gittim, gördüm, beğendim.
valla arkadaşlar özellikle DT fanı olmanıza gerek yoktu bence bu konseri izlemek için. müzikal anlamda ustalık izledik bol bol. sahnede aslında benim beklediğimden daha uzun süre kaldılar. kapı açılışı gibi bir kasıntım olmadığı için 7 civarında mekandaydım. ama 6 açılış diye ilan edilmesine rağmen 7.30 da ancak yürümeye başladık sırada. neyse, bu durumu sohbet muhabbet ve kazıklama birasıyla hallettik

ön grup olarak sahneye çıkan cynic hiç bildiğim bir grup değildi aslında ama onlar da gayet iyiydi. bundan sonra bir bakılabilir neler çalıyolarmış diye.
konser için en büyük korkum LaBrie idi. özellikle aynı turneden youtube görüntüleri dikkate alındığında tam bir fiyaskoyla karşılaşacağımı düşünüyordum ama maşallah adam çalışmış. ne yaptı nasıl yaptı bilemiyorum ama hakikaten bütün şarkıları hakkını vererek söyledi (özel bir hoca eşliğinde çalıştığı rivayet ediyiyor internet sayfalarında). neyse efendim konserin setlisti beklenenden çok farklı değildi. IN THE PRESENCE OF ENEMIES PT.1. - BEYOND THIS LIFE - MISUNDERSTOOD- A NIGHTMARE TO REMEMBER - HOLLOW YEARS - CAUGHT IN A WEB -
EROTOMANIA -VOICES -SOLITARY SHELL -A RITE OF PASSAGE -PULL ME UNDER
Encore: MEDLEY (I. METROPOLIS -II. LEARNING TO LIVE -III. ACOS: THE CRIMSON SUNSET)
bence misunderstood çok gerekli değildi. solitary shell yerine de başka şarkılarını tercih edebilirdim (bunun sonu yok ya, bari setlisti ben gönderseydim adamlara

)
Rudess ve LaBrie hakikaten konser boyunca parladılar. Portnoy her zamanki gibi az şopardı

. medley'de "amanin o ne" dediğimiz Rudess Petrucci atışması hem gözlerimizi hem kulaklarımızı şenlendirdi. Kısaca şöyle söyleyebilirim, 2007yi unutturdu bana. bir daha gelsinler bir daha gideyim
