Annelik

dünyanın en güzel duygusu olsa gerek...

bir zamanlar dünyaya gelmeye hazırlanan
bir bebek varmış. bir gün tanrı'ya sormuş:
-tanrım, beni yarın dünyaya göndereceğini
söylediler, fakat ben o kadar küçük ve
güçsüzüm ki, orada nasıl yaşayacağım?
-tüm meleklerin arasından senin için bir
tanesini seçtim. o seni bekliyor olacak
ve seni koruyacak. meleğin sana hergün
şarkı söyleyecek ve gülümseyecek.
böylece sen onun sevgisini
hissedecek ve mutlu olacaksın.
-pekiiiii... insanlar bana birşeyler
söylediklerinde, dillerini bilmeden
söylenenleri nasıl anlayacağım?
-meleğin sana dünyada duyabileceğin en
güzel ve tatlı sözcükleri söyleyecek, sana
konuşmayı dikkatle ve sevgiyle öğretecek.
-peki tanrım, ben seninle konuşmak
istersem ne yapacağım?
-meleğin sana ellerini açarak
bana dua etmeyi de öğretecek.
-dünyada kötü adamlar olduğunu duydum,
beni kim koruyacak?
-meleğin seni kendi hayatı pahasına
dahi olsa daima koruyacak.
-fakat ben, seni bir daha
göremeyeceğim için çok üzgünüm.
-meleğin sana sürekli benden söz edecek
ve bana gelmenin yollarını sana öğretecek.
o sırada cennette bir sessizlik olur
ve düyanın sesleri cennete kadar ulaşır.
bebek gitmek üzere olduğunu anlar
ve son bir soru sorar:
-tanrım eğer şimdi gitmek üzereysem lütfen
çabuk söyle, benim meleğimin adı ne?
-meleğinin adının önemi yok yavrum,
sen onu anne diye çağıracaksın...

Tşk ederim yazı için Zeynep ana