isla negra / cüneyt özdemir

isla negra (siyah ada)

karanlık bir yolda,
yüreğinin kıyısına açılıyor yara
carlos gardel çalımlayan bir tangoyu
eze eze mırıldanıyor taş plakta
Başka saatlere ait olsak da
namlunun ucundan çıkan mermi gibi
buluyor özlem gerçek sahibini

bilmediğim dillerde şarkılar duydukça
kanadımın ucuyla esintimi yolluyorum
bulutların üzerine basarken,
hayretle çiğneyip geçerken and dağlarında
aklımda bu devrimin yanmayan ateşi
gözlerinin neşesi
ve sen varsın uzakta, yanımda

insanlar biriktiriyorum sana
atlarına elma veriyor,
el sıkarken yalnızca bir kez
öperek mimliyorum yanaklarından
hiçbirinin haberi yok senden
her biri keskin bir koku olacak sonra
ben anlattıkça içine çekeceksin nasılsa

aynı beyaz tirandilin ayrı iki ucuyuz
ben güney sen kuzey
ne kadar uzaksa baktığında dünyadan
ya da ne kadar da yakınsa yıldızdan
bizde öyle uzakken yakın
oysa hançerin kınına ihaneti sayılmalı
kutuplardan soğuk volkanlardan sıcak
yakınken uzak olmak

ver elini senin düşlerine
bordalasın bu kıta
aganta burina burinata!
özlemin büyük zaferini ancak
denizden korkan pablo kaptan anlayacak

01.05.2008

Cüneyt ÖZDEMİR

"biz televizyon izleyerek, milyonerler, sinema tanrıları, rock yıldızları olacağımıza inanarak büyüdük ama olamayacağız... hepimiz heba oluyoruz... bütün bir nesil benzin pompalıyor, garsonluk yapıyor ya da beyaz yakalı köle olmuş... reklamlar yüzünden araba ve kıyafet peşindeyiz... nefret ettiğimiz işlerde çalışıyor, gereksiz şeyler alıyoruz... bizler tarihin ortanca çocuklarıyız... bir amacımız yok; ne büyük savaş ne de büyük bir buhran yaşadık... bizim savaşımız ruhani savaş... ve bunalımımız kendi hayatlarımız..." Chuck abi