Serbest Kürsü içerisinde Anne ben eşcinsel oldum. konusu: Çocuğunuz var ya da yok.Ama olduğunu düşünün ve çocuğunuz size bir gün gelip bunu söylese tepkiniz ne olur....
kendi seçimidir. ne denebilir ki? elbette cahilce bir çıkış yapmam yada destekleyici bir lafta etmem ona. "Hayat senindir. Nasılsa kurallarla biz yanlış olduğu konusunda dayatıldık.Doğru bildiğini özel olan şekilde yaşamak senin elinde."
Bunu gelip bana söyleyebildiğine göre, ona o güveni vermişim demektir. Bu güzel bir şey.
"Hakkınızda hayırlısı" derdim herhâlde ne diyeyim
Kendi kararlarını alabilecek yaştaki çocuğa ne denebilir ki.
"Moda o kadar çirkin bir şeydir ki, altı ayda bir değiştirmek zorunda kalırlar."
"Bu dünyada sadece iki çeşit felaket vardır, biri amacına ulaşamamak, diğeri ise ulaşmak."
Oscar Wilde
Çocuk bize böyle bir şey söyleyecek duruma gelmişse, kızmak ya da başka bir tepki aptallık olurdu. Anne -babasına bunu söyleyebilecek kararlıktadır demekki.
Çünkü böyle bir şeyin söyleneceği en son kişilerdir anne-babalar. O ana kadar kararlar netleşmiş. Yaşananlar yaşanmıştır zaten.
Üzülürdüm. Ama tercihinden dolayı değil. Tercihini yaşamak istediğinde karşılaşacağı toplumsal baskılardan dolayı.
BAZEN GERİ GELMEYİ UNUTAN, AVARE BİR BUMERANGTIN...ASİYDİN; BİR DUVARLA USLANDIN
Ama eşcinselliğin "mantığı" yoktur ki benim bildiğim... O bir dürtüdür sanırsam... Yani ne yaparsa yapsın, o seçimden başka her seçim ve duruş "kendi"si olmasını engelleyecekse....
Bu öyle o kadar da "ben bunu sevdim"... "yok yok, sevmedim!" konusu değil...
Düşünülmesi gereken çok kişi var... Önce kendimiz, sonra da çocuğumuz... Ve diğerleri...
Anne ben eşcinsel oldum.
Normal
