hoşçakalın demek için...

bir süredir yaşanan olayların yarattığı gerginlik ve ortaya çıkardığı samimiyetsizliklerden ve admin tayfasının despotça tavırlarından ötürü forumda oluşan havayı daha fazla teneffüs etmemek adına khaos.info'da yazıp çizmeyi bırakıyorum...

üyeliğimin silinmesini istemeyi dile getirmekten kullanım şartlarındaki açıklamalardan dolayı kaçınsam da tercihim bu yöndedir...

bu güne kadar tartışmaların rüzgarına kapılıp yazıp çizerek kırmış olabileceğim üyelerden özür dilerim...

yolunuz açık olsun...

otur len durduğun yerde. git biraz ara ver, kafana göre takıl. 15'lik ergenler gibi alınganlık ediyorsun hacı, bu kadar da üstüne alınmanın manası ne? ne yani, adminler bunu dedi diye fikir belirtmeyecek misin, özgürce yazmayacak mısın? sana ve diğer yazarlara baskı mı kurulacak, sansür mü yapılacak? şu forumda küfür ve hakaret etmediğim tek bir yazım saçma sapan gerekçelerle engellensin senden önce ben giderim.

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

Ben 2008'den bu yana buradayım. Kendimce vardığım nokta şudur ki, her kim gelip gitti ise, münferit algısındandır. Giden, kendisi için gidiyordur ve kalan da kendisi için kalıyordur. O nedenle, bence olay sadece budur. İnsanlar anlaşılmadıklarını ve "sevilmediklerini" düşündükleri yerlerden giderler. Sevilmek, anlaşılmak, "hak verilmek" gibi kaygılarınızı doyurmak derdine çok düşmediğinizde, gerisi tamamsa gitmeniz için pek bir sebep kalmaz. Grilerde dolaşmayı öğreniyor, siyah ve beyazların kavramsal olduğunu görüyor, kulağınıza/aklınıza doldurulan masallardan belki biraz çıkıyorsunuzdur. Gitmek, pas,if değil, aksine çok aktiftir bence. Aslında "bana bak, varlığımdan seni şimdi yoksun bırakıyorum" cezasıdır. Bu, haklı(ca) da olabilir pekala. Ama nihayetince, bu bir cezadır. Gitme, terk etme (çünkü terk edilme) konusunda profesyonel olduğunu düşünen biri olarak, şunu demek isterim ki, hiç bencil/ben-merkezcilce görmediğimiz çok şeyin ardında kocaman benler yatmaktadır. İnsan münferit "ben"liğini kaybetmeden ve de onda boğulmadan nasıl yaşar, münferit tepkilere tutunan çünkü başka "güven" duyacak kapı bulamayan biri olarak, maalesef henüz bunu bilmiyorum. Umarım ölmeden önce bunu sadece öğrenmekle kalmaz, bunu yaşayacağım herhangi bir ortama da girer, bunu algılar ve orada üzerime düşeni de yaparım. Yoksa, sadece Arafta kalan biri olarak, sadece Araf acıları çeken ve bunu dışsallaştırarak aslında sadece kendisini kandıran sayısız insan görmekten başka bişey olmayacak yaşamımın tüm özeti.

Gidene kal, gelene git demeyiz... diye duydumdu birilerinden bir zamanlar...

Neyse. Su gibi git.

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Gönderilme meselesini sevmediğim ve istisnai durumlar dışında doğru bulmadığım gibi,gitme meselesini de sevmiyorum ve istinai durumlar dışında doğru bulmuyorum.
Kaldı ki forumda bu derece,bu nitelikte varlığı olan bi üyenin gidiyor olması ayrıca ekşi.

“Yumruğumda bir ordu hissediyorum - ya ölüm ya özgürlük!”
Friedrich Schiller

hmm.peki.by.kib.muck.