Bireyi Yüceltmek İçin Devleti Yıpratmak

tartışmanın daha sağlıklı ilerlemesi için size naçizane bir öneride bulunmak istiyorum. hazır tercümeler yerine kendiniz arapçadan türkçeye çevirseniz daha sağlıklı sonuç elde eder ve daha bilimsel yaklaşırsınız.
konuyla alakalı olabilir diye diyorum o ayetlerde bedevi kelimesi geçmiyor. "arap" denmektedir. eğer bedevi ile araba aynı şey derseniz o zaman olur tabi.


ayrıca bir konuya da değinmek istiyorum. dinlerin çıkış noktası dünya yaşantısını düzene sokmaktır. yani din ahireti kazanmak için inmez. din dünya için vardır. o zaman evrensel olmayan her dini kanun yanlıştır ve din dışıdır diyebiliriz.
ben de sizin gibi islamdan örnek vereyim . hucurat 14.
burada selamete kavuşmakla teslim olmak arasındaki fark çok iyi açıklanmaktadır. eğer ille de bir dini baz alarak devlet kuracaksanız bari o dinin öğretilerini tam olarak bilin de öyle konuşun.
o ayette de bedevi kelimesi geçmemektedir.

ÜSTAD'a

97- A'rabiler,"a'râb" arabın çoğulu zannedilmemelidir. Arabinin çoğulu arab olduğu gibi, a'râbinin çoğulu da a'râbdır. Yani arabın tekili için arabî, denilir. A'rab, gerek Arap'tan, gerek Arab'ın dışındaki kavimlerden özellikle bedevi olanlara (çölde yaşayanlarına) denilir. Herhangi bir köy ve kasabada yerleşik olmayıp badiyede konar göçer olarak dolaşan göçebeler için kullanılır. Arap ise hem köy ve kasabalarda yerleşik olan, hem de göçebe yaşayan bütün Arap kavmi için kullanılmakla birlikte daha ziyade köy ve kasabalarda yerleşik olarak yaşayan medeni kısmı için söylenir ki, bunlara "a'râb" denmez. Bunlardan birine, yani şehirli bir Arab'a "ya a'râbi!" diye hitap edilecek olursa kızar, öfkelenir. Fakat her hangi bir bedevi a'râbiye "ya arabi" denilirse kızmaz, üstelik memnun olur, hoşuna gider. Bu fark bizim dilimize de geçmiş ve adeta a'râb kelimesi, siyah, koca dudaklı zenci gibi bir anlamda kullanılmıştır ki, bunun aslını bilmeyenler "arab" ile "a'râb" lafızlarının söylenişini ayırdedemezler de halt ederler: A'rab diyecek yerde Arab derler. Velhasıl Arapça'daki Arab ve a'râb, Türkçe'deki Türk ve Türkmen gibidir. Türkmen Türkün yörüğü olduğu gibi, a'râb da Arab'ın yörüğüdür. Her a'râbi değil, fakat genelde bedevi ve vahşi olan a'râb cinsi küfür ve nifakça daha şiddetlidir. Yaşadıkları bir çeşit çöl hayatının gereği olarak huyları daha sert, daha ilkel olduğundan küfür ve nifakları da daha şiddetli, daha beterdir. Ve Allah'ın, Resulü'ne indirdiği şeylerin (vahiy âyetlerinin) sınırlarını bilmemeye daha yatkın, daha layıktırlar. Hz. Peygamber'in sohbetlerinden uzak, onun mucizelerini yakından görmekten, kitap ve sünnette bildirilen ibadet ve diğer ahkâmın uygulanış şeklini tanıma şerefinden yoksun bulunduklarından dolayı tevhid inancının ve peygamberliğin, ahiret akidesinin içyüzünü, inceliğini ve bunlarla ilgili delillerin ayrıntılarını, şer'î hükümlerin kapsam ve sınırlarını tam anlamıyla bilemeyebilirler. Bu gibi konuların özü hakkında bilgisizliğe medenilerden daha ziyade yatkındırlar. Fıkıh konuları şöyle dursun, basit ilmihallerini bile bilemiyecek bir durumdadırlar. Nitekim buna işaret olmak üzere medeni munafıklar hakkında "Ve Allah kalblerini mühürlemiştir, o yüzden onlar bu incelikleri anlamazlar." diye fıkıhtan yoksun olmakla; bedevi olan a'râb hakkında "Allah onların kalblerini mühürlemiştir, o yüzden onlar bilmezler." diye bilgisizlikle vasıflandırılmışlardır. Bununla beraber "a'râb" cinsi yalnızca bunlara münhasır sanılmamalıdır. Bir çok çeşitleri olmakla beraber, iki ana bölüme ayrılabilirler.

98-Bundan dolayı a'râbilerden bazıları vardır ki, yapacağı infakı bir cereme olarak sayar. Allah yolunda sarfedeceği malı, sadaka namıyla vereceği malı, boşa gitmiş, telef olmuş bir zarar, bir ziyan olarak görür, öyle kabul eder. Allah rızası için vermediği ve sevabını ümid edemediği için verdiği o mal, bir mağnem (ganimet) değil, bir mağrem (cereme) olur. Sevindirici bir kazanç değil, ölümcül bir dert, yüreğine vurulmuş bir düğüm olur. Gösteriş ve takiyye gibi art düşüncelerle verildiğinden katıksız bir ğaramet (ziyan) ve bir hüsran olur. Kendisi bunu böyle telakki eder ve size daireler gözetler durur. Yani bekler ki, devran dönüp dolaşıp başınıza belalar getirsin, felaketler sizi dört bir yanınızdan sarsın, üstünlüğünüz sona ersin de kendileri sadaka verme zahmetinden kurtulsunlar. Bela çemberi boyunlarına geçsin, yani sizin hakkınızda temenni edip durdukları o şey, o bela ve musibet halkaları hep kendi üzerlerine konsun, kötü niyetleri kendi başlarına gelsin, kendi aleyhlerine dönsün.

Allah işitendir, bilendir. Şu halde infak ederken söylediklerini işitir, kalblerinde ne gizleyip , ne niyetler beslediklerini bilir.

99-Bunlara karşılık yine a'râbilerden bir kısmı vardır ki Allah'a ve ahiret gününe iman eder ve yapacağı infakın Allah katında yakınlığa vesile olacağını kabul eder. O yakınlığı sağlamaya yarayacağına inanır ve yine o yakınlığa vesile olan peygamberin salavatı, yani dua ve istiğfarına sebep olacak bir hayır sayar. Allah yolunda yaptığı harcamaların kendi hakkında böyle büyük hayırlara vesile olacak ve ebedi hayatında işine yarayacak bir azık olacağına inanır. Böyle inandığı için de bu yolu seçer ve seve seve takdim eder. Zira Peygamber (s.a.v) Efendimiz, böyle sadaka verenler hakkında hayır ve bereket ile duada bulunur ve onlar için Allah'dan mağfiret niyaz ederdi. Evet o infak, onlar için gerçekten de bir yakınlıktır, büyük bir yakınlıktır. Allah onları rahmetine dahil edecek, nimetine ve mutluluğuna erdirecektir. Muhakkak ki Allah, ğafurdur, rahîmdir.

Meâl-i Şerifi

Kaynak:Elmalılı tefsiri

Sn. Cabir bu konuda haklı evet o surelerde bedevilerden bahseder bedevilerin yerleşik hayatta olmamaları bakımında yaşam koşullarınında onlara verdiği katılıktan ve dini öğretilere olan kararsız tutumlarından behsedilir ve burada yerleşik hayatta olan araplara birazda övgü vardır

Sn. Cabir, Sn. Paraox'ta benim gibi bakıyor bahsi geçen ayetlerin yorumuna....

Burda bahsedilen zamanda bedeviler, çapulculuk ve talanla geçinen, çok vahşi ve acımasız bir göçebe kabile olarak, yerleşik ve şehirli araplardan daha cahil ve aşağıda bir mahluk şeklinde anlatılır. Bir de ayetin geldiği zaman ve o zaman ki duruma bakmak gerekir. O zaman da, bedevilerle antlaşmalar yapılmış, saldırmazlık ve ticaretin serbest yapılması konusunda, fakat daha fazla ganimet isteyen bedevilerin saldırılarının artması ve ticaret hayatları tehlikeye giren Medine'lilerin sakinleştirilmesi için bir şeyler yapılması gerekirken, bu söz konusu ayetler gelmiştir. Tüm bu olaylar üzerinden de, Bedevilerin (Köylülerin) barbar olduğu, Arapların (Şehirlilerin) Allahın kutsadığı ve onurlandırdığı bir ırk olduğu anlatılır. Aslında gizliden de Bedeviler, Kuran ve İslama davet edilir, Allah'ın cezalandıracağından söz edilerek, müslümanlara sabır öğütlenir, 99. ayette de bu yüzden iş birliği yapan Bedevilerden de Arap gibi söz edilir.

benim asıl söylemek istediğim getirmek istediğiniz milliyetçi muhafazakar bir rejim in kuran la örtüşmediğiydi. ona buna cani katil ya da dinsiz diyerek ve dinin yorumlanmasını bireyin vicdanından alıp belli insanlara vererek istenilen ideal e ulaşılması mümkün değildir.

söylediğiniz ayetlerdeki arap kelimesinin yazılışıyla kuranda başka yerlerde geçen arap kelimesinin yazılışlarına bakarsanız hiç bir farkın olmadığını görürsünüz.

bu ve bunun gibi tercümeler kur an da da bahsedilen ( hucurat 14 ) kimselerin buyrukları dogrultusunda oluşmuştur. şehirli araplar dini daha iyi anlar diye bir yorum anlaşılıyorsa bir kitapta ya o kitapta sorun vardır ya da onu okuyanda.