DİNLER GERÇEKTEN YALANMIDIR

Arkadaşlar son günlerde kafama bir soru takıldı. Materyalizme ve Ateizme göre bizler bir yaratıcı olmadan kendiliğimizden tesadüfler sonucu oluştuk. Tanrı ve dinler bir yalandan ibarettir.
Sorun şurda;
1)Madem tanrı diye birşey yok insanlar neden bunun olmadığını son yüzyıllarda fark etti? (Demokritosu ve çok eskiden beri var olan bazı felsefi akımları ele almayalım çünkü bilimsel teoriler son yüzyıllarda ortaya atıldı)

2) Nasıl oluyorda farklı zaman ve yerlerde kendini peygamber diye adlandıran bir çok insan ortaya çıkıyor ve hepsi aynı şeyden bahsedebiliyor ve aynı sonuca varıyor ve aynı tanrıdan bahsedebiliyor ?

3) Eğer peygamberler gerçekten yalancıysa neden kendilerini böyle bir yalan uydurma gereği içinde buluyorlar? Ve bu nasıl bir yalandır ki milyarlarca insanı kandırabiliyor?

Ne Mutlu Milletsizim Diyene!!!!!!!

1) Birey üzerindeki ağır toplumsal baskı son birkaç yüzyılda hafiflemeye
başladı. Ama örneğin benim gibi dini eleştiren dinsizlere recm cezasını
uygulamak isteyen önemli sayıda kişi var ülkemizde.
2) İlkel kabilelerde peygamber ortaya çıkmış mı?.. Kültürel etkileşim, yayılma
ile benzer dinler ortaya çıkmıştır. Tanrı Zeus'un oğlu Herkül'ü hikaye olarak kabul
edenler aynı şey İsa söz konusu olduğunda neden yan çizer, ikisi de aynı özellikte
değil mi ? İsa Zeus'un daha gelişmiş bir versiyonudur, ikisi de insanlık için
çalışan kahramanlardır vs...
3) Muhammed yahudiliği ve hıristiyanlığı iyi bilen zeki bir tüccardı 23 yıl bir
dinin kurulması için yeterli bir zaman. Düşünsenize adam evlatlığının karısına
göz koyuyor ve bir süre sonra bu işi çözen bir ayet iniyor... iyi iş. Sonrakilere de
gelsin halifelik yani devlet yöneticiliği, hatta iktidar için çıkan kavga sonucu
şii-sünni mezhepleri ortaya çıkmış.
Dünyanın yuvarlak olduğu ve güneşin çevresinde döndüğü ne zaman anlaşıldı?
Kuran da bu da var mıydı yoksa? Koca göbekli, kalın enseli din alimleri neden
bilmiyorlardı bunu?

1. Bir kısım insan elbette, tanrıya inanmadı. Sonradan ortaya çıkan bir şey değildir. Teistlerin, ifade özgürlüğüne inanmamaları ve saldırgan tutumları dolayısı ile pek açık değildir bu. Günümüzde internet bize bu olanağı vermiştir. Dikkat ederseniz, Türkiye'de hala, internet dışından (gerçek hayatta) inançsızlığını söyleyebilmek cesaret işidir.

2. Korkudan. Aynı şeyi söylemiyorlar, ortak noktaları bilinmeyen şeyleri açıklamaya çalışmaktır. Güneşe taparlarken, güneşin açıklanmasıyla yok olmuştur bu. Tanrı; bilinmeyenlerden ve korkaklıklardan beslenir.

3. Bu narsist bir kişilikten, şizofrenik hastalığa kadar uzanabilecek sebeplerdir.Tabi bazıları sadece kişisel çıkar için yapmış olabilir. Hatta yalanlarına kendileri bile inanmış da olabilir.

dinlerin yalan olduğunu söylemek de yalan olurdu...
tanrı vardır "ben" de ve "sen" de dir
peygamber denilen kişilerde bügünün sürü başlarıdır
kullarda sürüdür...

değişen sadece bir hiçlikden ibaret

1)Madem tanrı diye birşey yok insanlar neden bunun olmadığını son yüzyıllarda fark etti? (Demokritosu ve çok eskiden beri var olan bazı felsefi akımları ele almayalım çünkü bilimsel teoriler son yüzyıllarda ortaya atıldı)

Öncelikle sorunu doğru sormuyorsun, tek tanrılı dinler çıkmadan binlerce yıl önce ilkel dinler vardı. Tek tanrılı dinleri ele alan bir konuda da yukarıdaki soruyu sorman tamamen gereksiz olacaktır, her halükarda tanrısal varlığın yokluğunu nasıl yüz yıllar sonra fark etti olarak alıp öyle cevaplıyorum.

İnsan, korktuğu şeye taptı. Önce ateş, sonra güneş, sonra tanrıları insan şeklini aldı ve son olarak abstraktlaştı ve daha sonraki evrede en üst seviye olan korkuyu anlama anına geldi, bu da atheizm olarak ortaya çıktı.



2) Nasıl oluyorda farklı zaman ve yerlerde kendini peygamber diye adlandıran bir çok insan ortaya çıkıyor ve hepsi aynı şeyden bahsedebiliyor ve aynı sonuca varıyor ve aynı tanrıdan bahsedebiliyor ?

Yine tek tanrılı dinlerden başlamışsın anlatmaya, basitçe bu insanların geçmişine bakarsan yeterli derecede çevreyi tanıdıklarını fark edersin ve bu dinsel oluşum sürecinin de tek tanrılı dinlerde yıllar aldığını görürsün, özetle amcalar destekli sallamışlar. Bu gün de böyle bir şey yapmak pek mümkün, Kuran değiştirildi ve Muhammet son peygamber değildi, son peygamber benim diye ortaya çıkmak son derece mümkün.

3) Eğer peygamberler gerçekten yalancıysa neden kendilerini böyle bir yalan uydurma gereği içinde buluyorlar? Ve bu nasıl bir yalandır ki milyarlarca insanı kandırabiliyor?

O kadar insan dünyanın düz olduğuna da kandı, jetonun köşeli olduğunu tahmin ediyorum ki insanların ne kadar kolay kandıklarının pek de farkında değilsin. Bu insanların uydurdukları yalanlar, onlara her şeyi kazandırdı demek yeterli, yani hiç de fena bir şey değil sağda solda yalan söyleyip üstüne de insanların sana gıpta ile bakmaları.

Evet mesela insanlar güce de taparlar, bu nedenle onları aşağılayanların etrafında tarih boyu pervane olmuşlardır. Bunu farkedenler de olayı bolca ve "olur olmaz" kullanır. İnsanın bu sığınma ve güçlüyü kabul etme ihtiyacına bir bakmak lazım. Nevroz çeşidi değil de nedir? Sonuçta taşkınlar gizlenenleri ezer, çekilmişler de arada bezer.

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Din insanlığın kendi başına sardığı en büyük kötülüktür.

efendi bulma ihtiyacı..
suçu başkasına atma güdüsü..

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

1) Adalet ihtiyaçları giderek bir süredir ama en keskince yaklaşık 1700lerden itibaren bugünkü halini almak üzere evrimleşen acımasız ve vahşi kapitalist düzen yüzünden talan edildiği için. Yabancılaşma artık geri döndürülemez şekilde başladığı için. İnsan kendini insan tutma şansına sahip yegane güç olan doğadan uzaklaştığı için. Tanrıyı sorgulayanlar avcılardan ya da çiftçilerden çıkmamıştır. ergün "baskı azaldı" demiş, fanatik din olarak alırsak "entelektüel" toplumlarda evet, ama vicdani baskı suni olan bu baskıyı geçer ve de şimdi geçti. Şimdi "düşünebilen" beyin artık soruyor ve bulduğu kısır yanıtlardan tatmin olmuyor. Öznel bir örnek vereyim: bir kadın olarak bana kimse erkeğimle seviştikten sonra mutlaka temizlenmem gerektiği konusunu ahlakla ya da dinle açıklayamaz, çünkü çıkış noktalarına hijyeni değil, ahlaksal bir kirliliği yerleştirmektedirler.

2) Peygamber diye bir şey olmadığı ve hatta din diye bir şey olmadığı için. Bunlar yüzyıllardır gerek üst gerekse albeyinle kuşaktan kuşağa aktarılan bilgiler. Kimse neden Asya ya da Avrupadaki birşey Amerikada da var demesin, sanki Amerikaya insan nereden gitti? Eskiden şaman olan Türklerin inancının neredeyse tamamını hatta daha da geliştirilmişini Kızılderilerde bulabilirsiniz. Su, hava ve toprak, kısaca yaşamın "öz"ü kutsaldır. Bence çok tanrılı dinler daha masum. Bu kutsallığın temizliğini tek tanrı kavramının inanılmaz faşist tekeli bozdu (bu da Tanrı falan değil, = insan egosudur bana göre), Peygamberlerin sahiden yaşayıp yaşamadıklarını bilmiyorum, olay efsanelerden ve manipüle edilen tarihsel ! verilerden mütevellittir, "gerçekten" kanıt var mı? musevilik, İslamda ve İsevilikte ise yazılı olandan ziyade yorumlar gündemdedir. Zaten aslında bir de kutsal metinlerin sembol dili ile okunması gerektiği konusu vardır ki oraya belki de hiç girmemek lazım...

3) Peygamber olmadığına göre zoru da olamaz. Çıkar noktalarından ise bahsedilebilir. Dinlerin durumu tıpkı benim kendime yaptığım toplama ve yarı ansiklopedik site gibi: işine ilerde yarayacağını düşündüğü herşeyi (genetik kod ve bilgi) aktarmış ve kullanmış. Kendini peygamber diye niteleyen insanlar sahiden de vardı diyelim; ama Bush da vardı... Şimdiki topraklar o tohumu yeşertmiyor belki, zamana göre göreceli düşünmek lazım: her peygamber zulümün ortasına gelmiştir. Hiçbir müreffeh toplum zamanında bir peygamber yok. Neden? Romalılar en müreffeh zamanlarında zina ve savaş yapıyorlardı. Bu "doğru" muydu peki? Kör müdür bu Tanrı yani, Calligula ile Aggripina'yı bilmiyor mu? (heh, ne farkedecek Tanrı için desenize, Adem ile Havva'dan sonrakilerin durumu neydi peki? Şu halde ensest neden olmaması gereken bir şeydir?? Yakası açılmadık küfüre az kaldı, ama yine de direneceğim!) "Neden tüm kahrolası peygamberler Orta Doğu'dan çıkıyor" sorusu bence çok daha yerinde olurdu. Neden pislik Roma'ya veya ortalığı kesen Vikinglere veya Timur'a falan değil de hep bu dediğim yere düşmüşler bu peygamer iddiasındaki zatlar? Aşırı ilginç bir durum yani. Ve en fanatik takipçilerinin de halen daha yoğunluklu olarak bu bölge civarında toplanmaları da bir tesadüf mü? Neden mesela müslüman olan Amerikalıya son derece ters bir şeydir Arabistandaki tek gözlü çarşaf uygulaması? Neden Avrupa ve Amerika'daki kişiler örtünmeden (hahhhh neden örtüneceklerse artık) kendilerini "normal" addediyro ve buna normallik anormallik atfetmiyor, yine de benimsemiyor?

velhasılı, Din, cin fikirli ama mükemmel olmayan bir icattır. ben ise ateist değil, sanırım agnostiğim: Din yoktur ve Tanrı olabilir. Hem varsa da vardır, başkasına karışmayan Tanrıdan kime ne?!

Ama sanırım zaten sorun TAM da burada.

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

yeri göğü ve ikisi arasında bulunan herşey kendiliğinden değil bir yaratıcı tarfından yaratıldı...yüzyıllardır bunu inkar edenler olduğu gibi bugünde inkar edenler vardır...inkar etme hastalığı bugüne ya da bu yüzyıla has bir hastalık değildir...mesela;ebu cehil,ebu leheb,nemrut,adem(AS) ın oğlu kabil,mısır firavunlarından 2. ramses...bunlar inkar edenlerin en ünlülerinden bazıları...bunlar gibi bir çok inkar eden olduğu gibi her asır da da vardır bunlardan...günümüzdede..

cevabı siz vermişsiniz zaten...
hepsi allah tarafından görevlendirildiği ve hepsinin amacıda insanları allahın bir olduğuna davet etmek olduğundan dolayı peygamberler arasında ihtilaf yoktur...hepsi insanları iyiliğe ve allaha ibadete çağımışlar allaha ortak tanrılar koşmaktan ve allahı inkar etmekten uzaklaştırmak istemişlerdir...kısacası allahtan aldıklarını insanlara ulaştırmışlardır...

peygamberler tam tersine hiç bir zaman yalan söylememiş ve bulundukları dönem içerisinde en güvenilir insanlar olmuşlardır...tarihi kaynaklara baktığınız zaman bunu çok rahat görebilirsiniz...
her insan ölecektir...bizlerde..
ve ölümden sonra sadece iki yol vardır...
iyi yol...cennet...
kötü yol...cehennem...
peygamberler insanlığı iyi yola çağırmışlardır...
kimileri her ne kadar öldükten sonra yok olacağını düşünsede bu insanların varlık problemi çektiği aşikar olduğundan yoklukla kendilerini avutmaları maalesef normal görünmektedir...

Aşkı şehirler oluşturur,şehirler yaşatır diyorum sana,
Gün gelir aşklarıyla anılır şehirler; anılırsa,
Niyetim sevdalı sözler etmekte olmasa,
Ne için yazıyorsam sana adıyorum FATSA...