Anarko Kapitalizm ve Bireysellik.

.

Anarko kapitalizm, devlet denetimi olmadan kapitalizmdir. Bayrağı Sarı-Siyahtır. Tam anlamında "serbest" piyasadır. Anarko kapitalizmde, insanları, şirketlerin acımasız politikalarından ve halkı köleleştirmesinden koruyan bir devlet olmayacağı yargısı genel bir yargıdır. Bunu düşünenlere göre Anarko kapitalizm, insanın insanı sömürmesindeki tüm engelleri ortadan kaldıran vahşi bir sistemdir. Bu doğrudur, ancak doğru olduğu kadar da güçlüye gücünü kullanma hakkı veren, belki eşit değil ama, doğal ve gerçekçi bir sistemdir. Ancak bunu görenler, diğer yandan görmezden gelirler ki, devlet, şirketleri halkın hak aramalarından, ayaklanmalarından da korur. Bunlar da doğal bir gelişmedir ve muhattabı olan şirket dışında daha başka, ve taraflardan birine dahil olmayan bir kurum tarafından engellenmeye çalışılmamalıdır...

Anarko-kapitalizm ise, güç dengelerinin tam anlamıyla uygulamaya yansıdığı, en güçlü, en kurnaz, en akıllı, en çalışkan olanın istediğini aldığı sistemdir. Olması gereken de budur. Herkes yeteneğine, gücüne, insanları örgütleme becerisine, liderlik yetilerine, zekasına göre kendine yer bulur, ve ona dur!, yerini bil diyecek bir devlet olmayacaktır. büyüyen, büyüdüğü kadar büyüyecek, eğer çevresine zarar vermeye başlarsa da o aynı çevre tarafından yokedilecektir. Halkı şirketlerin sömürmesinden koruyan bir kuruluş olmayacağı gibi, şirketleri de ayaklanmadan, grevden, itaatsizlikten koruyan bir güç olmayacaktır. Eğer ki bu durumda bile ezilen, kendisini ezene karşı ayağa kalkmıyorsa, o ezilmeyi hakedendir. Bu, bazı aşırı duygusal romantiklere, tahammül edilemez şekilde acımasız görünecektir. Ama bireysellik herşeyden daha önemlidir.

Bu sistemde, kendisine başkası tarafından verilen ile değil, kutsal bir hak ile değil, seçim ile değil, sadece ama sadece kendi yetenek, beceri, zeka, kurnazlık ve gücüyle elde edilen gelir, konum ve mülkiyet olacağından, bu sistem insanların içindeki potansiyelin hiç bir dış etken olmaksızın ona konum ve mülkiyet olarak geri dönecektir. Burada kişinin, başkasına değil yalnızca kendisine karşı sorumlulukları olduğunu anlamak gerekir.

Doğuştan geldiği düşünülen her hak, bir illüzyondur. Hiç birşey bunu haklı çıkarmazsa, doğa haklı çıkarır. Her hak kazanılır. hiç bir değer yargısı, ahlaki norm, etik kural ve dogma mutlak olmadığı gibi, haklar da mutlak değildir ve bunların doğuştan geldiğini söyleyenler, ideolojilerin, sistemlerin, değerlerin, ahlak ve etik kurallarının da mutlak olduğunu düşünüp onlara toz kondurmayan, yanılgı içerisindeki çoğunlukla aynı kefe içerisindedirler. Anarko kapitalizm, moral nihilizm ile kardeştir. Biri olmadan diğeri olmaz. Çünkü bir Anarko-kapitalist, hiç bir vicdani, ahlaki, etik, ideolojik değerin, erdemin ve idealin mutlak olmadığını kabul etmeden, anarko-kapitalizme uyum sağlayamaz. Anarko-kapitalizm bir ideoloji değildir, bir ideal değildir. O idealsizliğin ideali, ideolojisizliğin ideolojisidir. Anarko-kapitalist, bir idealist gibi "daha yüksek değerlere" inanmaz; ve ideolojilerin kutsallığına, insanın bireyselliğinin ideolojiler için feda edilebilirliğine inanmaz. Onun bilincinde olduğu şey, bunların hepsinin insanın kendisi tarafından uydurulan, ona zararlı saçmalıklar olduğu, ve; Varolan tek gerçeğin bireysel çıkar olduğu, kazanmak olduğu, ve kaybetmekte erdem olmadığıdır.

Anarko-kapitalist için tek gerçek bireysel çıkarıdır. Eğer bunun dışında birşeyin mutlak olduğuna, "yüksek değer" olduğuna şartlanmış ise, o şartlanmışlığı yenmeden, anarko-kapitalizmin kendi doğası içinde doğal bir biçimde yer alamaz. Onu sekteye uğratan bir parazit vazifesi görür. Denilecektir ki, "eğer hiçbirşey mutlak değilse bireysel çıkar nasıl mutlak, bu çelişki değilmidir." değildir, çünkü daha önce de söylediğim gibi, mutlak olmayanlar metafizik ve duygusal değerlerdir. Doğal bir anarko-kapitalist, aynı zamanda ateisttir. Onun öldükten sonra yargılanacağı bir yer yoktur. Hesap verecek kimse yoktur. Aynı zamanda, Anarko-Kapitalist olmayan başka ateistler gibi, etik, vicdani, ahlaki değerlere ve erdemlere inanmaz. Fiziksel dünya için bu geçerli değildir, fiziksel dünya gerçektir. Bunun için de, Anarko kapitalist için tek gerçek elle tutulan şeylerdir. Eğer hesap verecek kimse yok ise, ve aynı zamanda etik, ahlaki, vicdani değer ve kurallar mutlak değil ise ve insanın kendi tarafından üretilmiş ise; ve insanın kendi kafasından bağımsız olarak var olmuyorsa, bunlar mutlak değildir... Bu yüzden de Anarko-kapitalizmin içindeki her birey için en önemli şey bireysel çıkarı ve kazancıdır, onun için bireysel çıkarından daha üstün birşey yoktur.

Bireysellik dışında, Anarko-Kapitalistin diğer bir özelliği de doğal olarak gelen hedonizmdir. Hazlardan suçluluk duyuran saçma ve anlamsız ahlak kurallarına itibar etmediği için, Anarko-Kapitalist için hazperestliğin tartışılacak bir kötü yanı yoktur çünkü bedensel ve tensel hazlar ve doyumlar da elle tutulur birer gerçektir, ve insana doyum kazandırır. Buna karşı çıkacak herhangi bir argüman, mutlak olmayan etik-ahlak değerleri içereceğinden; Anarko-Kapitalist için geçersiz bir safsata olmaktan ileri gitmeyecektir...
.

devlet olmadan kapitalizm de olmaz... bu birtakım liberallerin kapitalizm/devlet üzerine gelen eleştirilere bir cevap arama üzerine aradıkları yoldur... özeldeyse kapitalizm kendi tahakküm/otorite ilişkilerini yaratır; işçi-kapitalist patron hukuksal statüsü devlet tarafından güvenceye alınmak; daha doğrusu, işçiler hukuki normlar etrafında sindirilmek zorundadır! kurnaz, iş bilir ve örgütleyici bir birey canına tak ettiğinde kapitalistin tepesine binmek isterse ona kimse engel olamaz...

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

bu arada: anarşi'nin ''anti'' doğası gereği kapitalizmin kendine içkin otorite/tahakküm ilişkilerinde anarko-kapitalizm de bir oksimorondur... anarşik müslüman gibi... ya kapitalistsindir ya anarşist...

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

ilk paragrafımın sonunda bu "kurnaz, iş bilir ve örgütleyici birey"in kapitalistin tepesine binmek istediğinde buna engel olacak bir devlet olmaması gerektiğini açıkladım, anarko-kapitalizm zaten bu birinin tepeye çıkması, isyanlarla alaşağı edilmesi, ve başkasının tepeye çıkması ve tekrar alaşağı edilmesi, ve bu güç savaşının ve kaosun hiç bir zaman sona erip "idealist" bir düzene dönüşmemesinden oluşur. Mutlak bir düzen değil, bireyler arası çekişme, kazanma, kaybetme, ve yine aynı döngü... Ha uzlaşma olursa da çıkarların uyuşmasından olur, ta ki bir daha çakışıncaya dek... ama kesinlikle kollektivist bir ideolojinin, gönülsüz zorlamasından değil...

kesinlikle aynı fikirde değilim. bu görecelidir. anarşizmin bir ekolüne bağlılık, diğer ekollerine oksimoron damgası yapıştırmak ya da görmezden gelmek hakkını doğurmaz, kişi böyle yapmayı seçiyorsa da bu dedikleri geçerlidir anlamına gelmez, çünkü dediğim gibi görecelidir. Anarşizm kimsenin tekelinde değildir.

Ayrıca bir topluluğun, bireylere "bizimle eşit olacaksın, mülk edinmeyeceksin, bize karşı sorumlusun" diye o bireyin içinden doğal olarak gelmeyen sorumluluklar yüklemesi de bir tahakküm çeşidir, o zaman anarko-komünizm bir oksimorondur. ben de bunu derim... ya kollektivistsindir ya anarşist...

.

kısacası; istediğini alacak gücün, zekan ya da yeteneğin varsa, kimsenin mutlak olmayan ahlak-etik normlara dayanarak bunun "yanlış" olduğunu düşünüp seni engellememesidir Anarko-Kapitalizm...

bi kaçtane ben ekliyim.en egolamanyak, en namussuz ,değer yargılarını en fazla yitirmiş, paranın gerçek mutluluğu getirebilecegini sanıcak kadar öküz, kendisininde sonunda ölücegini unutucak kadar aymaz.


ama haklısın ki bu öküzler kazanıyor, insanlıklarını kaybederek...

birde şu varki; evrimmidir seleksiyonmudur bilinmez.akıllı, çalışkan, onurlu insanların nesli tükeniyor.

"size daha beter olun derdim, ama daha beter olan yanlızca benim" tutunamayanları okuyanınız varmı?

hala değer yargısı diye zırvalıyorsun. alıntıladığının olduğu paragraftan sonrakileri okusaydın anlardın... onurmuş... tıpkı din gibi, bunlar da elle tutulmayan safsatalar.

.

anarko kapitalizmin kurnaz, işgüzar ve çatışmaya dayalı doğası; kısaca kapitalizmin kendi iç işleyişi ve egemenlik ilişkileriyle anarşi'nin felsefi bağlamı/tavrı oksimorondur. anarşi özünde her türden egemenlik/tahakküm ilişkisinin reddedir. bu bir ekol değil tavır/algılayış problemidir.

anarşist ekollerin temel eleştiri kaynakları sosyo-iktisadi egemenlik ilişkileriyle onun üst yapı kurumu olan devlet'te örgütlenmiş ilişkilerin eleştirisidir.

doğal kaynaklar ve sınırlar tanrı vergisi/ilahi kanun değildir...kimsenin tekelinde olmadıkları gibi yeryüzündeki her birey yaşam için gerekli/zaruri materyalleri sağlamaya elverişli kaynaklar'a erişim hakkına sahiptir. ''yaşam hakkı'' kutsalsa, yaşam için gerekli ''barınma, yiyecek'' gibi haklar ve onlar için gerekli kaynaklar da kutsaldır...

hiçbir birey ve insanlık kaynaklarını hacz edip kendini mülksüzleştirecek; yoksullaştıracak bir sosyo-ekonomik yapıya mahkum edilemez... kapitalizmin rekabet ve egemenlik ilişkileri zorunluluktur... halihazırda bu ilişkiler, ''kurnazlık, işgüzarlık vb'' süreçlerle dayatma/tahakküm halini ve anti demokratik bir çalışma yaşamını üretip kutsuyorsa insanların da buna karşı gelme hakları vardır.

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

hiç birşey mutlak olarak "kutsal" değildir, bunlar kişisel görüşlerdir. barınma, yiyecek insanın elde ettiği haklardır. doğuştan sahip olduğu değil. eğer ki sahiptir derseniz "kime göre, neye göre" derim, ki, eğer "tanrıdan" falan değilse, kişisel görüştür ve mutlaklık nazarında geçersizdir. buna "hayır kutsaldır, insan vicdanı bunu gerektirir" denilecekse o zaman, bu da bu görüşe katılmayanlara karşı bir tahakkümdür...

.

açlığını ne kadar sikişirsen sikiş, ne kadar yersen ye, ne kadar zafer kaznırsan kazan, doyururamadan ÖLECEKSİN.hemde gerçekten sevmeyi, sevilmeyi tadamamış olarak.ne kadar gücün olursa olsun ZAVALLISIN .belkide sevdin... ama kazık yedin, senin gibi hicbir degeri olmayan birinden .dizlerini karnına çekip agladın bir gece.sonrada karar verdin bu ahlaksızlığa.güclü olmak için.sana bir sır veriyim sevgi diye birşey gerçekten var... ve sen ZAYIFSIN, çünkü yeniden sevmekten korktugun için.

şunu söylemekten zevk aliyorum. biliyorum çünkü senin gibi senin gibilerinin bundan ne kadar korktugunu yaşlanacaksın ve ÖLECEKSİN