Sus Uğur Uyuyor...
Sus Uğur Uyuyor...
Sus Uğur uyuyor
mermiler koynunda
şafak hala gecede saklı
yüzü gecede Uğurun ışık tut
ışısın masumiyeti...
Yok mu bir ressam
çizsin işte günahsızlığın resmini
çizsin Uğur'da hepimizi
Ayakları yalındı unutma
üşürse toprak sar parmaklarına
Sus Uğur uyuyor
mermiler koynunda
gözyaşı dindirmez susuzluğu
ummanı taşısan da
mermileri taşıyamazsa bedeni
elini ver babaya
bak o da az ötede
boylu boyunca serilmiş...
Çantasında kaleminin ucu kırılmıştı
koynundaki mermiler yazdı
çizgili defterindeki son sayfayı
'ben terörist değilim' diye
Uçurtması yokmuydu başucuna koy
kendiyle uçursun ki asumana
duymasın ölümün sesini
Sus Uğur uyuyor
görmesin koynunda duranları
çocukluğu acır sonra
Alıntı
(şairi bulamadım)
|
Normal
