Üşüyeceksin

Üşüyeceksin
hem ellerin üşüyecek
hem, her nerede saklıyorsan şiirlerim.
Kapının zili ve telefonun sesi
tüm hüzünlü konuşmalarının
yüreğime su serpen cümlelerinde olduğu gibi
“tüm kalbinle” üşüyeceksin.
Sobaya bir odun atıp ısınmayı düşüneceksin
ama çare yok
ne yaparsan yap
üşüyeceksin...

Saçların da üşüyecek
seneler evvel karnını doyurup uyuttuğun
plastik bebekler de
yastığın ve
her nerede uyuduysan düşlerinle üşüyeceksin.
Sıcak bir çay içip ısınmayı düşüneceksin
ama çare yok
ne yaparsan yap
üşüyeceksin...

Bakışların üşüyecek
dudaklarının sana ait rengi üşüdüğü gibi
her nerede kırıldıysa hayallerin
ve her nerede kaybettiysen
yılların da üşüyecek.
Bir battaniyeye sarılıp ısınmayı düşüneceksin
ama çare yok
ne yaparsan yap
üşüyeceksin...

Belki bir zamanlar titremiş olan
dizlerin de üşüyecek
ve başını aralarına aldığın kolların
muzip bir gülümseme arasına aldığın yalanların
yıldızlara bakıp üşüyeceksin.
Şekerin eriyişine bakıp üşüyeceksin
beni düşünüp ısınmayı deneyeceksin
çok geç
ne yaparsan yap
üşüyeceksin...

Kaynağını bulamadım, postaya gelmiş