Franz Kafka

her şey bir aldatmacadır: en az yanılmaya bakmak, normal ölçüler içinde kalmak, en aşırının peşinden gitmek. birinci durumda ona ulaşmayı kendisi için kolaylaştırmaya çalışarak insan aldatır iyi'yi, ve eline yetersiz silahlar vererek aldatır kötü'yü. ikinci durumda, dünyevi işlerde bile ele geçirilmeye uğraşılmadığı için aldatılır iyi. üçüncü durumda ise, kendisinden olabildiğince uzaklaşılarak aldatılır iyi, ve en aşırıya vardırılarak güçsüz kılınacağı umulduğu için aldatılır kötü. bunların içinden yeğlenebilir olarak ikinci durum görünüyor, çünkü her durumda iyi aldatılırken, hiç olmazsa bu durumda, en azından görünüşte, kötü aldatılmamaktadır...
franz kafka

bana yalan söylemiş olman değil, sana artık inanmamam sarsıyor beni..

av köpekleri henüz avluda oynaşıyor, ama avları, daha şimdiden ormanda ne kadar hızlı koşarlarsa koşsunlar, ellerinden kurtulamayacaklar...

"kim terkedilmiş bir hayat yaşar, ama yine de bazen insanlar arasına karışmak isteğini duyarsa, kim günün degişik zamanlarını, havadaki, is durumundaki vb. degişiklikleri dikkate alarak tutunabileceği bir insan kolu görmek isterse, sokağa bakan bir pencere olmadan uzun süre yapamaz"
franz kafka

zeynep edebıyatcımısın?

büyük edbiyatçı yapmak istediklerini tamamlayamadan göçüp gitmiştir çok acı çektiği dünyadan

değişim(dönüşüm) diye bir kitabı var bilmiyorum okyan var mı? çok zevkli bir kitap...öyle psikonaliz yapmıs kı müthiş derecede...

bir insanda öylesine farklı algılama biçimleri vardır ki;aynı nesneyi değişik algılar;böylece aynı insanda farklı özneler olduğu sonucu çıkarılabilir...

dönüşüm okuyanlar var galiba keşke sonunda samsayı öldürmesydi

zeynep, yazdığın yazı nietzsche imzalı .. görünce düzeltmek istedim


-- Bir hedef var, ama yol yok; bizim yol dediğimiz şey, bir duraksamadır.

-- Bastığın yerin iki ayağının kapladığından daha büyük olamayacağını anlamak ne büyük bir mutluluktur.

-- Hayvan, hışımla çekip alır kırbacı efendisinin elinden ve kendi efendisi olmak için kendi kendisini kırbaçlar, bilmez ki bu, efendisinin kırbacına atılmış yeni düğümün yol açtığı bir hayalden başka bir şey değildir.

-- Bir gladyatörün dövüşten sonraki yorgunluğuna benziyor yorgunluğu, yaptığı iş bir memur odasının bir duvarına beyaz badana çekmekti.

-- Belki bir şeylere sahipsin, ama kendi varlığın yok savına verdiği cevap, bir titreme ve yürek çarpıntısı oldu sadece.

-- Sonsuzluk yolunda nasıl böylesine kolayca ilerlediğine hayret eden birisi vardı; gerçekte hızla bayır aşağı yuvarlanıyordu.

Bin gölge, bin ağaçtan, bir güneşin gölgesidir.. _/ *

_gölge'li/ *