ordu hissediyorum - ya ölüm ya özgürlük!”
Friedrich Schiller

yaptığın şeyin anlaşılmaması ,düşündüğün şekilde yaşayabilmek,yaşamaya çalışırken yapmaya çalıştıgın iki durumun seni yıpratmadan gerçekleşmesi çok zor.Normal olup maskelerle yaşamakken insanların tarzları çok sıkıcı çok. sıkıldık artık değilmi.

Aslında toplumdaki Norm lar dan sıkılıp kendimize göre doğru olanı yaptıgımızda yani bu normlardan cıktıgımızda da bi haz alıyoruz,ama sonrasında yinede bizi anlayan birilerine ihtiyacımız oluyor tamamen normalin dısına cıkmak kendim hakkında endişeye sevkedebiliyor beni.Acaba benmi yanlıs yapıyorum diye düsündügümde ise iki taraftanda uzaklasmıs oluyorum galiba...

Korku yada sevgi seçim sizin...Devrim şimdi! Zeitgeisttürkiye..

Normal... Çoğunluğun benimsediği her şey....

Bana cübbesinin altına saklanmş ateist bir rahip,ustasını öldürmek isteyen bir çırak,patronundan nefret eden bir hizmetçi verin Dünya'yı yerle bir edeyim..

tarih boyunca yaşamış birçok sanatçı, düşünür, yazar, ressam ve bestecinin öykülerinde normaldışı davranışlara rastlamak mümkün. örneğin mozart, ünlü "requiem"i bestelerken bir yandan da zehirleneceği hezeyanları yaşamaktaydı. van gogh'un kulağını kesip bir hayat kadınına yollaması, epilepsi sonucu geçirdiği bir bilinç bulanıklığı dönemini kapsar. fransız düşünür jean jacques rousseau, yaşamının son döneminde paranoid eğilimlere yönelmiş, gizli düşamanları tarafından izlendiği hissine kapılmıştı.

diğer uzuvda normaldışı davranışlar edebiyat ve tiyatro yapıtlarında da sık sık işlenmiş. antik yunan'ın meşhur piyes yazıarı sofokles'in özellikle "oedipus reks" ve "elektra" adlı oyunlarında anne ve babaya yönelik cinsel isteklerin insan davranışlarına etkilerini, XVII. yüzyılın ilk çeyreğinde shakespare, "othello" da kıskançlık ve intikam duygularını, "macbeth" de suçluluk duygularını tematize etmişti. edebiyat dünyası da bunun gibi benzer örneklerle doludur. örneğin çağdaş yazarlar; kimi kendi yaşantılarından örnekleme eğilimi göstermiş, şizofreniden, depresyon ve melankoliden alkol ve uyuşturucu tutkusuna kadar çeşitli konulara büyük ölçüde yer vermişlerdi.

peki bu tarihsel süreçte bu denli ilgi görmüş olmasına rağmen, hatta ait olduğumuz zaman dilimine ait "modern" ve "ileri" uygarlık düzeyine erişmiş bazı ülkelerde en önemli sağlık problemi olarak kabul görmesine karşın, modern tip insanın normal-dışı davranışlar konusundaki bilgisi, diğer konularda sahip olduğu bilgiye kıyaslandığında; oldukça yetersiz kalmış veya kimi yanlış kavramlara saplanması genel-geçer bir hal amış. typical normal-dışı davranışlar geçmiş zamanda, özellikle sanat alanında birçok kez adam öldürme, intihar, cinsel istismar gibi toplumun alışılagelmiş normlarından aşırı sapma gösteren örnekleriyle dolmuş ve bundan ötürü, ruhsal bozukluklar toplum-dışı, anormal, standartsız hatta tehlikeli davranışlarla özdeşleştirilmiş.

oysa bana göre; bildiğimiz bazı normal-dışı davranış türleri olağan dışı görünmesine karşın, bazıları yalnızca kişinin yaşamı süresince karşılaştığı zorluklarla etkin biçimde mücadele edebilmesini engeller.

toplumun çoğu, normal ve normal-dışı ayrımını özenle vurgulamış, bu ikilemin davranışlarını net bir sınırla belirlemiş ve bir yanda normaller, diğer yanda hastalar olduğu sanısına kapılıp, kabul etmiştir.

oysa bana göre; bilimsel perspektiften normal ve normal-dışı davranışların ayrımını yaparken kullanılabilecek belirli bir ölçüt yoktur. buradaki ölçüt plüralist bir kabullenişin yansımasından başka bir şey değildir.

metabolizmanın, tüm bedensel faaliylerin normal yapısı ve işlevi bilindiğinden fiziksel hastalıkların tanımlanması oldukça kolay. ama psikolojik düzeyde ölçüt kabul edilebilecek bir normal model yoktur. soyutsal görüşler somutlaştırma çabasından başka bir şey değildir. bu konudaki bir çok farklı yaklaşımlar birbirine zıt iki temel görüş içerisinde toplanır.

1. "toplumsal" normlara uyma oranının normalize uyumu, bu kurallardan sapma oranının ise normal-dışını belirlediği görüşünü savunanlar. bu fikri benimseyenler, toplum kabul ettiği sürece belirli ve paketlenmiş, sistemli bir davranışın normal-dışı sayılamayacağı görüşündedirler -ki yapısındaki davranışı, normal-dışı olarak yorumlayabilen "hasta toplum" kavramını asla kabul etmezler.

2. belirli bir sayısal oranda toplum kurallarına uymanın toplu halde yaşamak için gerekli olduğuna, bunun tam aksi tutumların bireyin kendisi ve toplum için zararlı olabileceğini kabul edip, gerçek, saf kan ve dışavurumsuz bir öznel normlar bütünlüğü için ölçütün, yaşam alanlarının hitap ettiği yaşanılan toplu birlikteliğin, yani toplumun onayı değil, bireyin kendisini iyi hissedebilmesi olduğunu savunanlar.

işte bu "kendini iyi hissetme" teması, sadece yaşamın sürdürülebilmesini değil, potansiyellerin ve isteklerin gerçekleştirilmesini de kapsar. bu ölçüte göre bir davranış, toplumun isteğine uygun olsa bile, kişinin gelişmesini engelleyici nitelikte ve nicelikteyse uyumsuz veya normal-dışı sayılabilir.

ÖZGÜRLÜK ULAN!