Eylem Kardeşliği

Ölene Kadar Eylem Kardeşliği

Mexico City'de 200 metre finali koşulmuş. Amerikalı (siyah) atletler Tommie Smith ile John Carlos birinci ve üçüncü gelirken, ikinciliği Avustralyalı (beyaz) Peter Norman kazanmış.

Madalya töreni için bekledikleri sırada, Carlos, Peter Norman'ın yanına gelerek sormuş:

- İnsan haklarına inanıyor musun?
- Evet, inanıyorum.
- Peki ya Tanrı'ya?
- Bütün kalbimle...

Bunun üzerine, iki siyah atlet kafalarındaki eylem planını açıklamışlar, Norman tereddütsüz katılmış:

- Ben eyleminizi destekleyeceğ im, bana ne yapmam gerektiğini söyleyin!

İlk defa, o günler için müthiş bir provokasyon hatta devrim sayılacak bir eylem planlıyor iki genç adam: Amerika'daki ırk ayrımcılığını ve siyahlara reva görülen fakirliği ve ikinci sınıf vatandaşlığı protesto edecekler... Ama nasıl?

Fikir Norman'dan geliyor: bir çift siyah deri eldiven buluyorlar, sağ tekini Tommie, sol tekini John eline geçiriyor; fakirliği sembolize etmek için çıplak ayakla kürsüye çıkıyorlar, başları kederle öne eğik, sıkılı yumruklarını havaya kaldırıyorlar. Önlerinde duran beyaz atlet Peter Norman da, dayanışmasını göstermek için kalbinin üstüne 'İnsan Hakları İçin Olimpiyat Projesi Hareketi'nin kokartını iğneliyor.

Amerikan milli marşı çalarken plan icra ediliyor ve eylem koyuluyor.

Ve tabii dünya birbirine giriyor. Amerika ayağa kalkıyor. Olimpiyatlar bile gölgede kalıyor, dünya gazeteleri yumrukları havada siyah atletlerin fotoğrafını birinci sayfadan veriyor...

Amerikan Olimpiyat Komitesi iki siyahın spor kariyerini o saniye bitiriyor. Eylem amacına ulaşmış, Amerika'daki zenci azınlığın durumu dünya gündemine girmiştir. Smith ve Carlos spor hayatlarını (ve buna bağlı olarak geleceklerini) feda etmişler ama dünya tarihine geçmişlerdir. Dünyadaki yüz milyonlarca ezilmiş siyahın ilahı haline gelmişlerdir.

Peki ya Avustralyalı beyaz Peter Norman?

Norman'ın da hayatı kararmış.

Tommie Smith diyor ki:

"Peter, bir beyazdı. O günlerde siyahların haklarını savunma cesareti gösteren, onurlu ve belkemiği sahibi beyaz çok azdı. Peter, Avustralya'ya döndüğünde kimse yüzüne bakmadığı gibi, herkes tarafından yargılandı. Onun da atletizm kariyeri bitti, spor çevrelerinden dışlandı. Tehditler, işsizlik ve tecrit nedeniyle öyle sıkıntılı günler yaşadık ki, üçümüzün de ilk evliliği sona erdi."

Avustralya Devleti Norman'ı ölene kadar affetmemiş ama... Norman intikamını mezara götürmüş: 1968 Olimpiyatları finalinde ikinci olurken kırdığı 200 metre Avusturalya rekoru hâlâ, 38 yıl sonra kırılamamış.

Ölene kadar süren 'eylem kardeşliği'

İki amerikalı ve bir Avustralyalı 'lanetli' atletin o gün başlayan 'eylem kardeşliği' ve dostlukları ömür boyu sürmüş. Aradan geçen 38 yıl boyunca, yazışmışlar, buluşmuşlar, görüşmüşler.

Ta, geçen hafta, Peter Norman evinin bahçesinde kalp krizi geçirip 64 yaşında ölene kadar.






" emmi ağlaycam ben"

beni derinden etkiledi..

( başka bir forum sayfasında neylandan alıntı)

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

etkileyici... insanın bir çok olayla beraber kendini de sorgulayası geliyor... bundan kurtulmam uzun sürecek gibi, ben çekiliyorum, biraz kendimi silkeliycem )

Nerde silkeleniyorsunuz hypatia bende geleyim..zira burda başarılı olamadım)

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

Onbin el...

Jara, 1970 seçimlerinde Unidad Popular’ı ve Salvador Allende’yi destekledi. 11 Eylül”deki darbenin hemen ertesinde Santiago Üniversitesi’nde gözaltına alındı ve binlerce kişiyle birlikte Santiago Stadyumu’na getirildi. Yüreğinde, postallarla çiğnenen ülkesinin ve katledilen yoldaşı Allende’nin acısı vardı. Ama o acılarını dünyanın yüreğine gömdü. Öldürüleceğini bildiği halde, oradaki binlere moral verebilmek için gitarının tellerine dokundu. Çünkü o; eylemlerde, direnişlerde, her koşulda direnmeyi salık vermişti şarkılarıyla. Stadyumdaki binler için bir şarkı yazdı. Çevresindekiler her satırnı ezberlediler. “Beşbin kişiyiz burada” diye başlıyordu şarkı.


"Beş bin kişiyiz
Kimbilir kaç kişidir
Bütün şehirlerde ve bütün ülkede
Tohum eken ve fabrika işleten
Yalnız burada onbin el”


Jara daha sonra partisinin marşı “Venceremos”u söylemeye başladı. Korkak, titrek değildi sesi, kendinden emindi. Katillere boyun eğmeyeceğini haykırır gibiydi. Askerler-ki ellerinde silahları vardı, dışarıda tankları ve bombardıman uçakları vardı- Jara’nın güvercin gibi uçan türkülerinden korktular. Bir asker tüfeğinin kabzasını kaldırdı. Onu susturmak ve öbürlerine ibret olması için Jara’nın parmaklarını kırdı. Kırık parmakları gitarın tellerine vuramıyordu. O da marşı var gücüyle söylemeye başladı. Üstelik şimdi stadyumdakiler de ona katılmışlardı. Şili’nin dört bir yanından bu stadyuma getirilen binlerce kişi faşizmin karşısında; işkence göreceklerini, öldürüleceklerini bildikleri halde, katillerin suratına “Venceremos!” (Kazanacağız!) diye haykırıyorlardı. Jara’nın istediği de buydu.

VENCEREMOS (*)

Fırtına yırtıyor sessizliği
Ufuktan bir güneş doğuyor
Gecekondulardan geliyor halk
Tüm Şili şarkılar söylüyor

Venceremos Venceremos kıralım zincirlerimizi
Venceremos Venceremos!
Zulme ve yoksulluğa paydos

Şili'de halk bugün savaşıyor
Cesaret ve aklın gücüyle
Kahrolsun halkın katili cunta
Yaşasın United Popula!

Venceremos Venceremos kıralım zincirlerimizi
Venceremos Venceremos!
Zulme ve yoksulluğa paydos

Geçmişe ağlamak fayda vermez
Gelecek mutlak sosyalizm
Yarını bugünden kuracağız
O senin tarihin olacak

Venceremos Venceremos kıralım zincirlerimizi
Venceremos Venceremos!
Zulme ve yoksulluğa paydos

(*) Kazanacağız

neylan

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

Bildiğim kadarıyla jara marşı söyleme devam etti..Parmaklarını kırdılar, o söylemeye devam etti, önce ellerini kestiler, sonra dilini, en son kafasını dipçikle parçaladılar ibret olsun diye..

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

Bir Öyle Şaşılası Dünya ki Burası Balıklar Kahve İçerken Çocuklar Süt Bulamıyor!!!!

Sevgili taranta-babu
başlığı özellikle eylem kardeşliği olarak özellikle seçtim.Merakım kaç kişinin konuya duyarlı olduğuyla ilgiliydi ha sana mı düştü dersin belki..kimbilir belki öyle belki değil..
neyse
biliyorum ki sahi okur bu başlığı tıklar, ve tıklayan genelde anlayan kesimdir benim için.
Sence kaç kişi bu başlığı tıklayıp, konu uzun diye akabinde gitmiştir.Bilemeyiz elbet, belki okuyup boğazı düğümlenen arkadaşlar olmuştur.Henüz okuyamazken biz, anlamı ve anlamayı beklemek abesle iştigal olacak galiba...

sevgiler

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

House of Duarden

sizlerin okuduğunu biliyorum efenim..Benim amacım okumamayı tercih edenleri, az da olsa bişeylerden haberdar etmeye yönelik ki..

öyle işte..
gidiyorum gelirim ama..

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

sevgili lilth ben anlayabilene lafını kullanırken dünya üzerindeki bi genellemeden bahsetmek istemeiştim site içi değil ama yanlış anlaşıldım sanırım

Bir Öyle Şaşılası Dünya ki Burası Balıklar Kahve İçerken Çocuklar Süt Bulamıyor!!!!