|
dağılmasın diye, kovduğum tutkuları
aradığım kadıköy sokakları.
gençler geçti ellerinde;
“yalnızlığa geçit yok” pankartları.
ya da ben unutmadım sevdiğim kadınları.
hazirlayan ve sunan “bendim” bu şarkıları.
savuşturdum amansız taarruzları,
sen hep belki dedin, belki.
geçmiş yalnızların izinde
selamı kesmişiz tutkuyla.
uyandık pazar, dünya kapalı.
görmeyeli uzun zaman olmuş bazı dostları.
dokunulmak istedin, konuşulmak istedin.
zamanlar, sağlıklar, ilaçlar istedin.
marketlerde açtın kalbini
ilk fırsatta ara beni.
yediğimiz naneler, bu şehir, bu caddeler
daha neler neler.
meydanlarda açtın kalbini
ilk fırsatta ara beni.
belki tutkuyu bekletmemeli.
belki cephane çoktan bitti, umut bitmedi.
ilk fırsatta ara beni, belki, belki
sen hep belki dedin.
|
Normal
