Kendi Şiirlerimiz

Kalemimin tam ucunda,
Beyaz sayfalar arasındasın.
Seni çiziyorum uzun uzadıya.
Beyazlığını,maviliğini,berraklığını
Güzelliğini bir de...
Yoruma açık bırakıyorum çizgilerimi.
Saçıp döküyorum kelimelerimi
Savaş karşıtlığı çizgilere sığınıyorum.
Zaferlerle dolu öyküler yazıyorum sana.
En sona seni ekliyorum.
Baharı çiziyorum gözlerine...
Ellerine akşamları çiziyorum.
Çiçekler açtırıyorum resminin her köşesine.

Kalemimin tam ucundasın,
Bugün istediğim her şeye benzetiyorum seni.
Balıklara,dağlara,yıldızlara...
Martılara martılara...
En çok da yüreğime,
Tutkulu bir sevdaya yazıyorum ismini.
Aç çocuk gibi hızlıca vuruyorum kalemimi kağıda.

Fırtına öncesi sessizliği yaşıyorum.
Dalga dalga büyüyen tsunamiyi.
İçimde patlayan havai fişekleri...
Pat pat pata pat…
Seni çiziyorum uzun uzadıya...
Yüksek bir tepeden geniş bir vadiye iner gibi,
Yaylaları, su pınarlarını ekliyorum hikayeme.
Çizgilerimi daha da derin kazıyorum.
Mızrak gibi saplıyorum dizelere…

Kısa cümleler seçiyorum beyaz kağıdıma.
Daha bir zevkle yazıyorum seni.
Tek tek,mısra mısra...

Kalemimle beyaz sayfam arasındasın
Ve kalemimin tam ucunda.
Seni çiziyorum uzun uzadıya…

başımızın üstünde olabildiğince mavi bir gökyüzü uçsuz bucaksız...ayaklarımızın altında yemyeşil bir çimen akıyor.yürüyoruz dolmabahçeye koşar gibi adımlarımız ellerimiz olabildiğince kenetli martıların çığlıkları yankılanıyor kulaklarımızda denize varıyoruz

Düş'el

Çamaşır iplerinden elektrik tellerine atlamak yasaktır!


Sen şimdi, biraz yağmur demle
ve bekle ki bulut yağsın
fakat dikkat etmelisin
közü balkon duvarına değdirdiğinde
dizlerim kanayabilir!

Az lacivert, biraz da gri sevgilim

gece bizi aldatıyor sakın inanma…
ben hep parçalı bulutlu bakarım.
Bir üçharfli yi öpmeyesin yanılıp da,
dudaklarından

Kıskançlığımdan ikinizi de çarpabilirim!

Rüzgârı başında uysallığımla
koynuna uzanırken
sokak taşlarını oynattım yerinden
bir göz hareketi öncesi,
çok da zor olmadı hani…

/Sokak lambalarına rüşvet vermenin,
hapis cezası da yokmuş hem!
ne âlâ ne âlâ…/

Ben de pek namuslu bir memur sayılmazdım zaten…

……………………….Hayat bir muhasebe odası değil miydi?
……………………….Pardon yanlış kapı…

…diyerek suratıma kapatmayasın sakın
çok sevdiğin gülüşümü, kiralığa çıkabilirim!

/Günah; aşk’ı öldürtmektir bir farkındalığa
bu an;
secdeden kaçırmalısın, şubat ölüsü ayıplarını!/

Hayır... Hayır...

Lucifer bizi aldatıyor sevgilim sakın inanma…
bul karayı al parayı oyununda,
biz geceye oynayarak baştan kaybetmiştik zaten
güne vardığını nasıl akıl edemedik!
Kolay bir cinayetti bu,
kefaretini siyah oje sürerek ve
saçlarımızı boyayarak ödedik çoktan.

Şimdi;
uyan dudaklarımdan ve gölgemi sar, gölgene…

Ama dikkat etmelisin;
nefeslerimiz yer değiştirdiğinde, başın dönebilir!





—Ellerine dokundum –ki bilirsin
yokken onlar, çıplak bir uzay yolcusu gibiyim.

Varken, taşikardilerine bağışlanmış bir kucak dolusu harenin,
gözlerine takılmış haliyim…


D'Sis..

İmparator

İmparatora söyleyin,
Gelmiyorum.

Ayna ve Ben

Peki ben yalnızken ne yapıyorum ?
Aynaya bakıyorum.

Peki ...
Ayna yalnızken,
Ne yapıyor ?

Benden Ayrı Zaman

Derki :
Benden ayrı zaman !
Durur ...
Bekler
Sonra yazar
Benden ayrı zaman,
durur.

Em briç leson ...
M.Ç.

Bir dilde bir cok dili birlestirmeye benziyor bizimkisi.
zincirleme trafik kazasi kadar vahim olabiliyor-
bu cümlede virgülün bile eksikligi...

marstan firlami$ bir dünyali bizdeki ili$ki,
biz sasirdik birlikteligimize, iliskimizse ayak uyduramiyor bize...

dostlukla sevgili arasindaki ince cizgide yürümekti bizimkisi,
bir dostsun benden anlamaz, bir sevgilisin tanri kadar vurdumduymaz...

herhalde benzersiz bir iliskiye gebeydi bizimkisi,
dosevgi gibi birsey olsa gerek ismi ?
neyse ki deilim türk dil kurumuna müdür ...
yoksa ne sifatlar türetirdim $ahsina:
kesfedilmemis bir gezegen kadar benzersiz,
dostla sevgiliden dogma bir pic gibi melez...

d.k

[B]Kırık Kelâm

sakat atların yazgısıyla geçtik bir kaç meridyeni
ve kendi yalnızlığımızın etrafında rötuşlar çizdik
şimdi bileklerimizde paslı hançerlerin valsi
hangi birimizi öldürmeliydik
aradıkça yitirdiğimiz neydi
ve hangi nehrin kıvırımlarında yitirmiştik dilimizi..

hançeresi bulanık çocuklar görmüştüm
ve göğüsleri değirmen taşını andıran kadınlar
esrik Cizre sabahları ve Hasankey'fli sessiz kederler
Tekirdağ'lı çakırkeyf uçurtmalar bir de..
ama hepsi sessiz
ve hepsi kırık bir kelamı kuşanmıştı
bulanıktı günler ve belleğini yitirmişti zamanlar;
yani bütün akşamlar susmuştu
bağlar bahçeler;
semaverleri tandırları ve merdivensiz evleriyle yurdum
kanamalı bir sis gibi örtünmüştü üstüne
umut İstanbul'dan Şırnak'a pusmuştu..

ve şiir ipek bir mendil gibi serilmek isterken
kırmızı bir yaranın kararmış kabuğuna
ah ki vakit mem-u zinin
cılız bir umudu büyütme vaktidir
unutmanın ve affetmenin..
deniz kızlarını ve dağ çocuklarını sevmenin
ve mezar taşlarında kan kurutmuşken efsaneler
kurumuş güllerin yeniden yeşerme vaktidir..

-şimdi horasandan istanbula sabretmenin..

şimdi bütün kuyulardan çekilmelisiniz tebessümle
dağlardan vadilerden ve zulmetten
ağladığı dille gülsün diye kadınlar ve çocuklar
kavuşmalı nehirler denizlerle,
mahzun şairlerin abandığı yaslı bir terkib;
yurdunuzum;
yüreğinizdeki yara gibi açılan bir gül
bir ahidim bütün şehirlerinizde
'ben ki şairim eskil bir havari'
umudun ağzıyla konuşun benimle..

barışa kuşlar kaldırıyorum
içimin bütün koyaklarından
ve umut düşürüyorum heybemden
bu da armağanım olsun size;
hepinize..

H. T..

marduk öfkeden deliye döner,
nedeni bilinmeyen bir cinayet
kalıntılarından elvan elvan bir bahçe...
yeni dünya
mantık mantarları, duygu çiçekleri ve komşu ülkeler
bir yerlerde istanbul, sarmal
ihtişamına kavuşamayan bir cesettir bildiğimiz her şey
ve cesedin gümüşle yarılan iki parçası: yer ve gök
yani tiamat: boşluk, dibi olmayan bir çukur

seçeneksizlik tiratlarını görmezden geldiğimiz her tan vakti
gözlerimizi ışıklar deler
kendi yolunu arayan bir kan nehri karasız kalmak ister
çokuluslu tanrılar buna izin vermez

rüzgar asırlara bir anlam veremez,
insanları sevmesini bilir
her sözcüğü, cümleyi gözleri olmadan hissedebilir ve görebilir
şarkı söylemeyi ve ıslık çalmayı çok sever
bazen de gözleri yaşarır
meteorolojiden açıklama:
tekrar ediyoruz eyleminiz yasadışıdır

duyguların zemin katında lacivert bir kaos
pencereden ağır ve gürültülü postallar görülür
çok mu ayrıntıya girmiş marduk?
uzun ve hususi bir yaratılış destanında
kelebeklerden bahsedilmemesine sinirlenmiş bir çöpçü
her zamanki gibi elleri sıcak, yüzünde şehrin her kaldırımı için bir kırışıklık
bir yerlerde buhar makinesi keşfedilmiş
ağlayanların sesi duyulmuyor artık,
önemsiz kalır faiz oranlarının yanında

plak bozulur
babil kulesinde gözleri çırpınan bir şair,
�öl ve vaha, iyi ve kötü, kargaşa ve düzen, geçmiş ve gelecek:
hepsi bir�
derken
basın kartını gösterip sahneye giren bir beden kırmızının yasaklandığını haber eder
kemiklerimiz isyan eder ve patates bedenlere döner uygar toplumun bireyleri
tiamatın cesedine çoktan ceza yazılmıştır: toplum, mantık ve dil

koro girer burada
görmediğim bir köprüde,
bilmediğim bir ülkede
bas bariton aç ve çelimsiz ama dik
altonun aklı nerede bilinmiyor
kimse de merak etmiyor
tenor komaya girmiş incili midyeden
soprano sütten erken kesilmiş bir bebek, öksürüyor
yaylı ve üflemeliler çoban yıldızının ışığı olmasa görülmeyecek
anadoluda sağanak katliam
henüz atina�a siyah bayraklar gülümsememiş
ama kara kedi her görüldüğünde var masum bir heyecan
kim susacak bilinmiyor
birilerinin feragat etmesi gerekiyor yaşamdan şüphesiz
ya da alice harikalar diyarında intihar etti

Tessa
Tessa desem yanaş bana
Ağır yükler taşıdım
Dedemin tabutu gibi
Omzumu çürüten
Delice sevişti
Ve silindi
Gözyaşlarımı silmek için yaptığım
Hafif ve nemli bezle
O bez ki benim
Ciğerimden yapılmıştı

Koptu kıyamet
yarıldı yerler
gelin gelin köylü çocukları
sizinle çelik çomak oynayacağız
köleler sizde gelin zenciler sizde
kralları ve zenginleri diriltmenin lüzümü kalmadı
gök yarıldı
düştü yıldızlar
uyanın uyanın mazlum kızlar
haydi düğün dernek kuracağım
lunaparka gideceğiz
sizde pamuk şeker yiyeceksiniz
haydi güzel kızlar
m.ç.

Tessa
Tessa desem yanaş bana
Ağır yükler taşıdım
Dedemin tabutu gibi
Omzumu çürüten
Delice sevişti
Ve silindi
Gözyaşlarımı silmek için yaptığım
Hafif ve nemli bezle
O bez ki benim
Ciğerimden yapılmıştı

Gün doğumunun gölgeleriydi anlıma düşen.
Satırlarımda ki mürekkep kadar sahte
ve zihnim kadar anlamsız.
Sadece sordum karanlığa;
hangi köşe benim,
hangi köşe sizlerin.
Gün doğumu soluktu artık.
Aklımda kalan tek satır:
Gecenin karanlığıydı.
Ve tek hatıram ismimdi.
Saat 3'ü vurduğunda ben dirildim.
Sadece seni beklerken açıktı gözlerim.
Ve gölgen karanlığı örttüğünde; güneş kızıldı.
Sen öldüğünde ise ben siyah.
Sadece satırlarımdı beyaz kalan.