Maske

Maske ölmek isteğidir sevgilim
gerisingeriye dönen etiket
bak gökyüzünde takma bulutlar
ümitlerini yükseğe ayarla
ve bataklık halılarında dinlen
ey kutsal beden
sana da gelecek sıra
pilindeki kuraklık yetmiyor değil mi
hatıranın yüksek gerilimine
başkalarının bantlarında batıp çıkıyor sesin
kağıttan intihar kuleleri
eteklerinde dipnotlarıyla devrildi tek tek
bilgisayarlarının depoladığı vahşetten çıkış alıyor
yeni bir maskenin formülleri
granite dönüşsün diye iskelet iskelet ve etiket
Doğru, kolay silinebilir bir muşambadır seks
ateşten geçirir karton filmleri
bazukalar altında kadife gece
leoparlar öldü sevgilim, parslar, jaguarlar
çölü olmayan bedeviler platoların yeni aynalar
tinerle sil maskeni, ekrandaki görüntüyü ayarla
volümünü kıs kalbinin, dahili hatta seni arıyorlar.


Murathan Mungan

bana aldanmayın!
yüzüm bir maskedir,
sizi aldatmasın.
binlerce maskem var,
çıkarmaya korktuğum,
ve,
hiçbiri ben değilim...
olmadığımı göstermek
ikinci doğam oldu.
"kendinden emin biri" dersiniz,
sanki güllük gülistanlık
benim için her şey...
adım güven belirtir,
ve,
oyunumun adı
"ağırbaşlılıktır".
içimde ve dışımda denizler sakin,
herşeyin kumandanı ben...
kimseye gereksinme duymayan
ben...
fakat, inanmayın bana,
lütfen!..
her şey dışta düzgün ve cilalı,
hiç yıpranmayan ve her zaman saklayan
o maske!..
altta ne güven, ne de rahatlık...
altta,
karışıklık, korku ve yalnızlık içinde bocalayan
gerçek ben!..
ama saklarım bu gerçeği savunuculukla...
kimsenin bilmesini istemem...
zayıf taraflarımı düşündükçe,
titrer ve sararırım...
ya başkaları görürse iç dünyamı...
gerçek ben ve yalnızlığımı!
işte,
maskelerimi onun için takarım...
onun için, arkalarına saklanacak
maskeler yaratırım...
onlar,
gösterişte kullanabileceğim
parlatılmış yüzlerim.
beni korur, bakan gözlerden...
beni olduğum gibi kabul edecek,
sevecek
bakışlar bulamazsam,
solacak kuruyacak gerçek ben...
ve,
ben bunu biliyorum.
beni kendi maskelerimden kurtaracak,
kurduğum hapishaneden kaçıracak
diktiğim engellerden aşıracak,
beni seven,
beni anlayan
bakışlar olacak.
bana,
"sen değerlisin" diyecek,
"maskesizken, daha bir insansın"
"daha yakın, daha bir dostsun"
diyecek bir bakışa
beni gören bir bakışa
muhtacım...
benim yanıma sokulman kolay olmayacaktır!..
uyarırım seni dost!..
uzun yıllar kendini yetersiz hissetmiş ben,
sana kendini kolayca açamayacaktır...
bütün gücümle tutunacağım maskelerime,
ne kadar sokulursan yakınıma,
o denli şiddetli geri iteceğim seni...
kim olduğumu merak ediyor musun?
hiç merak etme...
ben çevrendeki
her erkek ve kadınım...
maske takan her insanım.
charles c,finn..

ey günümüz insanı, kendi suratınızdan başka maske giymeye ne hacet! sizi bu halinizle kim tanıyabilir ki?
nietzsche(böyle buyurdu zerdüşt)

nikos kazancakis: tanrı,farklı zamanlarda ve farklı mekanlarda kendini çesitli maskelerle göstermistir.Ben o maskeleri tek tek kaldırdım.Son maskeyi kaldırdığmda gördüğüm sey büyük karanlık bi bosluk.

her ne kadar inanmasam da,bir tanrının varolduğunu kabullenmek gerekir

kimse maskesini takmadan dolaşamıyor artık..