Ey benim okuyup araştırmayan halkım :

Tayyip Diyor ki ; Ey benim okuyup araştırmayan halkım :

1- Şehidinize hakaret ettim, anlamadınız

2- Ermeni yahudi demeden ülke varlıklarını sattıp, egemenliğimizi
devrettim, anlamadınız

3- Kendi ülkemi bölen projenin Eş Başkanı'yım dedim, anlamadınız

4- Erbakan bile 'AKP' yi siyonistler kurdurdu' dedi ki doğru, anlamadınız

5- Türkiye yi katmerli bir borcun altına soktum, toprakları
sattım,anlamadınız

6- Barzani ve Talabani ile kolkola girip kendi askerimizi dışladım,
anlamadınız

7- Din, müslümanlık,islam dedik 4 yıl boyunca rekor sayıda kilise
açtırdım, bu nasıl müslümaklık demediniz ve yine anlamadınız.

8- Ogluma acık acık gemi aldım, alenen 4 senede onu da trılyoner yaptım
anlamadınız

9- Malıye bakanıyla elele verıp yedı sulalemıze yetecek paraları goturduk
anlamadınız

10- Teroristbasına sayın dedim anlamadınız

11- Ulkeyi en yuksek faizle borçlandırdım anlamadınız

12- 2002 dekı secım oncesi dokunulmazlıkları kaldıracam diye yalan
soyleyıp sonra bı daha lafını bıle etmedım anlamadınız

13- Derdini söyleyen vatandaşa ...iktir çektim anlamadınız

Üstüne üstlük bütün bunları tembel muhalefette size iyi anlatmayınca,
sandıktan hooop ben çıktım. Şimdi bir 5 yıl daha sizleri ben sevmeyim de
kimler sevsin. Bu 5 yılda da yapacagımı yaparım, ondan sonra ister seeeç
ister seçme.

Nasıl olsa kalkıp yüzünüze sövsem yine %30 alırım .

Canım koyunlarım benim

HERE'S OUGHT TO HELL OF AN ANOTHER PLANET.. GEÇMİŞİME TÜKÜRÜP GELECEĞİMİ ÇİĞNEDİM,DÜNYAYI BİR OYUNCAĞA ÇEVİRDİM..

dun aksamdan sonra % 60 ı bulmustur herhalın
hayırlı olsun..

çabuk unutan bir toplumuz. tabii ki bulmuştur..

HERE'S OUGHT TO HELL OF AN ANOTHER PLANET.. GEÇMİŞİME TÜKÜRÜP GELECEĞİMİ ÇİĞNEDİM,DÜNYAYI BİR OYUNCAĞA ÇEVİRDİM..

yok daha neler..

bence de yok daha neler,bizim insanlarımızda bu kafa varken %80 i bulmuştur.

aşk çabalamadan yaşanmaz,felsefe saçmalamadan yapılmaz...

milliyetçi-muhafazakar eleştiri ve naçizane tespitler için teşekkürler.
hala neden yüzdelerle oranlarla akp ile kafa yorulduğunu anlamıyorum. sanırım birçoğumuz ilk anda büyük resmi görmekte zorluk çekiyor. küçük resimde boğuluyoruz yıllardır. bugün tek derdimiz akp/rte yarın ne olaca bkp/ste. benim tanık olduğum kadarıyla siyasi eleştiri düzeyimiz fikirler ve fikir üretme kanalları üzerinden ilerleyemiyor bir türlü. yetişebildiğim siyasi süreçte ilkokul çocuklarının da 70 yaşındaki yetişkinlerin de düşünceleri necmettin tansu mesut bülent ve şu an hatırlayamadığım birkaç şahsiyet ve icraatları, harcamaları, bireysel hayatları üzerinde odaklandı. bazılarının birkaç sözü, bazılarının yaşantılarıydı bizleri etkileyen. ancak hep gözardı ettik kendi yetiştirdiğimiz bireylerin içinden çıkan bir insanı yüceltip bir lider yarattığımızı. liderler beslenirken bizim -temelinde korku yatan- inançlarımızdan, bizler nasıl kullanıldığımızı anlayamayacağımız kadar meşguldük. kaç kişi bir spor karşılaşmasını bütün hayatını bir kenara bırakıp izlemedi, aramızdan kaçımız televolenin arkaplanında çalan müziği bilmiyoruz, ya da kaç kişi bbg evindeki insanların adlarını tamamen unutabildi?
tek düşündüğümüz heyecanla saçılan tükrüklerin arasından gürleyen naralar. boş sözlerin sarfedildiği mitinglerde zübükzadelere hep birlikte alkış tutup övgüler yağdırıyoruz. hiçbirimiz daha iyi bir şey üretebilmek için çalışmazken her aykırılıktan doğan korkumuzdan itibaren hep birlikte arpacık ve gez ile doğrusal duracak bir göz aramaya başlıyoruz, ona kayıtsız şartsız yetki ve güvenle sarılarak. ve gözden kaçırıyoruz 7 kere gönderilenin 8 inci kez geri dönebileceği gerçeğini.

yüzdeler, korkular, önyargılar, istatistikler ve alternatifler tamamen anlamsız. dönel kavşağın etrafında gözü bağlı seğirtiyoruz demokrasi sayesinde ne mesafeler katettiğimizle övünerek.

boşuna uğraşıyoruz. bugün o yüzde 60 almasa diğeri alsa %60ı ne değişecek hayatınızda?
asıl sorun kendimize güvenmememiz. kenimizi bizi yönetebilecek herhangi birinden daha salak görmemiz. kendi bireysel eğitimimizi, gelişimimizi gerçekleştiremiyor olmamız.
her zaman bir efendiye mi ihtiyaç duyacağız? düzen düzen diye inleyen biz sıkılmadık bir türlü düzenler düzmekten sıkılmışken...

evet halk bunlara yine aldandı peki aldanmayan sizler neler yapıyorsunuz ki... halkı suçlamaktan başka...

Bizde ve doğu toplumlarında siyasetin temel argümanları demagojik-hamasi nutukların ötesine geçmiyor maalesef. Kapitalizmin küresel egemenliğini tesis ettiği şu günlerde, batıda da benzeri argümanlar oldukça popüler; ancak, siyasetin ana gövdesi bellidir. Ortada bir gelir pastası var ve biz bunu kimin adına nasıl kullanacağız? İşin asıl tehlikeli kısmı ise, siyasal pratiklerin ''ulus'' kimlikleri üzerine yaslanıp siyaset alanının kimliklere hapsedilmesi. Egemen resmi devlet ideolojisinin modernist ulus-devlet burjuvazisine yaslanması diğer siyasi aktörleri bu anlamda mazur görmemeli. AKP ve türevlerinin siyasal pratikleri yıllardır bellidir. Meclisteki partilerin programları ve yapmak istediklerini okuyun, bazı ayrıntılar dışında hepsi aynıdır. DTP biraz dışarıda gibi görünse de, o da en nihayetinde liberal-ulusçu bir siyasal pratiği iyice ayyuka çıktı. Buna alternatif olacaksak halkın asgari ortak çıkarları üzerinden demokratik, halkçı radikal bir muhalif hareketi başlatabilmek sorun. Sisteme ve resmi ideolojiye muhalif tüm sol-demokrat anlayışların ortak hareket edebilmesi önemli. Anarşistiyle, sosyalistiyle, demokratıyla hasılı tüm muhalifleriyle... Ortak hedefler bellidir. Piyasalaştırma, işsizleştirme, yoksullaştırma, milliyetçi-mukaddesatçı kıskaçlar, özelleştirme gibi hayati ve acil sorunlara pratik çözümler bulunup ortak hareket edilebilmeli. Bu da elbette, halkın gündelik sorunlarına cevap olabilen, halkın gnlük sorunlarını gündem yapabilen ortak hareketlerle mümkün. Önümüzde eğitimin,sağlığın,sosyal güvenliğin piyasalaştırılması gibi acil sorunlar dururken muhalefet yapan,düşünen insanların bu gündemlerin dışında kalması düşündürücüdür. Türkiye siyaseti hep belli başlı bazı konulara hapsediliyor maalesef. Türban, Ermeni sorunu(ki özür kampanyasına destek verdim), kürt meselesi, laiklik vb konular dönem dönem ihtiyaca göre gündeme getiriliyor. Bu suni gündemlerin piyasaya çıktığı her günün ertesinde bir bakıyorsunuz ki, araya alelacele bazı yasa ve tasarılar sıkıştırılmış. Bakınız Finansal Krizin ayyuka çıktığı günlerde medya ve basın eliyle konuşulan konulara? Davostaki Erdoğan kahramanlığı(!).
Siyaset son tahlilde bir ekonomi-iktisat ve egemenlik sorunudur. İnsanları siyasal olanın içine çeken, temel güdü ekonomik ve sosyal kaygılarıdır. Din, türban, laiklik, milliyetçilik, sosyal sorunlar gibi konuların üstünü kazıyın altından iktisat çıkar. Dincilerin derdi cidden ''asr-ı saadet'' düşleri midir yoksa kendi burjuvazilerinin iktidarı mı? Ya milliyetçiler? Türk ırkını yüceltmekten anladıkları sakın kendi sermayelerin bekası olmasın? Ya liberaller? Özgürlükten tüm kasıtları sermayenin özgürce hareket etmesi-egemen olmasından gayrı nedir ki? Sosyal demokratlar? Onların da yandaş sermaye grupları yok mu? chp yada dsp özelleştirmeye karşı mı? Eğitimi piyasalaştırmayacak mı?
Aslında siyaset parlamenter sisteme mahkum mu? Burjuva siyaset araçlarıyla halkın gündelik ve acil sorunlarına cevap verebilecek bir siyasetin yaşama geçmesine gerçekten izin werilir mi?

Hep birlikte hareket etmek elbette gerekli... ama bu sistem mit ile jitemi ile medyası ve mafyası ile öyle örgütlenmiş ki bu sistemin yarattığı gündemlere takılmamak için bu toprakları iyi tanıyan bir stratejiye ve taktiğe ihtiyç var... ancak ne anarşist harekette nede sosyalist harekette böyle bir stratejinin olmadığını görüyoruz ve tüm bu hareketlerin burjuva siyasetinin gündeminde kuyrukçuluk yaptığı malum... burjuva siyaset 24 saaatte bir gündem değiştiriyor ve kullandığı medya ile bu siyasetini her yere ulaştırabiliyor...hatta kendine demokratım diyen devrimciyim diyen insanları bile etki altına alabiliyor... burda iyi düşünmek gerekiyor ve albatros seninde dediğin gibi tüm sol hareketlerin içinde bulunduğu bir 3. cephe açılması gerekiyor...

Kuyrukçuluk iddiası biraz ağır kaçmış ama; kısmen haklılık payı olduğunu düşünüyorum. Onun için de, ''halkın asgari ortak talepleri'' olarak nitelendirdim. Öncelikle bunların belirlenmesi gerekiyor. Birçok sosyalist oluşum mücadelenin teorik boyutuyla boğuyor gündemini. Ki yapılan analizler, gündelik-acil ihtiyaçlara cevap vermekten gayrı afaki, zaman zaman da mesnetsiz değerlendirmeler. Aslında acilen karşıt bir sol-muhalif kültür yaratmalıyız. Rant çevreleri, burjuvalar elbette mitiyle, jitemiyle, medyasıyla her türden manipülatif hareketlerde bulunacaktır; ancak, buna cevap yine karşıt bir kültürel-düşünsel duruştan geçiyor. Anarşistler de bu noktada ciddi katkılar sunacaktır bize. Egemen medya kendi gündemini dayatsa da, işsizlik, yoksulluk, piyasalaştırma tüm hızıyla sürüyor. Bu durumda tekrar bir türban polemiğiyle karşılaşmak mümkün. Türban olmadı Ermeni sorunu. O olmadı Kıbrıs. O da olmadı dış politika imdada yetişecektir Siyaset bu yüzden meclise ve partilere hapsedilemez. AKP ve liberal politikalarına karşı çıkmak bir farzdır; ancak, bunun karşısına düzgün, daha sivil bir mücadele koymalıyız.