Sosyalizm İşçi Kalifikasyon Eşitsizliğini Nasıl Önler?

Anarşistler kedi keser ve şeytana tapar diye inananlar var ve anarşizm eleştirilerinde, sözde-eleştirilerinde mutlaka bu iddiayı gündeme getirirler.
Anarşistler sağı solu yakar, ona buna saldırır, anarşizm budur, ne "iyi ahlak" tanır ne de insanlık diyen de sayıca hayli kalabalık kitleler var.

Aynı şey aslında her türlü ideoloji, din, şu, bu için de geçerli.
Dogmatik kişi amansız bir anti-..ist olduğu zaman, eleştirdiği şeyin ne olduğunu anlamadan, anlamaya çalışmadan kafasındaki "mutlak kötü" imajının içine, o eleştirmeye çalıştığı ...izmi koyuyor.
Mesela dogmatik bir hristiyan ya da ateist farketmez, eğer, dogmatik bir anti-islamcı ise, tüm müslümanların, küçük çocuklara tecavüz ettiğini ya da bunu normal karşıladığını düşünebiliyor. Hadi bazı müslümanlar için bu doğru olsa bile hepsi de böyle düşünmek zorunda değil ve gerçek islamın bu olmadığını da söylemek hakları.
Forumda görmedik mi, salak müslonun teki, ateizmi tecavüz etme özgürlüğü zannediyordu?

***
Neyse asıl söylemek istediklerime geleyim.

Mesela bu forumda çokça karşılaştım. Marksizm devleti kutsar, otoriteyi kutsar diye inanan saftirikler var hala.
Veya hala proletarya diktatörlüğünden Marx'ın neyi kasdettiğini inadına anlayamıyorlar.
Veya hala, sosyalizmin bir grup devrimci sosyalistin bir çeşit hükümet darbesiyle getireceği bir şey olduğunu zannedenler.

"Sosyalistler halkı sosyalizm esaslarına göre yönetecekler, sosyalist devlet olacak, bizim ne yapıup ne yapmamamız gerektiğine karar verecek, ideal düzen için toplum üzerinde düzenlemeler yapacak, işte sosyalizm bu, o halde ben sosyalizme karşıyım" diye düşünenler, "ateizm tecavüz etme özgürlüğüdür öyleyse ben almayayım" diyenle neredeyse aynı şeyi yapıyorlar.

Bunların Marksist komünizmle hiçbir alakası yok.

Marksist komünizm, insanlığın önüne listeler koymaz,

- bunu yap
- bunu yapma
- bunu yap

tamam kesin kurtuldun ey insanlık...

Yok böyle bir şey.

"Bana göre komünizm, ne yaratılması gereken bir durum, ne de gerçeğin ona uydurulmak zorunda olacağı bir ülküdür. Ben, bugünkü duruma son verecek gerçek harekete komünizm diyorum."

Kendine Marksist diyen herkesle aynı düşünmek zorunda değilim. Benim için Marksizm de budur. "Gerçek" Marksizm budur. Allahalla yaw...

İyi de başkalarını örnek verip neden geveliyorsun,savunmaya falan geçiyorsun? Ya da başkaları öyle diyormuş diye eleştiren herkesi aynı kefeye koymaya çalışıyorsun? Ben şimdi sen öyle bir marksistsin diye marksizmi eleştirirken dyavol öyle değilmiş diye parantez mi açayım özel olarak yani bunun stalinisti var, troçkisti var o var bu var ilerde daha güzel olacak dünya bugünkü güzel değil bunu durdursun herhangi bir hareket şeklindeki anlayış da değildir sadece marksizm bu senin yapabildiğin sadece. Yani devrim için mücadele bile etmeyi göze alamıyorsun sen ne marksistiymiş o öyle banane alla alla demekle de olmaz o iş. Devlet teröriste de anarşist diyor aynı manayı verip bununla benim ilgim yok hele bir marksist tutup anarşistler sağa sola taş atıp yağmalıyor, ona buna saldırıyorlar diye eleştirirse gülerim zaten ona ben, ajitasyon için bu kadar alçalabilir insan anca diyerek bu benim sorunum değil yine Sosyalizmin katı devletçiliğini sonradan sönümlenebilecek gerekli bir aşama olarak görür sosyalizm ve bunu da ateizm tecavüz özgürlüğüdür diye uydurma bir iddia ile eşleştiremezsin lakin ortada tecavüzü savunan ateist yok bu kendi tecavüz arzusunu yanmaktan korktuğu için zoraki şekilde kendinde durduran insanların uydurması. Ben sosyalizmin bu kısmını kendim mi uyduruyorum veya komünizmin bunca troçkisti,stalinisti, leninisti, sovyet rejimini ve sonuçlarını kafadan atmış, karalamak maksadıyla ortaya atmış da değilim. Marksizmin insanlığın önüne listeler koymadığından emin misin? Ayrıca senin marksist olman değil benim sorunum olursan ol banane yani, ama eleştirince eleştiri hakkımın olmadığını veya karaladığımı veya popülist yaklaşımda bulunduğumu, en kötüsü de bir tek kendinin marksizmi marks ı anladığını eleştirenlerin hiç anlamadığı için eleştirdiğini iddia etme çünkü bu da senin ideolojik bakışına göre.

marks'ı ve marksizm'i eleştiriyorsak bunu onun tezlerinin somut örnekleri ve ''yanlışları'' üzerinden yapmak gerekiyor öncelikle ki bu da başlı başına meşakkatli bir iştir. marksist sosyalizmi somut pratikler/devletler üzerinden eleştirmek de başka/haklı bir tavırdır. hatta kendimin de bu konuda naçizane tespit ve eleştirileri mevcuttur. akılda tutulması gereken şeyse şudur: teori ve o teori adına eylenen pratiğin aynı/bir/benzer olması gerekmez. özünde kapitalist ekonomi politiğin bir eleştirisi olan marksizm bizlere kesin/şaşmaz/değişmez ve somut bir model önermez. örneğin üretim araçları üzerindeki kontrolün eşitsizlik ve sömürüyü beraberinde getirdiğini birtakım formül ve verilerle ifade ederken bunun yerine tamamen devletçi/bürokratik bir yönetim modeli kuralım demez. marks'ın eleştirilerine karşıt önermiş olduğu model yanlış olsa dahi, bu marks'ın eleştirdiği gerçekliğin otomatikman yanlış olduğu sonucuna vardırmaz bizi.örneğin ''kapitalist üretim tarzı ve devlet örgütlenmesi sosyal/iktisadi eşitsizliklerin kaynağıdır'' önermesinin (doğru yahut yanlış) doğruluğunu marsk'ın önerdiği(!) devlet modeli ve üretim tarzının hatalı olması otomatikman yanlışlamaz.

eleştiri ve modelleme yani eleştirdiğin şeye/duruma/sürece alternatif çözümler sunma/üretme birbiriyle ilintili olduğu kadar birbirinden bağımsız süreçlerdir de. şunu unutmayalım: edebiyat eserlerini ve birçok eleştiriyi yasaklayan sovyetler de komünistti, konsey toplantılarında farklı ideolojik tavır ve düşüncelere sahip yazarların eserlerini aşkla tartışan, dahası ''devrim'' denen şeyi kullandığı dil ve tavırlarla adeta edebi bir eser gibi nakşeden zapatitaslar da özünde komünist birer devrimcidir. biri yozlaşmış bir devlet bürokrasisini, özündeyse kapitalizmini, despotizmini/savaşı insanlığa dayatırken; diğeri, savaşmak için kurulmuş militer güçlerine rağmen savaşmamanın (ki çok ciddi tacizler/kayıplar/baskılar vs'ye uğruyorlar) neden savaşılmaması gerektiğini anlatır. çin devriminde mao adeta bir tabu/peygamber payesi kazanırken zapatist hareket ''biz yüzlerimizi görünmek için kapatıyoruz'' diyerek lider sultası ve tapıcılığına basbayağı anarşist bir entelektüel karşı duruş sergiler.

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

dvayol...

"Bana göre komünizm, ne yaratılması gereken bir durum, ne de gerçeğin ona uydurulmak zorunda olacağı bir ülküdür. Ben, bugünkü duruma son verecek gerçek harekete komünizm diyorum."


ben de bu günkü duruma son verdikten sonra olacakları merak ediyorum senin zihninde... sonra olacaklara da son verilmesi gerekecek mi...? bu sefer ki sona da mı komünizm diyeceksin...?

daha iyisi düşünmeden daha iyisi yaşanır mı? pasifize bir kadercilik mevcut olanın rahatsızlığını derinleştirmez mi? düşün, bir kız seviyorsun(adam da olabilir, tabii tercih meselesi )? ama kızla mutlu değilsin yahut kız/adam seni sevmiyor. bu durumda alacağın en kötü karar, örneğin ilişkiyi bitirip yeni'sine başlamak, mevcut durumun sende yarattığı rahatsızlık ve onun derinliğinden daha mı kötü sonuçlar doğuracaktır? (ne kadar romantik oldum yahu )

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

bu günkü durum: sınıflı, devletli, adaletsiz, eşitsiz, insan hayatına değer vermeyen, doğaya değer vermeyen, yapay çitlerle birbirlerinden ayrılan halkların sürekli egemenler için savaştığı, kar hırsı üretimin tek dürtüleyicisi olan kapitalist toplumsal yapı.

değişemez mi? değiştiğinde daha kötüsü mü olur?

alternatif: özel mülkiyetin ve kar hırsının ortadan kalktığı, sınıfsız, devletsiz, sınırsız, dünyanın farklı farklı ülkelere ayrılmadığı, savaşların olmadığı, üretimin kar hırsı ile değil, ihtiyaçların karşılanması için ortaklaşa yapıldığı bir komünist toplum.

değişip değişemeyeceğini bilemiyorum. insanlığın evrimsel konumuna bağlı. ama değişmesini istiyorum.

(ayrıca belirteyim ki, benden alıntıladığın söz marx'a aittir, tek fark ben yerine biz diyor.)

dyavol, bugünkü durum değişir, durumlar hep değişir. Değiştiğinde yerine "özel mülkiyetin ve kar hırsının ortadan kalktığı, sınıfsız, devletsiz, sınırsız, dünyanın farklı farklı ülkelere ayrılmadığı, savaşların olmadığı, üretimin kar hırsı ile değil, ihtiyaçların karşılanması için ortaklaşa yapıldığı bir komünist toplum" gelir mi?
Belki....? Zannetmem.
Bu gelen yeni toplum geldiğinde bu listedeki her şartı yerine getirebilecek mi? Durum değiştiğinde "marxizm" başlığı altında bu değişimi hızlandırma-hazırlama sevdası ile birleşenlerin hayallerindeki gibi mi olacak?
Hayatlarını monarşiler yerine cumhuriyetler, koloniler yerine yerel yönetimler için sarfedenlere, romantizmin insan duygularını en fazla gıdıklayan örneklere, Che 'efendilere bir tersliğim yok.

Sadece, hep değişen, değişmesini istediğin durum kendine göre değişiyor, dönmedolap gibi. Değişmesini durdurmaya imkân yok.
Bu arada merakım: değişmeyen, değişemiyecek bir durum var mı? O duruma kurulmak imkânı var mı?
Yönler değişik yani.

Yanlışlıkla yeni yazdın sanıp ilk sayfadaki anti tezine cevap vermişim dyavol yazdıktan sonra farkettiğim için mecburen yayınlıyorum lakin temelde aynı karşı çıkışı sürdürmektesin zaten.

Bunu yukardan planlayamazsın, kendiliğinden oluşması lazım bunun. Ayrıca değer konusu da göreceli lakin teorik fizikçi olarak yeni bir enerji üretme yöntemi bulmak teorikrte mümkün ve bu yöntemi bulabilecek kişi ortalama olarak 100 yılda bir o da mevcut bilimsel birikim onu bulabilecek aşamaya gelmişse bu dahinin bulunduğu jenerasyondan çıkar ve bu o dahiyi ve takipçilerinin piyasa değerini en üst aşamaya getirebilir. Ancak basit bir duvar ustası veya inşaat işçisi, teknisyeni vs veya günlük sıradan işler düşünüldüğünde bunların çoğu insanlığın yaşayabilmesi için vazgeçilmezdir ve onları değersiz kılan bu işleri yapanların çok sayıda oluşudur. Bu noktada aslında basit bir belediye işçisinin doktordan daha değersiz olduğu da söylenemez. Zaten sosyalistler ve komünistler de bu olgudan hareketle lüks gördükleri bir çok ihtiyacı kısıtlamayı hak görürler ancak bu durum da üretim metotlarındaki rekabeti kısıtladığı için özgün yöntemlerin bağımsız şekilde ortaya çıkmasını engeller. (Adamın teki elmanın çekirdeğini kırmadan çıkarma makinesi yapar, satabilirse ne ala gereksiz olup olmaması konu dışı kapitalizmde, ya da astral seyahat falan)


var. Değişimin engellenmesinin lüzum olmadığı yani her türlü bireysel veya bölgesel toplulukların özerk arzularına rağmen bu bölgesel özerkliğinb veya değişim arayışının topyekün olarak toplumu kapalı sistemlere benzer şekilde mecburiyetlere mahkum etmeyeceği gibi kontrol dışı olarak yeni olanaklara açılıp daha dinamik yaşam şartlarının devam edebileceği toplumssal bir yapı mümkün. Aslında bu yapılaşma organik örgütlenmelerin ve evrimlerinin de yapısında zaten mevcut tüm canlıların. Bir Örnek: Karınca kolonisi. İnsan toplumunu oluşturan ve stabil tutup değişime direnmesine ve aslen zekası ile ters orantılı biçimde toplumsal açıdan çok yavaş değişmesine neden olan şey "yetkili" lerin varlığıdır. İnsan bilinci yetkililik yetkili, görevli temsilci gibisinden lüzumsuz kurumlara sebebiyet veren dışardan benimsetilen yapılar kurgulamıştır ve bunu kurgularken de olağan durumda insanların hiç bir şey yapmadan boş oturacakları, yetkililer ve kontrol olmaz ise birbirlerini yiyecekleri gibisinden bir safsataya sığınmışlardır. Oysa bahsi geçen bu olumsuzlukların nedeni ne insanın normalde hiç bir şey yapmadan durmak istemesi hazır yemek istemesidir ne de normalde şiddete meyilli oluşudur. Çünkü aksine bu özellikler, kurumsallaşma nedeniyle içinden geldiği gibi değil zorlama yoluyla yönlendirilmesi yüzünden ortaya çıkmıştır. Karıncalar çalışmazlar kimse onları zorlamaz doğaları gereği varolan yaşamsal tepkilerine göre devinimde bulunmaktadırlar ve buna birbirleriyle girdikleri iletişim de dahildir ve toplu olarak bakıldığında bir plana göre yönlendirilmiş oldukları sanılır ancak ortada plan yoktur planı yapan da hepsinin beraber yaratmış olduğu kendiliğinden devam eden bağımsız bir örgütlenme söz konusudur. Kraliçe karınca koloniyi yönetmez (böyle bir şey olsa diğerlerinden hatta insanlıktan daha gelişmiş bir beyni olması lazımdı) İşçiler de yönetmez. Kraliçe kraliçeliğini yapar öbürü kendi devinimini sürdürür bu farklı üretimin neye göre planlandığı konusu ise karıncaların evrimi kadar eskidir, biri buna karar vermez. Dolayısıyla da hiç biri diğerinin alanı için tehdit değil tersine sayıları arttıkça herbiri daha kolay şekilde beslenmeye ve devinmeye başlar. İnsanlarda bunun tam tersinin oluşup nüfus artışının doğa dışı toksin üreten asimetrik yani heterojen aşırı birikimlere yol açıp, ekoloji ve populasyon için sorun haline gelmesi bile bu doğal gerçeği yani yetkililer vasıtasıyla yaşamı tepeden kapalı sistemler şeklinde planlamanın sadece yıkıma neden olacağını doğanın kapalı bir stabil sistem olmadığını böyle mekanik biçmde işlemediğini ısrarla reddetmesi ve bunu kendi zeka üstünlüğü zannetmesi yüzündendir. Dolayısıyla da zekası negatif hale gelir (en salak hayvandan daha salak çünkü doğa ötesi bir negatif zeka) ve bir halt beceremez neye el atsa yüzüne gözüne bulaştırır çok güzel planlayacağım diye tutturdukça.

tabi ki... onun için "emek piyasası" diyorum zaten.
yoksa emek değeri belirleme kurulu falan derdim, ki zaten yukarıdan müdahale olsa bile bu yukarıdan müdahale de mecburen altyapıya uymak zorunda kalırdı.

Bence de var ama "karınca kararınca" yaşayıp kuracağımız 'toplumssal bir yapı' ile bir alâkası yok. Tezahür eden herşey değişmeye mahkûmdur...