sevgi, baglılık, sex

bu kavramlar arasındaki ilişki şu gerçeklikteki günümüz dünyasında eskisi gibi deil artık.

"sevmeden hayır" diyenler var hala ama uyanlar az sanki.

bundan vaz geçtik.ciddi bir ilişkisi varken sevgililerine senden başkasıyla yapamam diyenlerin, sevdikleri kişiyle arasına mesafeler girdiginde ellerine geçen fırsatları degerlendirişleri sonra yinede (belki pişmanlıkla)seviyorum demeleri.işin garibi pişmanlık duyanların bu şartlar yeniden oluştugunda yeniden tekrarlamaları.

çocukken ögrendigimiz ,ergenlikte unuttugunuz, belki yaşlanıp iş işten geçtikten sonra hatırlayacıgımız birşey var sanki.
sevmek ,sevişmekten daha zor hale geldiginde saflıgımızı yitirmişiz demektir.bedenen yaşlanıp artık istenmiyor ve istemiyorken yanımızda sevgi yoksa bu kirlenmişlikten kendimiz dahi tiksinmezmiyiz? "başka sevişme ihtimallermi hep sevmemize engel olan?"


birde şu soru yüceltilmiş(birçok şey olabilir sex'i yücelten.alkol ,heyacan, yasaklar, ego...) şehvet dolu sexmi?
yoksa ilahi(basitçe herşeyden soyunmuş birbirine aşık iki bedenin birleşmesi) sexmi?

geçiver bu soruları...

dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük...

düzüşmek çoğu memeli hayvanlar için bir ihtiyaçtır. yemek yemek ve su içmek gibi.
ama insan hayvanı, toplumsallığını aşırı derecede geliştirmiş bir hayvan olduğundan, yemeyi ve içmeyi tek başına yapabiliyor fakat düzüşmek için "başka biri"ne ihtiyaç duyuyor oluşundan düzüşme ihtiyacını giderdiği kişiyi kutsallaştırmaktadır.
insan hayvanı kendi varlığının bilincine sahip olduğu gibi, kendi dışındaki bilinçlerin varlığından da diğer hayvanların olmadığı kadar farkındadır.
bu yüzden önemli bir ihtiyacını karşıladığı seks partnerine duygusal bir bağlılık hissedebilir. bu gayet normaldir.

cinsler arası aşk, sevgi, bağlılık gibi şeylerin kökeni budur.

aslı sikişmek, düzüşmek, çiftleşmek olan kelimeyi evirip çevirip "sev"işmek yapar. ilginç bi hayvan bu homo sapiens...

insan oğlu diyince kolay geliyor böyle konuşması... sevgi yalan sevişmek asolan...biliyoruz bunları Marquis De Sade dogalı 500 yılı geçmiş.

ama bi his var yinede kimsede görmesekte kendimizden bildigimiz belki...seviyoruz...sevdigimizden uzaktayken sevgisiyle yanlız uyumayı dünyanın en güzeliyle yada yakışıklısıyla birlikte olmaya yegliyoruz.

sevgiyi inkar edenleri gözlemledim. çogu ya sevdiklerinden karşılık görmemiş yada sevdiklerinden seviyorum diyenlerden büyük kazık yemiş...

doğrudur bazen gerçeği görebilmek için rüyadan uyanmak gerekir.

ama durum şu sevginin olmadıgını sana başkaları ispatlamış ve sen başkalarına inanmışsın.kendi hissiyatın aksini gösterirken

insana her şeyi, kendi dışındaki şeyler ispatlar zaten. dünyanın döndüğünü kendi hislerim ispatlamıyor bana.
başka insanlar da benim dışımdaki nesnelerdir, koşullardır, durumlardır; benim dışımdaki maddesel gerçekliktir. kimin veya neyin ispatladığının önemi yok.

Düzüşme ihtiyacı? Ne kadar kolaymış ya buna böle bi isim takmak. Düzüşmem gelir, düzüşürüm biter.

Ben de diyorum ki düzüşmenin kökeni sevgidir, duygusallıktır, bunlar yaşanamadığı için ortadaki bu hayati boşluk düzüştürür, duygusuzlaştırır, bu ihtiyaca "benim seks içgüdüm var ben memeliyimm çünküüü" ismi takmanızı sağlar ve bu ihtiyacı çok sık olarak yapmak istersiniz. Çünkü bunlar tatmin vermez, bu yüzden hep daha fazlası istenir.

Kendini bu noktada hayvanlarla nasıl bu kadar rahatça kıyasladığını bana açıklayabilir misin? Bunu kendi deneyimlerinden mi alıyosun yoksa okuduklarından mı, yoksa düşündün bu koca evrene bakıp başka mantıklı bi açıklama bulamadın mı?

ZOR

Haklısın haz

Hayatı duygulardan arındırılmış bir şekilde açıklamaya çalışmak ne kadar sığ, ne kadar sıkıcı, ne kadar anlamsız değil mi? Bunu çeşitli "izm"lerle açıklamak mümkün, ama aslı robotlaşmak, insaniyetini daha doğrusu canlılığını yitirmek, anlamsızlaşmak.

Biz neyiz? Kasap dükkanında alınıp satılabilecek et yığını mıyız? Değiliz tabii ki..

Hayır o kadar basit değil. Çok karmaşık bir zihin yapısına ve çok gelişmiş bir toplumsallığa sahip bir hayvandan bahsediyoruz.
Ama ne olursa olsun sevgi ve duygusallığın altında salt maddi (üreme güdüsü) durum var. Ben çok temel ve basit olarak anlattım mekanizmayı.

Cinselliğimiz olmasaydı aşk diye bir şey de olmazdı.
"Aşk" kavramının üretiminin altında cinsellik yatar. Ve insanlar cinsel arzularını tatmin edebilecekleri bir cinsiyetten kişiye aşık olurlar.
Heteroseksüel bir erkek kadına, kadın erkeğe aşık olur. Homoseksüeller de kendi cinslerinden bir insana aşık olurlar. Bu bile aşkın altındaki cinsellik içgüsüne dayandığını tek başına açıklamaya yeter.

Bir şeyleri açıklarken hoşuma gideni değil gerçeğe yakın olanı tercih ederim. Duygusallık, aşk, sevgi... Bunlar güzel sözcükler (abartılacak kadar da değil). Ama yalın, soğuk, cansız, anlamsız, duygusuz, ruhsuz, tümüyle maddi gerçek yukarıda dediğim gibi.
Önemli bir yeri de atlamışsınız. Yemek ihtiyacıyla, cinsellik ihtiyacı arasında büyük fark var. Tek başına yiyebilirsin ama cinsellik için en az 2 kişi gerekir. Burası önemli.

Bununla beraber karmakarışık bir hayvan türüyüz. Aşksız cinselliğin tatmin etmediğini, cinselliğin aşkla birlikte olması gerektiğini çok iyi biliyorum.

Ayrıca aşk duygusunu da abartmamak lazım. O kadar da kutsal, yüce bir şey falan değil.