Pervasız Zamanlar

Pervasız Zamanlar

Kuşlar terk ediyor bu şehri
Gün akşam enkazında
Düşe kalka birikti acılar
Gökyüzü şiir sağanağına tutuldu
Sokaklarda yağmurun türküsü

Günün yorgunluğu ağır iniyor dizlere
Sızılar mayalıyor bedenimde
Kırık çizgilerine yaslanıp bakışlarının
Sevgi dileniyorum tut gözlerimden.

Aşk mabedimsin sen benim-
Tapınağım kolların.
Döşüne sığınmaya geldim açar mısın göksünü
Kalbim pervasız zamanlara kanat vuruyor
Dudaklarınla dudaklarımı ıslatır mısın?

Abdullah Oral

Evrenin yasalarındandır,/ hiç bir şey dibe vurmadan yeni başlangıçlara yönelemez,/ bu doğanın diyalektiğine tersinden bakmak, ve kendimizi aldatmak olur.
Elbette yeni başlangıçlar olacak, ama, önce tüm dünyada, emek dibe vuracak, ve yeni başlangıçlara yönelecektir arayışlar, ki- o gün geldiğinde hiç kimse kendini bundan kurtaramayacaktır …….
A Oral

sağolasın...