Kendi Şiirlerimiz

sonunda nokta koyacağım bir cümle kadar ıssızım.
Bir keder miyim yoksa bir çıkmaz mı
Son kez düştüğüm bu çukur
artık midesidir tanrının.
Eriyen ayaklarım da tükendi
Bedenim zaten zifiri.
Ciğerlerimde yükselen dumanlarsa;
karanlığımın gölgesi...

benim sana yüklediğim anlamlar kadarsın aslında,
ben ne kadar büyütürsem seni gözümde, o kadar büyürsün
gözlerindeki o tatlı bakış,
kalbindeki küçük atış,
masum gülüşün,
hepsine anlam yükleyebilirim..
seni gördüğümde ben değil biz olmaya çalışırım,
her gece hayaline dalarım uyku yerine,
ama hep sana yüklediğim anlamlarla büyütürüm seni içimde

kombine hayaller görürdük yarin müstehcen dudaklarında,
kombine goller,efektif bakışlar ve organize ataklar peşindeyken
dokunuşların...
çanakkale geçilmezi oynadın ey yar, sözlerin kasti faul;
formamdan çekti düşlerin...
...oysa amatör sevdalar peşindeydik her daim:
endüstüriyel hisler racona ters.
sense:
profesyonelliğe ilk adımını atmıştın çoktan
anti-aşk'a döndü hüznün...

30 ocak 2010...

öle bi çiziktireyim demiştim...

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

Kutsal topraklarmış, yesinler!..sökmez bize cehennem korkusu
Bir sapık arap sıçmış gitmiş, ama heryere sinmiş o bok kokusu
Kırk küsur yaşta siktiği dokuz yaşındaki kızcağızın tatlı uykusu
Günde beş kez domalan kıçların uçlarındaki kafalar en kurusu
Zenci amı benzeri hacerü'l-Esvedine sürtünen putperestin ulusu
Hepsi sizin zavallılığınız, yuttuğunuz salya sümük safsata turşusu


Youtube'dan geçerken birisi istedi yorum
Ben de arada yorumu şiir şeklinde korum

sensizliği çeyrek geçedeyim
ölüme beş kala ile aynı zaman.
hüzünlerin tebessümlerden aktığı
gözlerden kederin taştığı ana eşit.

sensizliği çeyrek geçedeyim.
son otobanın kırkıncı kilometresi
hayat oyununun son üçyüzatmış saniyesi
ve sana beş kalanın bir asır uzağındayım.

sensizliği çeyrek geçedeyim
gözlerinde kıyamet kopmuş,
cehennem azabı dokunamadığım teninde,
uzağındaki huzursuzluk..
saçlarından süzülen;
olmayan tanrının akıtamadığı gözyaşları,
ve sarılamadığım ellerin
duyamadığım sesin..
asla bitmeyecek gece,12.15deyim..

sensizliği çeyrek geçedeyim.
mutluluğun bir asır uzağında,
hayat sapağı kırk kilometre arkamda,
son mektubun üçüncü satırındayım
bir satır ve son noktam kaldı.
ölüme beş kaladayım aslında
sensizliği çeyrek geçe ile aynı zaman..

Asil USLU

işte tınısı duyuluyor ölümün
sessiz ve derinden,
patlatıyor kulaklarımı..
gözlerimden kan
dudaklarımdan hayat damlıyor,
ensemde hissediyorum soğukluğunu..
ciğerlerm parçalansa daha az kanardım.
annemin sesi kesiliyor
seni de duyamıyorum artık..
düşüncelerim koparılmış
sadece ben varım ölümün sonsuzluğunda.
yankılanıyor belki çığlıklarım sokaklarında
ama ben duyamıyorum..
yüzün kayboluyor yavaş yavaş
ben üşüyorum buzullarında ölümün
yanıyor ruhum alevleri arasında cehennemin.
kararıyor heryer
belki kör oluyorum
belki gerçekleri görüyorum.
şimdi ne tanrı var
ne de bir başkası..
hayattan ayrıldım
donuyorum buzullarında ölümün
bedenimle besleniyor ruhum
sonsuzluğunda kayboluyorum karanlığımın
yapayalnız,çaresiz...
korkularım kemiriyor beynimi
yankılanıyor ölümümün senfonsi..

Asil USLU

BAL

Bir bulut olsam,
Uçsuz bucaksız göklerde.
Salını, salını dolaşsam.
Bu buluttan,
Bir yağmur damlası olsamda,
Toprağa düşüp
onunla sarmaş dolaş olsam.
Topraktan bir çiçek açsa da,
O çiçeğin özü olsam
Bir arı gelipte, o çiçeğin
özünü alsada
Bal kadar tatlı olsam.