Emre Gümüşdoğan...

#1 (**permalink**) 06-03-2007, 19:40

Biz Aslında Kendimize Sürgündük...

anlaşıldıkça karmaşıklaşan yaşamın
tenhalığını sorgulardık
kendimizi kapattığımız açmazlarda
intiharlar maviliğini salardı bileklerimize
kaçınılmaz sanırdık
oysa derinlikler vardı ufkumuzda
çıkışlar vardı
boğulurken sığlığın anaforlarında

kimdik kendimizi kendimizle aldattığımız geceler
dizeler almasa da susukunluğumuzu
ayrı avuçlarda yeşerirdi gerçek
mevsimlere taşınırdı yarım öyküler
bir umut çoğalırdı herşey tükenirken
saydam bir soluk gibi alıp verdiğimiz
günleri yaralardık ivediliğimizden

birde sakıncalı yanımız vardı
sakınırdık kendimizi kendimizden
sakınırlardı herkesi bizden
muhbirlik vardı ihanet vardı
sorguladığımız ve sorgulandığımız geceler
serserice güncemize düşerdi

şizofren kuyularda yitirmiştik gözlerimizi
bakamazdık yılları aralayıp anılara... kördük...
kuşatılmıştık...
uçurtmalar değin özgürdük

gitmeliyiz derdik
demirlerimizin pas tuttuğu limandan
gitmeliyim gitmelisin gitmeli herkes
kendinden kaçıp kendine...

ve gittik
kapattığımız kapıların ardında kendimizi bıraktık
kendimizi bulduk açtığımız kapılarda
sadece yüzler eskidi albümlerde
biz aslında kendimize sürgündük

şimdi
onaralım demiyorum yaşamın kırık dökük yanlarını
yaratalım yeniden
geç kalmış değiliz
hatta erken
yontuların bile dili umarı varken
irkilirken kasıklarımızda doğum sancısı
doğuralım kendimizi kendimizden

#2 (**permalink**) 06-03-2007, 19:42

Yara İzi Biriktirmektir Yaşam...

kilerde dut pestili
nefesi sarı kokan bahar
- doğum günüm ki ardı kıştı -
yaşlı kadınlar ve kediler kapmıştı soba başını
mevsimler tekerlemedir çocuk dilinde
kimse bilmez ölüme büyüdüğünü

- günlüğüne not düş beni
yaşam
koçgiri'de* doğdum
koç katımı -

kozamda larvaydım
yaşamın mülakatına hazırlanan
çekip aldım aşkı bir düşün
kılcal damarlarından
ince emdim şiirin memesini
yamadım yara izime

- günlüğüne not düş beni
yaşam
ödedim aşkın bedelini
kiraz mevsimi -

yara izi biriktiren sarnıç yaşam
varsıl düşler üretti yokluğun sofrasında
tutup iki ucundan gök kuşağını
ip atlayan çocuk ruhum
utanmadan yaşadı / unutmadı
ekmeğin şarabın hatırını

- günlüğünden sil beni
yaşam
gizle kuytunda
yaşlı bedenimi -

*koçgiri: Zara'nın eski adı, yörede yaşayan "Koçgiri" aşiretinden kaynaklanmaktadır.

#3 (**permalink**) 06-03-2007, 19:43

Bana Yasaktın...

I
yağmurlu kent sokağı gözlerin-- ıslak
ayı dalgalandıran deniz, ince büyü

II
yasak afişler astın yok duvarıma
yazdın aşk sloganlarını gün boyu

bana uzaktın, eğriydi zaman, üşüdüm..
yitik bir çift gözde aradım uykuyu

III
bir salıncak gibi gidip geldim sende
geçti içimden duygular konvoyu

ağustos ortası ve güz ardı gözlerin
çınarımda yusufcuk içimde kuyu

dilimde sakladığım sarı tütün tadı
ak memenden emdiğim çığlık doyu

IV
yaban - yolum daracık
karangu orman

pençe yaptırılan düş, ters yüz edilen aşk
kredi kartları -fast food- tüketilen zaman...

kendi üstüne kusarken şehir, sıçrar
günahın erdemi, dağılır çıngı çıban

V
gülümsesin andıkça parmaklarım
gizli çekmecem, hep kapalı kal...

tükensin benimle farkında olmadan
kat kendini suya-- bir ömür daha sal

VI
aşk, erken biten bahar
yüzün soldu çocuk, hoşçakal...

#4 (**permalink**) 06-03-2007, 19:45

Çiy Gibi Düşersin Tenime...

çiy gibi düşersin anılarıma
kuşluk vakitlerinde
kumrular çatılarda sevişir
yiter yasemin kokulu öğlenler özleminde
koyu gölgelere sığınsa da suskunluğum
isyan kesilirim

çiy gibi düşersin yüreğime
gün batımlarında
göl kıyısına bir çınar kondururum
hüznü sağar güneşin son deminden
yoksulluğumu paylaşır... acılarımı...
çoğalır gönenirim

çiy gibi düşersin tenime
sabaha karşılarda
tenimi sorgular tenin
yaşanmamış hazlar harmanlanır
tütsü kokan çarşaflarda
yapraklarında oğul veririm

çiy gibi düşersin gözlerime
yokluklarında
savdana bilenirim

#5 (**permalink**) 06-03-2007, 19:46

Hüzne Dair Üçleme...

I
yorgun albümden geliyorum
imlerim dumansız ten yangını
gölgem omuzumda üşüyor

başka yataklardayız şimdi
anıların suladığı koynumda
hüseyni makamı hüzün

yastığımın altına süzülür
köpüğünü yitirmiş dalga
kıyımda sessiz kabulleniş

II
kendimden varettim seni
ey can gül masalında
hüznüme kardeş

bakışımla demledim duruşunu
ahh o sessiz serzenişin
dalımda gül kesiği

tören bu hüzün
memenden emdiğim süt yüzüm
akrep gergefinde

III
içine hüzün bulaşmış
aşk şiirinden çalıntı
iki dize gözlerin

hüznü geriye almayı unutma
bu gece saat birde
aşkı çok geçe zaman

ki hüzün
hayatı banmak içindir
-mutluluk beni tutar-

#6 (**permalink**) 06-03-2007, 19:47

Sığ Sular...

dağlarım nemrut" dedim, sana
"olsun" dedin...

gelmediğin yoldandı gidişin...

yokluğun doğma büyüme bende
durur sözün sancısı, yormadan...

sokağında yön tabelasıydım
neşter değdiğinde başladı afişimde
şivesi bozuk isyan...

incitmeden bir göz bir gözü
yazmadan o şiiri yüzünün mevsimine
içimdeki göle vurnmadan ay
sana adlar verirdim adımdan

susuz toprak
kurak dille yazar öyküsünü
verir çakır dikeni yele...

sen, gün gibi karşıladığım
ve uğurladığımsın...

dikkat et "tehlikelidir sığlar"

#7 (**permalink**) 06-03-2007, 19:49

Varlığın ve Yokluğun...

çığımı tetikleyen öpüşün
dudağıma ıhlamur serinliği yayar
yabancılaşır damağıma dilim
günü kaplayan heyecan
semah döner hücrelerimde

varlığın kuş yuvası gibi sallar
iki ucu kaşlarına gerili şiir hamağımı
dilek tutarım kayan yıldızlara
adını anımsamadığım kentler
salar içime caddelerini yokluğunda

sulu sepken anılara yasladığım
alnımdan göç eder kuşlar
yanar kandilimde küf kokusu
boşluğuna dayalı şakağım
tanışır ölümün halleriyle

aynada sonsuzluğa baktığım an
rengine demir atar yüreğim
sesin kalır geride ve
takvim yapraklarına tırmanan
eylül / erken güz...

#8 (**permalink**) 06-03-2007, 19:50

Bal Köpüğüm/Düş Kuşum...

ömrümü dövüp taş dibeklerde
esmer sevda yarattım kendime
şiirler söktüm acının köklerinden
sundum siyah karlar yağan gözlerine
oluğunu oyan bir suyum
bal köpüğüm / düş kuşum

şarabi sisler yürür gözlerinden
özlemleri çivileyip yüreğime
çöreklenir o muhacır ağrı
giyotininde bir gider bir gelirim
hint fakiriyim kirpiklerinde uyurum
bal köpüğüm /düş kuşum

yüzümü ilk sende keşfettim
giydim eynime tutkuyu
yaşamın şifresini çözdüm
sakladığın iki gül yaprağından
ateşe dokundum / tutuştum
bal köpüğüm / düş kuşum

susarsam diyorum
olur ki bir gün susarsam
gümüş rengi bir sabahın kanadında
bal köpüğüm / düş kuşum
şiirleşir esmer sevdam
yüzümün duruluğunda...

#9 (**permalink**) 06-03-2007, 19:52

Seni Düşündüğüm An...

seni düşündüğüm an
gözlerinden bir tomurcuğun içime düştüğü andır
ertelenir ölüm / yağmurlar başlar.
şölenler kurulur sevginin egemenliğinde
yetinmeyi bilmez ellerim dudaklarım
aşkın alfabesi ezberlenilir

- seni düşündüğüm an
utangaç gülüşlere sarmalayıp
" ilkimsin " dediğin andır -

seni düşündüğüm an
yalnızlıklarımızın kesiştiği andır
farklı zaman ve kentlere sürükler bizi
esrik gecelerde hüznün rotası
bilirim ki yüreğinin fırtınasında İstanbul
bir gemi gibi çalkalanır

- seni düşündüğüm an
yüreğimde semaha durmuş
turnalar havalanır -

seni düşündüğüm an
uçurumlarına çarpan bir kuşun öldüğü andır
yorgun bulutları konuk edip kirpiklerime
tanrıca yontuna gömerim yüreğimi
bir beden taşırım akbabalardan arta kalan
ağzımda kan yeniden tatlanır.

- seni düşündüğüm an
gözlerin kapalıysa gözlerime / bil ki
cebimde iki kağıt mendilin ağladığı andır.. -.