Kendine iyi bak...

Son zamanlarda bilhassa gençler artasında "Moda" olan ve çok sık dillendirilen bu sözün ne içinde barındırdığı "Derûni" anlamı, ne de söyleniş maksadını kavrayabilmiş değilim. Belki de ebleh oluşumdandır, bilemiyorum.

Söz gelimi, bir hırsız, soygun gerçekleştirirken; bir cepçi, cüzdan çarparken, bir üç kâğıtçı safların paralarını "Cukka" ederken; bir tinerci, köhne bir sokakta sıkıştırdığı vatandaşı şişleyip paraları çalarken; bir patron üzerinden ayda 5000 ytl lik emekle nemalandığı işçisine 450 ytl asgari ücret öderken, bir politikacı, iktidara gelince son traşa kadar becereceği kişileri seçim öncesi "Değerli vatandaşlarım" diyerek kafeslemeye çalışırken; tecâvüzcü coşkun, mâlûm meziyetlerini herkesin gözü önünde sergilerken; Hipokrat yemini etmiş kimi "Doktor"(!) lar, garibanların içine düştüğü parasal sıkıntıları kullanıp yok pahasına kestikleri böbreklerini zengin müşterilerine "Organ nakli" görüntüsünde pazarlarken vs, vs...

Hepsi de kendilerine gayet iyi bakmaktadırlar.

Örnekler çoğaltılabilir. Geçenlerde bir program sunucusu aynı ezberi tekrar edip, kendisini izleyen milyonlarca kişiye, "Kendinize iyi bakın" deyiverdi. Mevzunun diğer bir garâbet tarafı da, hiç kimse "Yahu arkadaş bunu bana neden söylersin; ben salakmıyım ? Tabi kendime iyi bakarım, hatırlatmana ne gerek var ?" demiyor.

Özetle, kişi sahip olduğu birikim ve sosyo-kültürel duruma göre, başka temennilerde de bulunabilir. Birbirini kazıklamakta, sahtekârlık ve riyakârlıkta kimselerin elimize su dökemeyeceği bir toplum olma yolunda "Emin adımlar"la ilerlerken, bu kabil papağanlıkları tekrarlamanın anlamını çözemedim.

İnsan kandırmanın akılla değil, kurnazlıkla alâkası var. "kendine iyi bak" muhebbeti, ancak ezberci saflığın tezâhürü gibi görünüyor. Bırakın akıllıyı, kurnazın dahi tekrarlayacağı bir ezber değil.

İnsanı parantez içine alarak gelişen her sistem, çökmeye mahkûmdur.

Size tamamen katılıyorum. Ama sanıyorum birazda ağız alışkanlığı ve illaki birbirimize bir şeyler söyleme ihtiyacı ..

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

Sn. Lilith,

Kendimce "Çok önemli" gördüğüm bir mevzuya değindiğimi, kısmen de ifâde edebildiğimi düşünmüştüm. Ama astığım mesaja itibar edilmediğini görünce epey düşündüm/üzüldüm. Üzüntüm kaale alınmamaktan kaynaklanmıyor.

İnsanların toplumu çok ilgilendiren hususlarda farklı duyarlılıklar sergilemesi düşündürücü. Kimi sıradan/basit gelen hususlar aslında bir asimilasyon sürecinin kilometre taşları olabilir. Söz gelimi kimileri Postahane/Banka gibi kalabalık mekânlarda cep telefonu ile bağra bağıra konuştuktan sonra mevzuyu "Hadi öptüm" deyip bağlayıverir. Halbuki sevgi özeldir. İlgili ilgisiz herkesin içinde paylaşılacak kadar sıradan olmamalıdır. Bu, "Anne/Baba/Kardeş/Evlât/Eş vs." olsa da farketmez. Hepsinin sevgisi ayrı ayrı ve özel olmaldır.

Güzelim Türkçemizi Amerikan aksanıyla konuşmayı "Mârifet" sayıp, ayağında ABD kot pantalonu, elinde CocaCola ile susuluğunu giderirken, peşinden de "Kahrolsun ABD" demenin mantığını çözebilmiş değilim.

Bilemiyorum, belki de benim kuşak dünyada ki gelişmelerin gerisinde kalıp taca çıktı. Belki de aşırı bir hassasiyet sergilemekteyim. Ama sosyo-kültürel açıdan pek iyiye gitmediğimizi de belirtmek zorundayım.

Saygılar.

İnsanı parantez içine alarak gelişen her sistem, çökmeye mahkûmdur.

hassasiyetiniz gayet açık ayrıca bunun ender rastlanılan bir durum olduğunu belirtmek isterim.. belkide yakındığınız sorunun temelinde bu yatıyor yani hassas insanların türünün tükeniyor olması

bir ara -canım- kelimesine takmıştım bende. daha ilk tanıştığın kişinin sana canım diye hitap etmesi sohbet esnasında yada selam verirken bu tabirin sıkça kullanılması hem sıradan bir arkadaşa hem candan bir dosta bu şekilde hitap edilmesi düşündürmüştü epey beni..

ne ölümden korkmak ayıp , ne de düşünmek ölümü !

Aşırı hassasiyet sergilediğinizi düşünmüyorum. Aynı kaygıları hemen hemen hepimizin yaşadığı konusunda da hemfikirim.Aslına bakarsanız sosyo-ekonomik olarak yaşadığımız çöküşten kaynaklı bir durum bu ve malesef süreç pek de geçici değil, ekonomik seviye düştükçe yaşadığımız yer içerisinde bütün standartlarımızı minimuma çekmek zorundayız ya da zorunda bırakılıyoruz.kullanmamız gereken materyallerin dışında ya da olması gereken materyallerin yerine , daha çabuk tüketilen , daha basite ilgimizden ve hızlı tüketimin çarkına fena halde takışılışımızdan kaynaklanıyor belki...Sizin dem vurduğunuz konuda da internetin fazlaca etkili kanaatindeyim..hadi bayy, çavv, ve evet kendine iyi bak, dikkatli ol ( kısmen çok riskli bir yerde yaşadığımız düşünülürse şayet benim dilimde fazlaca olan şeydir)
fakat tamamı için geçerli olduğunu düşünmüyorum. Yine site içerisinde türkçe ile ilgili bir tartışma içindeyken, şöyle dediğimi hatırlıyorum " türkçeyi zaman zaman katletmişliğim vardır, ama bilmediğimden değil, bazen bunu seviyor oluşumdan" buna benzer davranış biçimleride var örnekleyelim; yukarıda ağız alışkanlığı dedim mesela, dikkat edin belki sizde arasıra meydana gelen bir şey olabilir.
söyleme çalıştığım bir şeyleri bilerek ,farkında olarak yapmakla ,hiç bilmemek arasında da fark var..zira cehalet yerin dibine sokacak...

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

Beni sinirlendiren hatta midemi bulandiranda kaliplasmis teselli sözcukleridir. Bazen acini paylasmaya ihtiyacin vardir, karsindakinden sadece dinlemesini bekleyerek anlatirsin. Ama kötu niyetle olmasa da karsindaki insan birsey söyleme ihtiyaci hisseder. "Hayat herseye ragmen devam ediyor." der mesela. (En sacmada bu gelir zaten bana. Hicbirsey söylememenin daha anlamli olacagi anlardan biri...) Sacmadir, sinirlenirsin, ben bilmiyor muyum bunu, sussan daha iyiydi diye dusunursun. Lakin birsey de diyemezsin, en fazla bir daha o kisiyle birsey paylasmazsin. Kaliplasmis cumleler sadece o ani kurtarmak icin sarfedilen kurugurultuler olarak geliyor bana. Sinirlenende bu yuzden sinirleniyordur tahminimce.

Evet bazı kelimeler ve cümleler, özellikle önünü sonunu düşünmeden kullanılıyorsa İnsanı kelimenin tam anlamıyla "gıcık" ediyor.
Arkadaşlara tamamen katılıyorum.
Beni en çok "gıcık" eden kalıplaşmış kullanımlardan biri de birinden bahsederken
"Sizden iyi olmasın" sözü.
Son zamanlarda ben de bu sözü kullanan kişilere bir tavır geliştirdim. Samimiyetine güvendiğim arkadaşlardan bu şekilde bir tarif işittiğimde:
"Dur bakalım niçin benden iyi olmasın, keşke herkes benden iyi olsa, çevremde benden iyi insanlar çoğunlukta olsa hayat daha güzel yaşanmaz mı?" diyorum
Selamlar.

Doğrusunu isterseniz,

"hadi öptüm şekeer"
"bana kal geldi"
"anladın sen onu"

gibi, içi bomboş ve özenti, boşa yer kaplayan ve uzayda ses kirliliği yaratan bir takım ifadelerin yanında bana "kendine iyi bak" ya da onun doğru ifadesiyle "kendine dikkat" terimi çok daha anlamlı, hatta insani gelmekte... Yine de kimin kullandığına bağlı. Milyon dolarlık plazalarda istihdam eyleyen, safi vitrin ve özenti "yankee" türevleri söylediğinde aynen dediğinizi hissederim tabi, samimi olmadığım birinin tüm yapmacıklığıyla bir marifetmişçesine bunu bana söylemesinde hazzedilecek bir taraf göremiyorum.

Türkçe insanın kendisini daha çok resmi, mesafeli şekilde ifade etmesine formatlı sanırım ve daha gayrıresmi ifadelere ihtiyaç duyuyor. Birisinin bana "kendine iyi bak" demesini, niyetinden emin olduğum sürece, onun ne kadar da Amerikanlaştığı şeklinde algılamıyorum doğrusu. Onun yerine forumlarda konu yerine "topik", rumuz yerine "nick" diyenler daha çok asabiyetimi celbediyor. Dil vasıtasıyla ele geçirilme fikrine karşı falan değilim, doğru o iş öyledir; ama yine de bunun için bu örneği ben olsam almazdım. Hem bunun bir de, öztürkçesi dururken arapçasının dayatıldığı sözcükler zinciri kısmı var, yeni okul kitaplarında boy gösterdiği şekilde... Bu arada şırıngalanmaya çalışılan dillerin sadece Amerikanca ve Arapça-Farsça olmaları da nedense hiç de hayrete şayan gelmiyor...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

İlginç ve çok yerinde bir yaklaşım tarzı. İnsanlar günün önemli bölümünde "laf ola beri gele" kabilinden sergiledikleri ezbere konuşmaları düşünmeye başladıklarında, söylenilen sözlerin bir kısmının mantık ve samimiyetten yoksun bulunduğunu, içinin boş olduğunu fark ediyorlar.

Her ne kadar bu teşbih, "karşısındaki kişiye verdiği değeri anlatma niyeti" diye izah edilmeye çalışılsa da, bunu başkasını kötüleyerek yapmak pek akıllı ve dürstçe değil. Söz gelimi "Sizden iyi olmasın" denilen şahıs konuşma esnasında orada bulunsa, kimse bu sözü söyleyemez.

Başkalarının gıyabında ettiğimiz lâfları gerektiğinde yüzüne karşı da söyleyemiyorsak, burada bir ikiyüzlülük var demektir.

Bütün bunları ilk okuldan itibaren çocukların bir eğitim sürecinden ziyade, ezberleme/şartlanma dayatması altında kalmaları sebebiyle düşünme ve sorgulama yeteneklerinin köreltilmesine bağlıyorum.

İnsanı parantez içine alarak gelişen her sistem, çökmeye mahkûmdur.

Sözler sözler sözler.. İnsancıklar ne de çabuk boşaltıverir içlerini ve anlamaya bile çalışmaya gerek kalmadan sıradanlaştırıverir. Gerçi buradaki örnekler zaten içini boşaltmaya gerek kalmayacak cümleler. Ama birden intihara teşebüs ettiğimi ve ölümden döndüğümü düşündüm. Sonra yanımdan ayrılırken birsinden ilk defa "kendine dikkat et" sözünü duyduğumu. Naaa hala bi'anlam ifade etmiyor.

"Eğer insanlar Tanrı olsaydı, kendilerini demokratik olarak yönetebilirlerdi. İnsanlar Tanrı olmadıklarına göre, mükemmel bir devlet insanlara göre değildir."

Jean-Jacques Rousseau