Komünist Edebiyatı

Komünist zihniyetin ve lisanının daha kolay anlaşılmasına yardım maksadiyle,aşağıya bazı komünist kelimeleri ve bunların komünist edebiyatındaki mânaları kaydedilmiştir.Lin Yutang'ın komünizm eleştirisi yapan "Gizli İsim"kitabından bir bölüm.Komünizm sözlüğüde diyebiliriz, oldukça uzun ben bazılarını yazıyorum.

1.İŞÇİ HÜKÜMETİ-Bütün işlerin işçiler tarafından görüldüğü bir hükümet.
2.DEMOKRASİ1)Halkın, halk için ,halk tarafından öldürülmesini tesbit eden bir usul.
(2)Diktatörlük yerine kullanılabilen bir kelime;mesela halk demokrasisi,halk diktatörlüğüne eşittir.
(3)Öyle bir hükümet şekli ki,demokratları(Amerika'da)kazanırsa,cumhuriyetçi liderler San Quentin'i boylarlar ve şayet cumhuriyetçiler kazanırsa,demokrat liderler Alaska maden ocaklarındaki kitlelere katılırlar.
3.DEVLET-Gizli polis ve emir altındaki adliyenin büyümesiyle,tabiî olarak sessizce yıkılan siyasi bir varlık.
4.SEÇİMLER-Tek atlı bir yarış.
5.HALK DÜŞMANI-Vurulup öldürülmeleri muhtemel fertler,Politbüronun,sarmısaksız daha iyi oluyor demesinden sonra,pilici hâla sarmısakla yemekten hoşlananlar grubu dahil.
6.KONGRE-Önceden karar verilmiş bir şeyi,ittifakla kabul etmek için,gayrı muntazam bir şekilde toplanan parlâmento veya parlamento oturumu.
7.PROLETARYA DİKTATÖRLÜĞÜ-Gerçekte,proletaryaya dikte ettirilen ve üstelik,proletaryanın hoşlandığı bir ifade.
8.PROLETARYA-Cemiyetin en devrimci sınıfı addedilen,işlere tabî,bağlı olduğu derecede samimi olan ücretli işçiler sınıfı;eski deyimle -devlete tek faydası-işçilerle askerleri teşkil edecek-nesli yetiştirmek olan halk sınıfı-.Buna göre,akıllı proletarya,sırf böyle kabul edildiklerini bilen proletarya,kahraman proletarya,en az yiyecek yiyip en çok çalışanlar,yıkılan proletarya,en çok yiyip en az çalışanlar,uluslar arası proletarya dayanışması ise bütün milletlere mensup işçilerin,yabancı bir memleketten emirler almayaya istekli ve birlik oluşlarını anlatmaya yarıyan istisnai güzellikte bir deyim.
9.EKONOMİ-Merkeziyetçi siyaset.
10.YOLDAŞ-Patron;sakınmak mecburiyetinde olduğunuz insan.

Herkesin hayalgücü tükendiğinde artık hiçkimse dünya için tehdit olmayacak ...

saçmalik.

önsözünden gerisi okunmamış tozlu bir kitabın, satır arasında saklı kalmış yaraya dokunabilmektir bir insanı anlamak.

komünizmin yalnızca bireyler arası eşitliği sağlayabildiği devlet birey adaletsizliğine ise adaletsizlik kattığı yorumunu çıkardığım bu alıntı tek kelimelik bir eleştiriden fazlasını hakediyor olmalı. en tepedeki khaos.info logosunun yanındaki nietzsche logosundaki gibi "buz gibi" büyük yalanı dökülür dudaklarından devletin. erkin binbir türlü toplanışından yalnızca biridir komünizm de. kan, diktatörlük ile başa gelen bir avuç düzenin gizli polisleriyle baskıyla korudukları düzenlerine yönelen bazı eleştiriler hiç de haksız görünmüyor.

Kansız bir devrim varsa lütfen nasıl olacağını bana da anlatın? Dünyayı en az on sefer yok edecek nükleer silahlara sahip mülkiyet rejimlerinin bizim ultra sivil/barışçıl muhalefetimizle nasıl dize geleceğini düşünüyoruz acaba? Dünyada o yolla bir hükümet bile devrilmezken biz rejimleri nasıl devireceğiz yada dönüştürecek? Tamam, komünizmin tarih sayfalarında en az Kenan Paşa kadar az çatlak adam gelmemiş;ancak barışçıl olan nasıl gelecek asıl sorun bu?

mülkiyetçilerin silahları ve insanların kanları araç ise devrime amaçtan uzaklaşmış olunmazmı? bir yol için düşünmeyi bırakıp kan mı dökmek gerek devrim için? silahlar yeterince acıtmadı mı şimdiye kadar, yoksa barış için daha mı çok savaşmak gerek bekaret için düzüşür gibi?

Araç olduğunu söyleyen kim? Ben sadece sizin barışçıl, ultra humanist geleceğinizi nasıl kurgulayabileceğinizi merak etmekteyim? Tepenizde nükleer silahlar var sayın Greenalp, ne yapabiliriz? Kaldı ki savaştan yalnızca topla tüfekle olanı anlamayınız; alanlarda yaratılan baskın talepler de savaştır.

Sizin taktiğiniz nedir? Çözüm ne? Kansız, şiddetsiz ve iktidarsız bir gelecek; ama nasıl? Kan görmekten zevk alan psikopat ruhlu bir cani değilim elbette, tek bir insan hayatı bile son derece önemlidir; peki ama kapitalizmin yarattığı yoksulluk ve çevre felaketleri yüzünden her gün ölen binlerce insan da savaş suçlarından sayılmaz mı? Şiddet yalnızca kaba ve çıplak güç müdür? Aç bırakmak, sefalete mahkum etmek şiddet değildir? Bana aziz İsa olmayı mı öneriyorsunuz? Sivil yada total itaatsizlik midir çözüm? Yani somut bir çözüm?

sn. albatross savaştan yalnızca topla tüfekle olanı düşünerek söyledim toplumsal baskı ve taleplerin savaş olmadığını düşünerek. bir taktiğim yok elbette, herkes tarafından kabul görecek bir şey olsa lafı dolandırmazdım.
şiddet üzerine söyledikleriniz için de insanları aç bırakmanın onları yoksullaştırmanın ve tabii ki kanlarını akıtmanın şiddet olduğu kanısındayım. bir yerlerde birileri ötekiler tarafından öldürülürken engel olmamak, eylemsiz kalmak da şiddettir en az aktif şiddet kadar. öte yandan duvara cama otomobile bankaya fabrikaya seçim afişlerine heykellere herhangi fiziksel uygulamayı şiddet olarak görmemekteyim.
kapitalizm hakkında söyleyebileceğiniz olumsuz ne varsa kabul ederim, ancak benim sorunum güç odaklarıyla ve otoriteyle.
kanın şiddetin gücün olduğu her yerde iktidar da vardır. aziz aziz kuzu kuzu yaşama devam etmeyi tabii ki savunmuyorum. dediğiniz gibi itaatsizlik çözüm olabilir. bugün yoksullaştırmaların devam etmesini sağlayan şeyler silahlardır. en azından savaşın insani kaynakları şiddet karşıtları tarafından kurutulursa kan dökmeyen aktif halk daha çok söz sahibi olabilir.

Sevgili ve sayın arkadaşım
Asıl sorun şu; mevcut olana radikal ve kökten yaptığınız her yerde ve zamanda kan akacaktır. Sistemin egemenleri senin benim bizlerin, onları eleştirilerle barışçıl eylemlerle yavaş yavaş yerin dibine oturtmamıza müsade etmeyecekler; her türlü provakatif girişime başvuracaklardır. Hapislere atacaklar, sansür koyacaklar, askere alacaklar, işkence edecekler, F tipleştirecekler, aç-yoksul bırakacaklar vs vs...

Şiddet bir zaman sonra sizin varlığınızı korumanıziçin kaçınılmazbir gereklilik olacaktır. 70'lerde yaşanan buydu sayın Greenalp. Toplu katliamların olduğu yerlerde insanlara itaat etmeyin, barışçıl gösteriler yapın denilemezdi. Her eylemsellikte bir parça şiddet ve güç ortaya çıkacaktır, siz istemeseniz de çıkacaktır. Üniversitelerde halay çekmenize bile gıcık olan insanlar, sizin üstünüze saldırdığında illa ki kendinizi koruyacaksınız...

bu da ne demek oluyor simdi? ne tur bir sacmaliktir bu? batida insanlar komunizmin ne demek oldugunu bilmezler ama sorarsaniz baslarlar anlatmaya, neden sonra anlarsiniz ki aslinda stalinizm den bahsetmektedirler. gidin ciddi bir universiteye komunizm bahsinde ne marx in ne de engels in adi gecer. komunizm sozlugu(!) dedigin sey rahatlikla stalinizm sozlugu olarak okunabilir. boylelikle kavramlara da haksizlik etmemis oluruz. tabi bu arada bir de kapitalizm sozlugu yazmamak icin hic bir neden yok. mesela ekonomi basliginda alayci bi sekilde merkeziyetci siyaset denmis ya, ingilterede akli basinda adamlarin kapitalizmi acikca -hem de bbc de- yerden yere vurdugunu ve neoliberal politikalardan derhal vazgecilmesi gerektigini bas bas bagirdigini soylesem yada o merkeziyetci siyasetten azade keyfine gore is yapan bankacilarin al kaide terroristlerinden cok cok daha tehlikeli oldugunun ilan edildigini soylesem bilmem inanirmisiniz/

olmadi uveyik!

I am dying, Egypt, dying:
Give me some wine, and let me speak a little...

Pratiğe yanlış dökülmüş ya da pratiğe döküldükten sonra yanlışlıklarla iç içe olmuş bir komünizmi eleştirmek elbette ki yanlış bir şey değil. Bunu yaparken başka yerlerde pratiğe doğru geçmiş, yanlışlara sapmamış olanlarını da göz ardı etmek, art niyet demektir, gaflet demektir. Zaten ortada terimlerin bolluğu, anlam kargaşaları almış başını giderken(ki kendimi de buna, bu yazımdaki yanlışımla katıyorum); kafaları daha fazla bulandırmak, olayı hamaset-slogan boyutuna dönüştürmek, yapılabilecek en basit şeylerden biri. Yukardaki yazıyı bir eleştri olarak almak isterdim ama kavram kargaşası son bulmadan (bu topraklarda bunun uzun süreceğini de tahmin ediyorum) ilgilenmeyi de düşünmüyorum.

Her neyse, konuşma sanki biraz "araç" konusuna kaymış nasıl olduğunu anlamadığım bir şekilde. Araç olarak "kan"dan bahsedilmiş. Beni kan tutar o yüzden okuyasım gelmedi ama ne denmek istediğini anladım(ki aslında okudum da). Kanın yeni kanı istediğini düşündüğüm için bu yolu uygun görmemişimdir ezelden beri. Hem beni de kan tutar zaten. Bu yolda Gandhi'yi kendime yakın buldum, ha belki konudan uzak olabilir ama felsefesi, mevzubahis "araç" olmanın yanında insanlar için bir felsefe de olabilir, olmalı..

Tartışmaya devam, sanırım başlık taşınabilir..