Mutluluk

Elime Bir Türlü Geçmeyen Hede
En Son Mutlu Olduğumda 15 yaşımdaydım galiba...

formüller
şifreler
reçeteler
kürler
maskeler
kendi tanımlamalarımızın esiri olup durduk yere iş çıkarıp aramak kazmak işleri
çıkan sadece fo-septik eliptik

Sevgi kelebekçikleri, mutluluk dellalları... Nedense hep kendileriyle çelişiyorlar. Mutluluğun gerçekliğini kanıtlayacağım diye mutsuzluklarını saçıyorlar etrafa.
Sevginin gücünü göstereyim derken içlerindeki öfkeyi kusuyorlar.

Ey insan! Tutarsızsın, ikiyüzlüsün, yalancısın.

Az önce yeni sevgilimden seni seviyorum sözünü duyunca oluşan ruh hâli Hâla sırıtıyorum Gidip öpesim geldi

__________________
Benim olduğum yerde ölüm yok, ölümün olduğu yerde ben yokum. O halde ölümden niye korkayım ki?
Epikuros

Şüphe değil, kesinliktir insanı deli eden. Nietzsche

mutluluk banada gelecek ölünce öldükten sonra yaşaycam muhtemelen öteki dünyada.. burdaki mutluluk adına ne varsa bizi aldatmaktan başka işi yok hatta ne çok tarifi var mutluluğun hangisi doğru seçilemeyecek kadar herkesin kendine göre tanımlayacağı kadar yaşa göre başa göre herşeye göre dahada nelere göre duruma göre... mutluluğu veren hormon için bişeyler yapsalarda milleti mutluluktan bi dünya yapsalar keşke öyle her sağlık kuruluşunda bulunsa gidip aşılasak..

benzer şeyleri BİLİNEN ŞEYLERDEN çıkar / hedeflenmeyen neyse o kalır

Cy, benim için bir mutluluk mesela.

__________________
ve bu yaşadıklarımıza hayat diyorlar...

Mutlulugu aramiyacaksin o zaten kendiliginden gelir
Ve mutsuzum depresyondayim diyen arkadlarimiza sesleniyorum: MUTSUZ OLMAK NASIL KENDI ELERINDEYSE MUTLU OLMAKDA OYLE mutluluk hep yanimizda ama bazilari ya fark etmiyor yada gormemezlikten geliyor... Hayat cok guzel degerini bilin (iyi sekilde)

sadece kendimden bahsedebilirim,gelecek adına,1 saat,1 gün,1 ay,1 sene falan,bir ümitsizlik hali içindeysem çok keyifsiz olurum. o keyifsizliğin üstüne bir de endişeliysem işte gerçek anlamında mutsuzum.