Günümüzde hayatın anlamı ne dir ?

Dürüst olmanın aptallıktan daha beter bir durum olduğu, bir şekilde bu tarzda yaşayıp konuşanlara karşı çoğu insanın müstehzi tavırlar sergilediği bir dönem de yaşıyoruz.

Kurnazlığın, fırıldak gibi olmanın "Akıl" zannedildiği bir devre de.

“Dere'de ki son balık avlandığında, orman'da ki son ağaç kesildiğinde, beyaz adam paranın yenmeyeceğini anlayacaktır" demiş bilge bir kızılderili.

Bu gün toplumda göreceli bir sükûnet varsa, bu az sayıda da olsa, hâlâ dürüst insanların çabalarıyla gerçekleşmektedir. Son dürüst adam da gittiğinde dünya, kendilerini akıllı zanneden kurnazlar için cehennmden beter olacaktır.

NOT: "Ortaya bir buçuk karışık" konuşmayı sevmem. Bu yazı hiç kimseye bir "İmâ" ya da "Gönderme" değildir. Birisine bir şey söyleceksem ya doğrudan muhatap alır, söyleyemiyorsam sükût ederim. Bu gün içimden bu satırları yazmak geldi.

İnsanı parantez içine alarak gelişen her sistem, çökmeye mahkûmdur.

Aslında bu ikinci mesajı aynı mesajın altına ekleyecektim. Lâkin yazdığımız mesajın üzerinden 15 dk. geçtikten sonra müdâhele etme imkânımız olmadığı için, buradan devam ediyorum.

Az evvel bir haber sitesinde okudum. Yaklaşan Ramazan münâsebetiyle fiyatların yükselmeye başladığını yazıyordu. Ben bu "% 99' u müslüman" muhabbetine iyiden gıcık olmaya başladım. Gerçi dürüstlük sadece müslümana has bir özellik değildir. Ancak, Bir ülke de hem insanlar müslüman oldukklarını iddia ediyor, hem de gıda fiyatları da Ramazan yaklaştıkça en az ikiye katlıyorsa, burada bir samimiyetsizlik var demektir.

Eğer kendisini dindar olarak tanımlayanlar Ramazan da Oruçlunun sırtından küpünü doldurmaya niyetlenmişse, siyasi mülahazalar ile dindar insanları "Dinci" diye tanımlayanlara da hak vermek gerekiyor. Gerçi bu noktada "Sap ile saman"ı biribirne karıştırmamak da isâbetli olacaktır.

Yıllarca okullar da öğrencilere müslümanların ne kadar dürüst olduğunu, külütürümüz ve inancımızla ne kadar gurur duyamız gerektiğini anlattık. Bunları ben de çok söyledim. Söyledim de, şimdi hatırladıkça boncuk boncuk ter döküyor, eski öğrencilerimle karşılaştıkça utanıyorum. Belki bilerek değil ama bilmeyerek onları yanlış yönlendirmişim. Bu gün dürüstlükte ellerine su dökemeyceğimiz kültürlere ait insanlara, özellikle de ecnebilere "Gâvur" demiş, kendimizi saf temiz adam görmüşüz. Bu doğru ise, içinde bulunduğumuz ortamı nasıl izâh etmememiz gerekiyor. Geçmişinde bu kadar düsüst ve ahlâki davrandığı iddia edilen bir toplum, kısa bir sürede bu kadar laçkalaşır mı ?

İki yüzlülüğün ve yalancılığın akıl ile özdeş tutulduğu; kurnazlık ile aklın biribirine karıştırıldığı, müsülümanın müslümanı oruç sebebiyle sömürebildiği bir toplumda, hangi din ve ahlâkdan bahsedebiliriz ?

Patron, işçisini; doktor, hastayı; öğretmen, üniversite kapılarında bakleşen yüzbinlerce garibanı (Kurs-ders muhabbetiyle), Usta, çırağını; esnaf, müşterisini; arkadaş, arkadaşını sömürüyorsa -ki, öyledir- vay hâlimize...!

İnsanı parantez içine alarak gelişen her sistem, çökmeye mahkûmdur.

bunları okuyunca aklıma geldi çevremde görmüşümdür
mesala çocuk sıraya girmiştir birşey almak için başka bir fırıldak cin kurnaz çocuk gelir herkesi ite kaka önlere doğru geçer bunu gören ebeveynler kendi çocuğuna bak gördün mü nasıl geçti aldı sen de biraz gözü açık ol sen de kurnaz ol geç al derler o çocuğun yaptığı kabalığı acizliğinden kaynaklanan kurnazlığı çocuğuna över örnek gösterir çünkü sonucu güzeldir o çocuğun yaptığının ve kendi çocuklarını da öyle görmek isterler

ama asıl doğrunun dürüstlük olduğunu bilmediklerinden mi bunu yaparlar yoksa bu davranışı dürüstsüzlük olarak görmediklerinden mi bilemem ben çok sinir olurum bu durumlara böyle insanlara

"kendi kimliğini ötekinin varlığına göre konumlandırmak hastalıktır. kimliğini yaşatman için sana bir düşman gerekiyorsa, senin kimliğin hastalıklıdır"
hrant dink

söylenecekleri söylüyorsunuz Erdoğan..
sakın okunmadığınız ve anlaşılmadığınız izlenimine kapılmayın..ve arada söylenecek bir iki kelamda bize bırakın konular içinde

saygılar....

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

Estağfurullah.

Benim yazdıklarım sıradan, hemen her insanın yapabileceği tesbitler. Hele Türkiye de yaşayan insan, yazacak mevzu bulma sıkıntısı çekmez. Dindar olmakla dinci olmak arasındaki temel farkın samimiyet olduğunu anlatmaya çalışıyorum. Kurnaz dinci ile cahil müslüman çok endişelendirir beni. İnsanların neye inandıklarına veya neden inanmadıklarına bakmıyorum artık. Hangi düşünce ve inanç da olursa olsun, samimi olmaları yetiyor bana.

Eğer bir ülkede birileri diğer insanları Allah ile aldatmaya başlamışlarsa, hiç yüzleri kızarmadan yalan söylüyor ve hatta Allah'ı şahit tutuyorlarsa, o toplumun ne dindar olması mümkündür, ne de iflâh olması. Tek ümidim eğitim ve eğitimciler idi. Ama bu işin de artık rant kapısına dönüştüğünü görünce, tüm ümitlerim tükeniyor.

İnsanı parantez içine alarak gelişen her sistem, çökmeye mahkûmdur.

gerek 80 ve oncesi catısma donemlerinin acılarını cekenler, gerek tuketimin tek gercek oldugunu gorenler (o kadar anane ve dinlerine ve ahlaklarına karsın (!)) ve gerekse yeni model cahiller yani postmodernistler;
tek teorileri bireysellik.

bireysellik yolunda hersey mübahtır ufak tezinden hareketle boyle bir kultur olustu.
O %99 musluman muhabbeti ya %99 hristiyan olsaydı
dusunemiyorum daha kotu olurdu
bu yuzden bunlara bu kadar sert din lazım allah muhafaza

not:
gidiyoz işte sukunetle..

Yaşamak güzel şeydir. Birkere o kadar çok merak edilecek şey vardırki hayatta. O kadar çok gizemin içine gömülmüşüzki bunları anlamaya çalışmak bunları sorgulamak için bile bir ömür gerekir. Önemli olan bence insanın yaşamının her anında kalıplaşmış köhne düşüncelere korkmadan şavaş açabilmesi doğruları her mecliste savunabilmesi, yalnız kalmayı bilmesi gerekmektedir. yalnız kalmayı bilen onu bir acizlik değil kazanılmış bir armağandır.

konuyla pek bağdaşmayacak belki ama benim de bir iki kelam edesim geldi.
Dürüst olmak her zaman için en iyisidir, ama asla hikayenin tümünün anlatılması taraftarı değilim.
Söyledikleriniz doğru olsun fakat miktarı da karşıtarafın sizin üzerinizde çıkar sağlayacağı kadar fazla olmasın. Bazı bilgileri kendimize saklamanın daha doğru olduğu kanısındayım.
Aksi taktirde, kurnaz geçinenler bizi kullanmak isteklerini bastıramayabiliyor.
(Elbette hepmizin bildiği bir şey fakat hatırlatmakta yarar gördüm)

Bu çok iyi olu.

Size teşekkür ederim. Hayatımda aldığım derslerden belkide en önemlisi oldu. "Hepimizin bildiği bir şey" diyerek tevâzû göstermişsiniz. Ben bir insanın dürüstçe davranmasının karşıdaki insan da saygı uyandıracağını ve dürüst tavırların kullanılmayacağnı zannetmişimdir. Fakat bu uyarınız, gençliğimde çok sık dillendirilen bir argo sözü hatırlattı.

"Harbi keriz."

Kendim için "Dürüstüm" dememin başkalarının gülmesine sebep olacağını biliyorum. Ayrıca dürüslük lâf ile değil davranışlar ile anlaşılır. Fakat hâlâ, kimilerinin "Harbi keriz" nitelemesine yol açacak davranışlarım olmuyor değil. Doğru bildiklerimi insanlar ile paylaşma isteği ben de sınır tanımıyor. Nâzım Hikmet'e atfedilen bir söz okudum nette dün.

"Sen elmayı seviyorsan bu yeterlidir. Elmanın da seni sevmesi gerekmez."

Bilindiği üzere dış görünüşü ile ağzımızı sulandıran bir elmayı ısısrırız da, bakarsınz ki farkında olmadan içindeki kurtla beraber mideye indirmişiz. Yutkunurken dilimizde bıraktığı hafif acımsı bir taddan anlarız, çok güzel zannettiğimiz elmanın kurtlu olduğunu.

Ama arada bir kurt çıkacak korkusu ile elmayı sevmekten vaz geçemem gibi geliyor.Yine de uyarılar için teşekkürler.

Saygılar.

İnsanı parantez içine alarak gelişen her sistem, çökmeye mahkûmdur.