"Para orospuları"

dürüstlük, sevgi, adalet ve bunlar stres ve acı yüklüyor insana.
Enerjisini boşu boşuna harcamasını, yorulmasını engelliyor. İnsanlığın, bu tür şeylere ihtiyacı olduğu şeklinde gelişen boş inancı, yerle bir edip onu gerçeğe, sadece gerçeğe yaklaştırıyor.. Zaten, bu tür düşünceleri, beceriksizler ve tutunamayanlar ürettiler.

Yapılacak en iyi şey, zihni, ta çocukluktan, bu alanda parlatabilmektir. Zihnin diğer ışıklarını tamamen kapatıp iki şeyi elmas gibi parlatmak : Kurnazlık ve yalakalık. Başka bir nitelik gerekli değildir. Başka nitelikleri geliştirmeye özen gösterip kurnazlık ve yalakalığı köreltirseniz, sadece şamar oğlanı muamelesine maruz kalırsınız.

elen ağam, giden paşam olsun, emrine amadeyim, der. Tersini söyleyenler de aynısını yapar. Gelen ağa, giden ağa rolünü kopyalar. Emrine amade olursunuz. Bundan acayip haz alırsınız. Sizi, hem sever, hem döver gerektiği yerde ama kemiğiniz hep kulübenizin önündedir. Böylece, ne şiş yanar, ne kebap.. Kebabı yemek onun hakkıysa, şişi karnına sokmak sana düşer.. Olsun. Hayranım. Büyük hayranlık duyuyorum, bu işlerini yoluna sokmayı, yokken var olmayı, kurnazlığı sayesinde elde eden herkese. Var oluşun en değerli bilgisine - benim bilmediğim, bir türlü ulaşamadığım – sahip oldukları için. Nerede durup alkışlayacağımı bilemiyorum.

Çok pişmanım. Bu büyük, bu parlak zekalar önünde eğilmek, binlerce af dilemek istiyorum.. Hayatı mükemmel kotaranların, bilgeliğinden yararlanmak… Bu bir çocuk, yeni yetme bir genç, yaşlı biri olabilir. Ne önemi var? Madem ki, benden yetkin, benden bilgedir; ne istediğinin, ne yapması gerektiğinin bilincindedir, şapkamı çıkarırım, gocunmam! Sızlandığımı sanıyorsanız, yanılıyorsunuz. Sadece bir aydınlanma bu.

Ömrümce biriktirdiğim, yetmezmiş gibi inandığım bütün safsataları atmaya kararlıyım beynimden. Beni hasta ettiler. Yolumu şaşırmama neden oldular. İnsanlık adına hissettiklerimin, bir değeri olduğunu sandım bu yüzden.. Oysa, ortalığı karıştıran, insanları birbirine düşüren, usturuplu iki laf etmeyi öğrenseydi cahil kafam, birazcık da yağlamayı becerseydim, her başın tacı olurdum, hiç kuşkum yok.. Ama nerede o zeka? Nedir bu pis duygusallık? Hak aramakmış, onurmuş, hayal kırıklığıymış, incinmekmiş.. Boş şeyler bunlar. Hayal kuran bir kafanın hezeyanı.. Halk ağzında, paranoyak, hatta şizofren..

gücün yalaka şahsiyeti
hangi söz ona ışık olabilir

Bir akıllı toplumdaki on deliyi tölare edebilir, gerektiğinde yoğun çaba harcayarak eğitimsiz kalmış insanların bazılarının eğitimine yardımcı olur, kimilerine de feyz verir. Gerçi bu işler zor işlerdir. Klâvye karşısında uygun harfleri bularak kelime/cümle türetmek gibi değildir. Uğraş ister, fedâkârlık ister, emek ister.

Ne var ki on akıllı bir kurnaz ile baş edemez. İnsanların en büyük düşmanı cehalettir. Bundan daha büyüğü de kurnazlar. "Kifâyetsiz müsterih" olup hayatı andavallı yaşamaktansa, acılarını çekmeyi yeğlerim. Bir şey yapmasam da, işlerin içinden çıkamasam da, kurmnazlara ve yalaka zurnalara farkındalığımı hisstermem bile onları rahatsız eder.

Meşhur fıkradır.

İki kör dolma yerlerken birisi diğerine, "Neden dolmaları ikişer, ikişer yiyorsun ?" diye sormuş.

Diğeri, "Yahu ikimizde görmüyoruz. Ne biliyorsun ikişer tane yediğimi ?" deyince soruyu soran,

"Ben öyle yapıyorum da." demiş.

Kurnazlar zekâlarını menfaatlerine çalıştıran insanlardır. En büyük zaafları, biraz kafası çalışan başkalarının her an kendileri gibi bir "hin"lik yapabileceğini düşünüp süreki stres altında olurlar. Gerçi riyakâr suratları ile bunu pek dışa yansıtmazar ama yaşarlar.

Ben de onlara bu rahatsızlığı yaşatabildiğimde, tarifsiz haz alırım.

İbrahim peygamber ateşe atılacağı zaman ateş yakılan yerde bulunan tüm hayvanlar sıcağın dehşetinden kurtulmak için oradan uzaklaşırken bir karınca da ağzında su damlası ile ateşe doğru gidermiş. Gören diğer hayvanlar alay ederek şöyle demişler.

"Yanan büyük ateşi, ağzında ki su damlasıyla söndürmyi düşünmüyorsun herhalde..."

Karınca, "Ben de bilirimi ki, taşıdığım su damlası ateşe bir şey yapmaz. Ama safım belli olsun isterim."

Sn.vys,

Umuyorum yazdıklarınızı doğru anlayabilmişimdir. Sürç-ü lisân ettikse affola.

İnsanı parantez içine alarak gelişen her sistem, çökmeye mahkûmdur.

Dumanı kara ,imanı para fahişe ruhlar ama hâla ortalıkta dolaşırlar bakire gibi ,ayakaltı pislikleri oldu başımıza taç...

Herkesin hayalgücü tükendiğinde artık hiçkimse dünya için tehdit olmayacak ...

arkadasım gercekten guzel yazı yazmıssın ellerine saglık; ama birkaç ama'm olacak bu yazıyla ilgili. dunyada bir amerikan emperyalizmi var; ama bunların aracının markalar olduguna inanmıyorum. yahu neden coca cola içince mermi saplansın müslümanlara. müslümanlar olarak coca cola istihdam yarattıgında iyi seyler yaptıgında kutlamayı biliyoruz; kaç bin kişi çalışıyor coca colada müslüman ülkelerde ve Türkiye'de de. Bilmiyorum bu markalar amerikan emperyalizminin kurbanı oldugunu dusunuyorum. her marka her ulkede onların karakterlerine burunuyor sonucta..

mukkemmel tespıtler tebrık edıyorum

Qui nil potest sperara,desperet nihil...
http://epigrafi-mitoloji.blogspot.com/

Üretim ilişkilerinin, yam yam kapitalizmin, hayatımızı kuşatan militarizmin egemen olduğu bir dünyada tutarlı bir din, ahlaklı bir ticaret ve namuslu bir politikacı hayalden öte kocaman bir safsatadır!! Bir italyan yazarn güzel bir sözü vardır: Kapitalizm legalleşmiş mafyadır!! insanlığın tüm dayatılmış dogmaların ve kirli çarkların dışında ahlakı tersinden okuması, onun yerine kendi etik ve vicdani değerlerini koyması gerekmektedir! Ahlakın kadın bedeni üzerinde tanımlandığı cinsiyetçi, sömürgen ve ayrımcı erkek egemen kültürden dürüst ve vicdanlı davranışlar beklemiyorum!! Kapitalist ticaretin hayatın en ücra yanlarına çağlar öncesinden sızmaya başladığı bir dünyada yaşıyoruz. Sakallı Dede boşuna iktisadi-ekonomik ilişkiler sosyal ve kültürel ilişkileri belirler mealinden sözler söylememiştir!...
Yine bir sakallı, Sakallı Celal bu kadar cahillik ancak eğitimle olur demiştir...