kendimi öldürmek istiyorum...

benim bu yerkürede herhangi bir ümidim yok...ve ölümü arsızca arzuluyorum...ne yapacağımı bilemiyorum...ne olur kurtarın beni... ama içimden bir his ölümün bana vaad ettiğinden fazlasını vaat etmeyeceğinizi söylüyor...

sana en fazlasını vaad edene mi gidiceksin yani. nesin sen tüccar mı?

kendini arayan bir kaşifim..ümitsizlik içinde kıvranan bir ölüm müptelası bir aşığım...

Ölümden güçlü olan tek şey,ölümü de içinde barındaran ''Hayattır''.

Bilmiyorum,ölüm sana ne vaad ediyor:kurtuluş mu,kaçış mı,boşveriş mi,umursamamak mı,rahatlamak mı,kurtulmak mı,kendine yapabileceğin en büyük iyilik mi ya da kendine verebileceğin en büyük ceza mı...ve olasılıkları çoğaltmalı mıyım daha?

Sence ölüm;müslümanların inandığı gibi,yeni/gerçek hayatın başlangıç noktası mı,brahmanların inandığı gibi tekrardan bir üst ya da alt sınıfta yaşamak üzere dünyaya geri dönüş şansı mı,varoluşçuların söylediği gibi,herşeyin yalan olduğu bu esaret dünyasında özgür olabilmeni sağlayacak tek araç mı...bunları da çoğaltmalı
mıyım

Yerkürede ümidin yoksa,kendinde bir ümit ara derim.Nietzsche gibi takılıp, ümit en büyük kötülüktür acıları uzatır sözünün arkasına mı sığınmalıyım ümitsizliğimi perdelemek için ya da inanan insanlar gibi, Allahtan ümit kesmek büyük günahtır deyip,tehditvari mi konuşmalıyım?Boşver yerküreyi,boşver Nietzsche’yi,boşver inananları.Sen, yerkürede yaşamadan çok önce kendinde yaşa.Bende bir şey yok diyorsan bir kez daha bak derim,hala yok diyorsan,etrafa bak derim.Hala hiçbirşey yok diyorsan,valla ben varım derim,ben ümidi severim.

Beni sana vaad etmedim.Sen varsan,bu vaad edilmiş en büyük vaaddir derim.

Gerçek;kendi kanatlarıyla sonsuza uçan Hürr'lerindir,başkalarının malzemesiyle baraka yapan asalakların değil.

aşıksan niye kendini arıyosunki "aşk"ını ara ...

Sanırım ölmek istemenizin asıl sebeplerinden biri bu .. Bir ümidim yok! .. Ne için bir ümidin yok!? .. Bir beklentin var ve bunun gerçekleşmeyeceğini biliyorsun, hissediyorsun, seziyorsun .. Beklentini söylersen, herşey herkes için daha kolay olabilir, bilemiyorum.. Ama beklentini, benim sana vereceğimi bekleme benden .. Ben, birşeyler verebilecek kadar fakir değilim ne yazik ki!?

Mükemmel

Ölümü arsızca arzulayan bir insanın, beklenmeyencek yardım çığlıkları .. Ne olur kurtarın beni!! .. Eğer kurtarırsam, herşeyin eskisinden daha iyi olacağını mı sanıyorsun!? .. Değişenin gerçekler değil de, sen olduğunu anladığın gün, tekrar içinde bulunduğun durumun tekrarlayabileceğini hiç mi düşünmüyorsun .. Ne olur kurtarın beni!! .. Gerçekten de karşımda bi bebek gibi ağlasaydın sana elimi uzatmak yerine, bir tekmede ben atardım .. Bu yüzden, karşımdaki yükseklere çıkmayı bilmediği için, bende düşmeyi öğretiyorum..

Senin neden, diğer insanlar gibi bir cennetin yok merak ettim!? .. Zavallıların, tüm beklentilerinin orada karşılayabilecekleri bir dünyaları var.. Kendine bir cennet yarat ve onun için uğraş daha iyi .. En azından, nolur beni kurtarın diye zırlamazsın diye umuyorum .. Bak öyle hem biz rahat ederiz hem de sen rahat edersin.. Haydi bir cennet yarat ve onun için hayatını heba et!? .. En azından haketmediğin şu hayatında, beklentilerini karşılamak için insanları kullanmamış olursun .. Ben ne kadar düşünceli bir insanım yaarrabimm!?

Bin gölge, bin ağaçtan, bir güneşin gölgesidir.. _/ *

_gölge'li/ *

ümit yaşamın bir parçasıdrı güya..oysa ümit işkencelerin anasıdır...cennet dediğin zavallı insanların bir ümit bağıdır...ama keşke o zavallı insanlar gibi bir ümidim olsun diye umuyorum....lakin ümitler son ihtimallerini kullandı...samimice diyorum ölümü arzuluyorum....

ölüm yakında beni yanlış bir öyküden kurtarıp bilinmez bir labirente mahkum edecek...o labirent yarsızlığın devası olacaktır...

biz buna aşk acısı diyoruz galiba... ama emin ol ki hiçbirşey acını dindiremiyecek... çok klişe biliyorum ama yine de söylemeden edemiyeceğim :
senin ilacın zaman
biz öyle varlıklarız ki : unutuyoruz... herşeyi hemde... ama yıpranıyoruz da ... ama bunlar iyi ki oluyor emin ol.. yoksa yaşadığının farkına nasıl varabilirsin... hep mutlu olduğun bir yaşamı arzulayabilirmisin? acılar gelgitler mutluluklar... hepsi olmalı hepsini yaşamalıyız...

Herkesin her derde deva bir reçetesi,bir de tekme atabilme yeteneği var.
herkesin,her bi şeyi olduğu gibi,bi de hiç bi şeyi yok.yok da,adama ağır geliyor işte bende yok demek .sonra da,evet bende yok deyip tevazu,ya da bende var aha işte gösteriyorum deyip,teşhircilik yapmak.
düşüş,ispatlamak mı istiyorsun;bu coğrafyada ya da insan doğasında düşene vururlar,sakın düşme sözünü.vuranlar mı o kadar çoklar ki,çok özel işler yapmışlıklarının içinde, sana bir tekmeyi çok görmezler meraklanma diyebilirim.
ama bunun için üzgün olduğumu da söylemeliyim.

Gerçek;kendi kanatlarıyla sonsuza uçan Hürr'lerindir,başkalarının malzemesiyle baraka yapan asalakların değil.

Kınıyorum ben bu cevabı

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor