Trash metal çağından kalan dinazorlara

Artık zamanımızda pek kalmadı, alternatif falan oldu bir süredir piyasa ama eğer trash metal seviyorsanız (ille de trash tarzıyla sınırlandırmıyorum) En sevdiğiniz gruplar, albümleri, görüşleriniz...

Anthrax, Metallica, Exodus, Manowar, Slayer...
Albümler mesela
1) Anthrax -Stomp 442, Volume 8: Threat is real
2) Metallica: Ride the ligthning, Master of Puppets
3) Slayer: Reign in blood
4) Exodus: Force of habit vb. gibi

Bu büyülü bir sound'du. Tutulan hala vazgeçemiyor, biliyorum. Görüşleriniz, sıralama yaparsanız sıralamanız thrash ile sınırlı değil ama metalle sınırlı (Anadolu rock değilll bkz. Haluk Levent gibi)

Kreator: Extreme aggression
Destruction: Infernal overkill
Nuclear: Assault:Game over
Sodom: Agent orange
Overkill: Feel the fire
''Thrash till death''

Ne varsa eskilerde var zaten.Trash kraldır,bir tanedir.Kanımca en iyi trash albümü Kill Em All'dur.Bana göre Metallica'nın en iyi albümüdür.Cliff Burton'un payını unutmamak gerekir.Megadeth'in Rust İn Peace albümüde trash nasıl yapılır dersi verir.Slayer'a pek ısınamadım ama kaliteli müzik yapıyorlar.Sonuçta Heavy Metal kulvarında kendine yer bulmuş bir gruptur.Onun haricinde yukarıdaki iki arkadaşın sıraladığı albümlerde ergen dönemde keşfedilip yıllarca vazgeçilemeyen albümlerdir.Metal dinleyin,dinletiniz efendim.Çevrenizdeki saçma sapan yorumlara kulak asmadan bir kere dinleyiniz en azından.

atılabilecek tüm ritmleri atıldığı için tükenen müzik türü... daha fazlası beklenemezdi zaten... elde kalanlarla yetiniliyor şimdilerde...

manowar!

http://www.dusuncesuclulari.com

bu biraz fazla iddialı bir laf olmuş bence. bir zaman sertaç ortaç (serdar ortaç diye düzeltmeyin lütfen) denilen şahsiyet bir müzisyenin şarkısını çaldığı iddialarına "sonuçta 7 nota var, tabiki birbirine benzeyecek, daha ne olabilir ki" demişti. biraz buna benziyor sanki. ha bir de bunu yazarken aklıma şu geldi, üniversitede ,işletmesel derslerin birinde hoca bize gelişmeye karşı açık olunması gerektiğini anlatırken 1940'larda uluslararası bir ar-ge şirketinin yöneticisi "araştırılacak hiç bir şey kalmadı çünkü insana gerekli herşey keşfedildi" gibi bir cümle kurmuş. güzel bir örnekti

You are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun

konu trash metal olunca olay farklı boyutlarda oluyor... vuruş tekniğiyle ve vuruş hızıyla ilgili bir kavram... gitar çalmayı bilip bilmediğini bilmiyorum... eğer biliyorsan bunu anlaman daha kolay olacaktır... aynı stille çalınır... daha hızlı ve biraz daha yavaş çalınarak ritm zenginliği oluşturulur... melodileri basit ve hızlıdır... trash metal'in en farklı ritmlerini megadeth youthanasia albümünde atmıştır... bu albümden sonra trash metal çöküşe geçmiştir... bakınız metallicanın birbirini tekrar eden son birkaç albümü gibi... load reload falan filan... slayer denen arkadaşlar ise bu ritmleri daha bi hızlı atıp speed trahs diye bi tarz oldular... şu an görünürde trash grubu olmadığına olanlarında eskilerine hiç benzemeyen yeni ritmlerle varolduklarına göre çokta iddalı birşey söylememişim gibi geliyor... ama death, black, gothic gibi tarzlarıda trash diye kabulediyorsak o başka... onların hala var olma süreci ise tematik olmalarıdır kanımca...

slayer konusunda bir şey daha söylemek istedim... slayer bi ara dahada hızlanıp the exploited kadar olmasada punk'a varan bi albüm çıkarmıştı... ama o da içerik olarak zayıf kaldı... çünkü the exploited "fuck the u.s.a" "fuck the system" "fuck the religion" gibi şarkılara cesurca imza atarken slayer sadece hız olarak onlara yetişiyordu...

death, black vs. dahil etmemiştim aslında. yazdıklarımdan sonra biraz "duygusal" düşündüğümü farkettim. belki biraz gönül bağı. pek çalamamakla birlikte genel olarak evet dediğini anlıyorum. yine de belki de megadeth veya metallica çok uzun yıllar farklı olabilmişti (daha da burda pek çok isim sayılabilir). özellikle metallica'nın son yıllardaki hali içler acısı ama yaklaşık 20 yıl güzel şeyler yapmıştı. yani bunlar bir şekilde devam edebilseydi keşke.
mesela bana da grunge denilen şey hep aynı gibi geliyor. hiç bir değişiklik, hiç bir yenilik, ilerleme yok. hoş bunun için de hep progressive mi dinlemek gerekir (zevkle dinlerim o ayrı)
bazen arkadaşlarla stüdyoya (dinleyici olarak) girdiğimde yan odaları da görüyorum ve sanki 2 saatlik süre boyunca hep aynı rifleri çalıyolarmış gibi geliyo, bunun gibi bişi galiba.
sanıyorum sen çalıyorsun eco.
dinozor oldum

You are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun

bir grunge ve punk tutkunu olsamda evet aynı olma durumları onlarda da var... fakat felsefelerinde üç akorun yetebileceği, solonun gereksizliği, virtüözlüğün reddi yada önemsizliği görüşlerinin kabul görülüyor olması, bu aynılığı sorun teşkiletmekten sıyırabiliyor bi nebze... basitlikten prim yapıyorlar daha basit söylemek gerekiyorsa... evet yartılıcık değişiklik yetenek dinlemek için doğru müzik; progressive, jazz ve klasik gibi duruyorsada insan her zaman aynı ruh halinde olmuyor... sabah ki diyalogtan sonra explotied dinledim... bi gaza geldim ki anlatamam...
müzik işte başka ruh hallerinde başka yerlere götürebiliyor insanı... tabiki arada sırada megadeth, metallica dinlerim... pantera'ya bayılırım mesela... sepulturanın root's albümü ne acayip bir şeydi... çok şaırmıştım... hiç öyle bir müzik duymamıştım...
trashin imajınında aynı kalması sanırım daha çabuk tükenmesine yardımcı oldu... siyah siyah nereye kadar
bass gitar çalıyorum öle kendi çapımda... videolarda trafik şehitlerine ağıt var o şarkıda ben çalıyorum bassları... kötü bir kayıt ama eğlenceli zamanlardan kalan bir anı işte...