|
yaşam suyun dibinden yüzeyine inip çıkma serüveni
parlak bir usturanın ağzında bekleyiş
ha düştü düşecek derken
ışık bir anda tüm karanlığı emip, yeni karanlıklar için cesaret verir acizliğimize...
ne demiş ûstad;
"yeniden başlamalarla geçti ömrümüz / iyimserliklerimizi duvarlara çarptılar"*
..tanrı hırçın bir çocuktu, tuzunu serpiyordu bütün dünyaya, her acı yeniden üreme şevki katıyordu ölmesini bilmeyene,
oysa en çok ölüm yakışıyordu şairlere, tuzla acıyla şiirde...
sen hep yaşa ama şairim, hep yaşa,
tebrik ederim...
*Attila İlhan
|
dans
Normal
