GER-ÇEK
Nefsinden ferakat etmeyen
gerçek hürriyete kavuşamaz (A. J. CRONİN)
Ateş içenlere aittir: denizin mavisinden kızılı yürümek
rüyadan meyveler olgunlaştırmak o adada
Su yarasını taşla sarar; güneş doğarken
kavalcının müziği ruhun acısını dindirir koyda
şair sevdalandır döşündeki suyu, savrulsun kum
sen kum oldukça yeni şehirler kurtaracak bu med-cezir
uzaklarda tutarsız avam kitlesi; ayda
rüzgardan balonlar uçurtmak o toyda
bu işte; sizi aşkın rengine boyayacak erek
karanfilin buğusuna hayatın tözüne kardaş kılacak ger-çek
belki de : bizi şiirin düşüne daldıracak bağlaç
zifirinin gizine aşkın büyüsüne eş tutacak bu sav.
dağın gözünden açılır yol yürümek azmimiz varsa
şiir mi ? cennetin dünyadaki eylemidir olsa olsa !
göğsümü yarıp saklıyorum asrın utanç veren ayıbını
ellerimde yanan madımak : nefes alışımda gül ezikleri
denizin yüreğinden inler arzumuz buhur koklamaksa
yazmak mı? azâbı künyeye kazımaktır oysa
güneş! karşındayız, buz kılıcını ışıkla kır, onar dünü !
Zeki karaaslan
Madımak'a saygılarımla...