anti-militarist manifestosu

-hayat kutsaldır,dokunulamaz.
-öldürmek,her zaman cinayettir.her koşulda aklanılması olanaksız olan bir suçtur.
-öldürmeyeceksin,inanlar için mutlak bir emirdir,inanmayanlar için sevgi ve barış idealinin doğal sonucu,akla olan saygının zorunluluğudur.
-mutlak düşman yoktur.hele düşman diye saldırmamız ve öldürmemiz istenenler aynen bizim gibi,para babalarının ve onların uşaklarının kandırarak karşımıza diktikleri kardeşlerimizdir.
-baskı,şiddet ve cinayetle adelet kurulamaz.yurt savunulamaz.''yurt'' ancak tarihi değerleri olan hipotetik bir kavramdır.aslında bütün dünya bütün insanlara yurttur.ve bütün insanlar kadeştir.doğal olan budur.
-bizler insanlara saldırmayı, öldürmeyi değil;onları sevmeyi,anlamayı,dayanışmayı,YAŞAMAYI öğrenmeliyiz.
-buna ''önce başkaları yapsın, onlar yaparsa bizde yaparız.'' denilmeden başlanmalıdır.unutmamalıyız ki ,olumsuzluklardan örnek almak kötü niyetin ifadesidir.
sevgi ve barış herkesle olsun.
sizleri seviyoruz.

ANTİ-MİLİTARİSTLER

Sizi tanımıyorum! Sizin yasalarınızı, nizamınızı, kuvvete dayanan yetkinizi tanımıyorum! Bu yüzden asın beni!


Louis Lingg

Anti militarist manifestoya tanrının cevabı binlerce savaşta binlerce ölüyle verilmiştir manifesto kabul edilmeyecektir.

"...mutlak düşman yoktur.hele düşman diye saldırmamız ve öldürmemiz istenenler aynen bizim gibi,para babalarının ve onların uşaklarının kandırarak karşımıza diktikleri kardeşlerimizdir..."

Anti Militarist manifesto da; sevgi, barış ve kardeşliği amaçlayan bir insan beyninin ürünü, özenle düşünülmüş ve yazılmış her cümlede ki, anlam/kavram ve vurgulamalara yürekten katılıyorum.

Alıntıladığım kısım ise adeta bu manifestonun ruhunu oluşturmakta.

Sadece "Dindar" ların öldürmeye "Emir" den dolayı karşı çıkmaları taspitine itiraz şerhi koyuyorum. Bu iman sahiplerini sıradan bir "Emir kulu" olarak gösteriyor. Her insanın aynı şeye bakarken farklı noktaları görmeleri gibi, her dindarın kafasında ki din de, din olmayabilir.

Bir de insanoğlunun bir kısmının (Belki de çoğunluğun) içinde ki sinsiliği, riyakârlığı, akıl yerine konan kurnazlığı; kendisi evli iken (Olmasa da fark etmez) komşusunun/arkadaşının güzel eşine göz koyup sağda solda dedikodusunu yapanları, arkadaşının üniversiteyi kazanan çocuklarını kıskanıp kazanamayan kendi çocuğuna hayatı zehiredenleri, üç kuruş kâr için Allah'ı "Şahit" tutup yalan yere yemin edenleri ve 99 takla atıp aklımıza gelen/gelmeyen her şeyi yapmaya hazır olanları, zehir tacirlerini, fabrikasında ki atıklar ile doğayı kirletenleri, açlık sınırının altında insan çalıştırıp göbeğini kaşıyanları, siyasi menfaatleri uğruna memleket evlatlarını birbirine kırdıranları, az bir para eksik geldi diye hastasının ameliyatına girmeyen "Hipokrat yeminli" doktorları, sekiz ay boyunca bir şey öğretemediği öğrencisine, bir aylık paralı kurs da "Pinokyo ya can veren peri kızı maharetin de" her şeyi öğreten öğretmenleri, kendi siyasi düşüncesinde olmayan başkalarını "Adam" dan saymayan "Elit klân" üyelerini, kendi inancından olmayan herkesi Cehennemlik gören "Dindar"(!) ları ne yapmalıyız?

Dünya da gördüğümüz her insan mazlum/mağdur değil ki.!!!

Saygılarımla.

İnsanı parantez içine alarak gelişen her sistem, çökmeye mahkûmdur.

kesinlikle katılıyorum ki insanları sevmekle başlayacak herşey. insanları sevmek, dünyayı sevmek, etrafındakilerden haberdar olup olaylara objektif bakabilmekle insan olmaya başlanır. ancak günümüzde insanlar gündeli faydaların, heyecanların peşindeler ne yazık ki. o nedenle de sadece ambalaja değer verip ne işlerine gelirse onu yapıyorlar. düşünceleri taban tabana zıt olsa bile menfaat uğruna başka yollara sapabiliyorlar.
ne acı..
sürüden oluveriyorlar bir anda
nerde kaldı barış
nerde kaldı insanlık...

kendini bulacaktı bir zaman ve hiç yok olmayacakmışçasına akacaktı sonsuzluğa...

"Gelin savaşın insan, psikolojik ve maddi kaynaklarını kurutalım! Gençler ne askere gitmeli; ne de dağa çıkmalıdır! Dolaylı yada doğrudan savaş makinesinin yedek parçası olmaya hayır! Vicdani retçilerin “ölmeyin-öldürmeyin” seslenişlerindeki insani tavrı herkese salık veriyoruz!"
Bugün (29 Şubat) saat 13.00'de İnsan Hakları Derneği İstanbul Şubesi'nde bir basın açıklaması yapan antimilitaristler "askeri operasyonlar ve PKK’nin silahlı eylemleri Kürt sorununu çözmedi" dediler.

Basına ve Kamuoyuna
29/02/2008

Bizim Vatan İçin, “Devrim” İçin Dökecek Kanımız, Verecek Canımız Yok!

“Bu korkunç kuraklık, Boynu bükük buğday başakları
Bu çorak toprak, bu susuzluk, Tanrı’nın kuruyan gözyaşları
Bir büyük gözaltı hayatımız, Ölü çocuklar coğrafyasında
Kayıplar destanı hikayemiz, Melekler anaların dilsiz yasında
Bebeler ergen doğuyor, Ninniler kahramanlık masalları
Yaşayan bu kanlı haritada, Taşırken iki büklüm onca yası
Bu korkunç bataklık, Yutuyor körpe tomurcukları
Dört kitap yazıyor, Eşittir Tanrı’nın çocukları.” (Sezen Aksu)

16 Aralık günü “havadan” başlatılan sınır ötesi operasyon “kara harekatı” ile sürüyor. 1983’ten bu yana 24 sınır ötesi operasyon oldu. Yirmi beş yıldır süren savaş, askeri operasyonlar ve PKK’nin silahlı eylemleri Kürt sorununu çözmedi. Bu sorun hala toplumumuzda kanayan bir yara olarak duruyor. Silahlı eylemler ve askeri operasyonlar bu yarayı daha çok kanatıyor. Sürmekte olan savaş militarist anlayış, yapı ve oluşumları güçlendiriyor, palazlandırıyor. Her gün kapılarımıza kan damlıyor ve biten hayatlar; düşmanlık, korku, intikam histerisi olup sokağa taşıyor. Anti-militaristler olarak diyoruz ki; bizim toprağa, ulus yaratmaya verecek canımız yok; bizim vatan için, “devrim” için dökecek kanımız yok.
Çeyrek yüzyılı devirdik ancak kan pazarında insanlar ölmeye devam ediyor. Kardeşimiz, komşumuz, arkadaşımız 40 bin insan evladı öldü. Savaşın kılıcı kesmeye doymuyor. Kandan, ölümden beslenenler “vatan, millet bayrak” edebiyatıyla savaşa meşruluk kazandırmaya çalışıyorlar. Güvenlik ve özgürlük gerekçelerinin arkasına sığınarak operasyon ve savaş haklı kılınamaz. Biz biliyoruz ki kanla güvenlik olmaz ve kanla özgürlük sağlanmaz.
Türkiyeli Anti-militaristler olarak diyoruz ki; bu kan bu can bezirganlarına DUR demenin, onlardan ayrılmanın zamanı! Ölüm kutsayıcılar ve kusucular insan vicdanını darmadağın ederken vicdanlarını diri tutan ve vicdanlarının seslerine kulak veren vicdani retçiler vicdanlarımıza tercüman oluyorlar. Kalabalıkların sesinden ayrılmaktan korkanların arasından cesaretleri ile ışıldıyorlar. Vicdanları daldığı derin uykudan uyandırmak onlara düştü. Barış, vicdani retçilerin eyleminde, sözünde ses buluyor; o sese toplum yüreğini ve kafasını açsa barış kazanacak.
PKK’nin silahlı güçleri varlığını korudukça ve TSK’nin askeri operasyonları sürdükçe biliyoruz ki şiddetten arınmış demokratik mücadele kültürü ve yapıları oluşmuyor. Şiddet, sözün ve müzakerenin gücünü yok ediyor.
Kürtleri inkar eden, ayrımcılığa uğratan ve en temel haklarını bile yasaklayıp, baskılayan militarist aygıtın ellerinde Kürt sorunu, Türkiye cumhuriyeti sınırlarına sığmaz olmuş ABD eliyle bir cadı kazanına dönmüştür. Bu cadı kazanında daha çok gözyaşı, kan ve ölüm var. Bu cadı kazanında ayrılık, acı ve düşmanlık var.
Bu savaşın sorunlusu tüm militarist yapı ve oluşumlar ile onları maddi ve manevi besleyen kaynaklardır. PKK’nin silahlı güçlerine katılan, askere giden, bu katılım ve gidişi teşvik eden, bunlara para akıtan, moral veren, olanı biteni umarsızca izleyen, yanlışı görüp de ses çıkarmayan herkes sorumludur. Bu nedenle tüm Türkiyelilere sesleniyoruz:
Gelin savaşın insan, psikolojik ve maddi kaynaklarını kurutalım!
Gençler ne askere gitmeli; ne de dağa çıkmalıdır!
Dolaylı yada doğrudan savaş makinesinin yedek parçası olmaya hayır!
Vicdani retçilerin “ölmeyin-öldürmeyin” seslenişlerindeki insani tavrı herkese salık veriyoruz!


Türkiyeli Anti-militaristler

Sizi tanımıyorum! Sizin yasalarınızı, nizamınızı, kuvvete dayanan yetkinizi tanımıyorum! Bu yüzden asın beni!


Louis Lingg