Sosyalizm İşçi Kalifikasyon Eşitsizliğini Nasıl Önler?

Merhaba,

Öncelikle bu konuyu sadece sorumun yanıtını merak ettiğimden açıyorum, sosyalizmin açıklarını bulma teşebbüsünde değilim.

Merak ettiğim soru: Sosyalizm, İşçi kalifikasyon eşitsizliğini nasıl önler?

Örnek vermek gerekirse, bir fırında çalışan iki işçiden biri 1 dakikada bir ekmek yapabiliyor, diğeri 2 dakikada bir ekmek yapabiliyor. Birinci işçinin topluma sunduğu artı değer 1 birimse, ikinci işçininki 0.5 birim. Bu iki işçiye de birer birim ekmek düşer bildiğim kadarıyla. Peki aradaki kalifikasyon farkı nasıl çözülür?

--

Daha farklı yaklaşmak gerekirse, sosyalist sistemde bir fotoğrafçının ya da dağcının topluma sunduğu artı değer nedir? Düşünceme göre böyle bir artı değer yok.

Eğer sizce de yoksa, toplumdaki herkes fotoğrafçı ya da dağcı olmak isterse sistem çökmez mi? Çökmezse neden çökmez?

Eğer varsa, nedir?

--

Daha da farklı yaklaşırsak, bir doktorun sağladığı artı değerle bir gazete dağıtıcısının sağladığı artı değer eşit midir sosyalist çerçeveden bakarsak? Ben eşit olmadığını düşünüyorum. Sonuçta doktorluk kalifikasyon isteyen bir meslek, gazete dağıtıcılığı ise kalifikasyon istemeyen bir meslektir. Peki doktor olan da gazete dağıtıcısı olan da eşit ölçüde mi refahta yaşar? Benim bildiğime göre evet. Peki bu hangi açıdan adildir? Yani insanın doğasında kolaya kaçmak yok mudur karşılığında refah açısından bir artış söz konusu olmadığı takdirde? Yani büyük çoğunluk gazete dağıtıcılığı gibi daha "kolay" işleri tercih etmez mi? Sosyalizmde bunun önüne nasıl geçilir?

İnsanın ürettiği şeylerden mutlu olacağını ve dolayısıyla doktorluk ya da mühendisliğin daha çok tercih edileceğini düşünüyorsanız, insanın hobileri bunun için değil midir? Yani gazete dağıtıcısı günde bir kaç saat çalışıp geri kalan zamanında kendini geliştirse, hobilerine zaman harcasa daha mutlu olmaz mı?

Ben kendi adıma, kendimi "para"dan soyutlayarak, tek amacımın mutluluk ve refah olduğunu varsayarak bu düşüncelere kapıldım. Bana aksini kanıtlar mısınız?

bir şarapçı
bir tecavüzcü
bir taş
bir bok
ne değer arz ediyorsa
bir doctor da o değerdedir
yok bir ayrısı gayrısı fazlası

üstelik işçilik ile fahişelik arasında bir ayrıcalık yokken ve işçiyi pazarlayan sendika pezevenglik durumunda iken işçinin üreteceği sadece kir ve iğrençliktir. işçilik seks işçiliği ne değer nitelik ise odur ha bir değerdirmidir özünde değerdir tabiii....

sosyalizmin gelişmesi tümüyle aşalık komleksinden gelişen bir karşı durumdur yaratıcısı feyz aldığı efendilerin yaşayışlarıdır bu yaşantıya duyulan özlemdir. gelişimi sanayileşme rezilliği ile ve artı kemiklerin bolca çoğalamsından uçlaşmıştır. kemiklere biraz et giydirildiği zaman ve işkembe dolduğu zaman devrimin üzerine sıçılmış buda bir değerdir yanlş anlaşılmasın.

devrime ihtiyaç bulunmamaktadır başka kapıya


bir birim iki birim biricik birler
değerleri kim neye göre beirliyor
yaşayın işte yaşam bir ölçü ve kurala gelmez
paranız varsa gezin keyfini çkarın yoksa ve içiniz cızzzz ediyorsa inthar felan edin
işinize gelirse kapitalizm anın tadını çıkarmadır anlık durumlar bir rüyadır kabuslara girmeyin işte
felan fistan

kilifikasyon uyduruk bir deyimdir eşitlik yada mutlak adaleti rüyanızda dahi görmezken nedir bu hümanistik geyikler bu geyikler çok genç yada vakit geç hava sıcak

bence sosyalizmin amacı bir toplumun ihtiyaçlarını azami ölçüde karşılamaktır.yani herkesin yaşaması için gerekli olan ihtiyaçları karşılayabildiği kadar karşılmasıdır.ama kol ve kafa emeği arasındaki farklar ve bu emeklerin kendi aralarındaki farklardan dolayı olan eşitsizlikler az yada çok hizmet farklarıyla kapatılabilir.ama kafa emeği olan kol emeği, kol emeği olanın kafa emeği vardır.zaten bunlar birbirine bağlantılı olmasa gelişme sağlanmaz.

bir dağcı yada fotoğrafçının artı değeri vardır.bu toplumun gelişmesi için gerekli olan şeyi üretmesidir.fotoğrafçı fotoğraf çektiği için dağcı dağla ilgili bilgi verdiği için bir artı değeri vardır.yoksa bile kendini geliştirdği için bu mesleği yapabilir.

herkes fotoğrafçı yada dağcı olmak istemez.çünkü herkesin yapabileceği bir iş ve toplumun ihtiyacı vadır.o yüzden sistem çökmez.

bir doktorun yada bir gazete dağıtıcısının sağladığı artı değer aynı değildir.azami ölçüde aynı refahta yaşarken, ürettiği artı değer farkından dolayı az yada çok aynı refahta yaşamaz.mesela herkesin evinin aynı refahta olması adaletsizliktir.işte bu farklardan dolayı insanlar tam tersi zor olanı tercih edecektir.

Sosyalizmin tek bir amacı...
Kaydırır o tepenin yamacı...
Gel yanıma gel, hadi gel birader
Kol emeğine hep kol kadar girer
Sosyalizm bir kavram, olmaz öyle amacı
Sos koymazsan, artı değerin sonu hep acı
Kuru kuru ütopya yenmez, biraz cerez ver
Acaba kimdir o zat, gider zoru tercih eder
Ama her sosyalistin olabilir bir amacı
Nar gibi kırmızı, olur oligarşi baş tacı
Bağlamanın bir düğümü, istersen sen ye o üzümü
Güleryüzler yemez 'ütopya' diye o boktan güdümü

peki senin bunu yazmaktaki amacın neydi?

anladım ama herşeye muhalefet edeceksen neyi savunacaksın?sosyalizme bir alternatifin varsa söyle.birde anarşistlerin çoğunun sosyalist olduğunu hatırlatırım.artı değer sömürüsünün olmadığı sosyalizm dışında bir düşünce varsa söylede öğrenelim.

Sanki bir boka yarayacakmış gibi daha önce bin kere yazılıp söylenenleri tekrarlayayım:

- Birşeyi savunmam mı gerekiyor illaki? İnsanca yaşamak için dünyayı kurtaran adam olmaya soyunmak mı gerekiyor?
-- Sosyalizm bir alternatif mi? İnsan onurunu incitmede kapitalizmden aşağı kalır yanı var mı?
--- Anarşi ve sosyalizm biraraya gelemez. Şaşkınlar hernakadar kendilerini "anarşist-sosyalist","faşişt-anarşist" ya da "kemalist-anarşist" vs. ilan etseler de eşyanın tabiatına aykırıdır. Faşizm, kapitalizm, sosyalizm, korporatizm vb. ideolojiler bir devletin varolmasını ve meşrutiyetini öngörürler. Sadece devletin meşrutiyetinin sebebi ve o devletin kimlerin kontrolu altında olması gerektiği konusunda ayrılırlar. Anarşi ise devletin meşrutiyetini kabul etmez. Tabii otoritenin meşrutiyeti de kenefte o zaman
---- artı değer sömürüsü sosyalizmin pratiğinde dibine kadar vardır. Teorisi kulağa hoş gelse bile insan faktörünü bir türlü doğru hesap edemediğinden evdeki hesabı çarşıda hep iflas eder. Sosyalizmin hep ismi kalır cismi gider, baskılar baki kalır-kaçıp kurtulabilen uzar gider.
Artı değer sömürüsü 'herkese bir beden' düşünceler ile değil, yeri geldiğinde elini kalbine koyup adam gibi davranmak ile eşitlenir. Bunu da anladıysan "anladım ama,anladım ama" diyerek sosyalizm salataları doğramazsın.

hiç

mesaj kısa

sosyalizm eğer gelecekse kaf dağının ardından gelmeyecek, kapitalist toplumun bağrından doğacak. ondan evrilecek. kuyruğu düşse de kuyruk sokumu hala var olacak.
insanlar eşit değildir. birinin kafası hiç çalışmaz, birisi gece nöbetleri tutmayı göze alamaz falan... kapitalizmin rahminden yeni çıkmış bir komünist toplumda, her ne kadar sınıflar olmasa da,yani kimse kimseyi sömürmese de, herkes topluma yaptığı katkı kadar toplumdan geri alsa da... herkes aynı koşullarda yaşamayı hak etmez elbette. peki kimin ne kadar katkı yaptığı, ne kadar değer yarattığı nasıl ölçülecek. 'değer'i belirleyen şey sadece ve sadece arz-talep ve piyasadır.

emek piyasası emek türlerinin değerini belirler. az rağbet gören, veya sadece zeki yada güçlü insanların yapabilecekleri işler daha fazla değer yaratıyordur, herkesin yapabileceği sıradan işler daha az değer yaratıyordur. olay budur.